Ο λογαριασμός στους πολλούς, τα υπερκέρδη για τους λίγους

 

Συνέντευξη του Αντώνη Δραγανίγου, Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, μέλους της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μαριάννα Τόλια (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Documento 13.3)

Την περασµένη Τετάρτη, κι ενώ την προηγούµενη µέρα η Κοµισιόν είχε ανακοινώσει τολµηρά µέτρα που έδιναν τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις να στηρίξουν τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις από τις εν εξελίξει µεγάλες αυξήσεις στο ρεύµα απέναντι στις οποίες η ελληνική κυβέρνηση κρατούσε αιδήµονα σιωπή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε αιφνιδιαστικά λόγο για «κερδοσκοπία που ανεβάζει αδικαιολόγητα τις τιµές» και ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο πρόταση για πλαφόν στις τιµές φυσικού αερίου στο Χρηµατιστήριο ενέργειας του Αµστερνταµ η οποία ήδη απορρίφθηκε από τις χώρες του βορρά.

H κίνηση Μητσοτάκη ως επικοινωνιακός αντιπερισπασµός στοχεύει στο να ξεγελάσει τους ταλαίπωρους ιθαγενείς προκειµένου να µην πάρουν χαµπάρι ότι η κυβέρνηση της Ν∆ –όπως αποκάλυψαν πηγές του υπουργείου Ενέργειας– δεν θα υιοθετήσει κανένα από τα µέτρα ανακούφισης που πρότεινε την Τρίτη η Κοµισιόν.

Τα µέτρα αυτά περιλαµβάνουν µεταξύ άλλων, την επιβολή διατίµησης στις τιµές ρεύµατος και την επιβολή έκτακτης φορολογίας στα υπερκέρδη των προµηθευτών ρεύµατος, προκειµένου αυτά τα λεφτά να δοθούν ως κρατικές επιδοτήσεις στο ρεύµα. Η κυβέρνηση της Ν∆ όµως απέρριψε τα µέτρα µε το σκεπτικό πρώτον, ότι έχει ήδη δώσει κρατικές επιδοτήσεις στο ηλεκτρικό ρεύµα και δεν µπορεί να επιβαρύνει περαιτέρω τον προϋπολογισµό και, δεύτερον, γιατί η ∆ΕΗ (καµία κουβέντα για τους υπόλοιπους τρεις ιδιώτες παραγωγούς) έχει ήδη δώσει εκπτώσεις. Η ξαφνική πρωτοβουλία Μητσοτάκη ενάντια στην «κερδοσκοπία που ανεβάζει τις τιµές στην Ευρώπη» στοχεύει κυρίως να πείσει τους ιθαγενείς ότι για όλα φταίει η ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση. Μόνο που ο πενταπλασιασµός των τιµών ενέργειας που πληρώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις µέσα σε ένα χρόνο είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόµενο και τον τρόπο µε τον οποίο γίνεται αυτό εξηγεί σήµερα στο Documento ο Αντώνης ∆ραγανίγος, ηλεκτρολόγος µηχανικός και µέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Από τον περασµένο Αύγουστο οι τιµές του ηλεκτρικού ρεύµατος έχουν πάρει την ανηφόρα. Η κυβέρνηση αποδίδει το φαινόµενο στην ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση. Πόσο ισχύει αυτό;

Ας πάρουµε µία µέρα της εβδοµάδας που πέρασε, κατά την οποία το µείγµα ηλεκτροπαραγωγής στην Ελλάδα διαµορφώθηκε ως εξής: φυσικό αέριο 48,8%, ΑΠΕ 21,86%, λιγνίτης 18,83% και εισαγωγές 2,79%. Την ίδια µέρα η τιµή του φυσικού αερίου στα διεθνή χρηµατιστήρια αυξήθηκε κατά 11%. Αφού το φυσικό αέριο συµµετείχε στο µείγµα της µέρας κατά περίπου 50%, ακόµη και αν όλη η αύξηση της τιµής του περνούσε στην ηλεκτροπαραγωγή, η αύξηση της τιµής του ρεύµατος θα έπρεπε να είναι 5-5,5%! Ούτε οι ανανεώσιµες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) ούτε η τιµή του λιγνίτη αυξήθηκαν! Κι όµως, την ίδια ηµέρα η χονδρεµπορική τιµή του ρεύµατος στη χώρα µας αυξήθηκε κατά 50%, σε 426,9 ευρώ από 279,94 ευρώ (αύξηση 52,5% µέσα σε µία µέρα)! Αυτό και µόνο το παράδειγµα αποδεικνύει ότι οι εξωφρενικές αυξήσεις δεν προκύπτουν από την αύξηση των διεθνών τιµών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά από την απίστευτη κερδοσκοπική µανία των µεγάλων επιχειρήσεων της ενέργειας.

Παρότι η κυβέρνηση προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τη διεθνή ενεργειακή κρίση, τον πόλεµο στην Ουκρανία ή τον… κακό µας τον καιρό, το ράλι στις τιµές του ρεύµατος οφείλεται στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Πρόκειται για ένα φρικτό µηχανισµό νοµιµοποιηµένης κερδοσκοπίας, που δηµιουργήθηκε από τις κυβερνήσεις και την ΕΕ ώστε τα µεγάλα ενεργειακά µονοπώλια να κερδίζουν δισεκατοµµύρια, ενώ οι λαοί καταδικάζονται στη φτώχεια και στο κρύο.

Η µετατροπή των βασικών πρώτων υλών σε χρηµατιστηριακά προϊόντα δίνει τη δυνατότητα σε αυτούς που ελέγχουν τα χρηµατιστήρια να καθορίζουν σε παγκόσµιο επίπεδο τις τιµές, σπρώχνοντάς τες προς τα πάνω στο όνοµα του οποιουδήποτε προβλήµατος. Ετσι, αν υπάρξει αύξηση στην τιµή του φυσικού αερίου λόγω του πολέµου στην Ουκρανία, η αύξηση αυτή θα µεταφερθεί αυτόµατα µέσω του χρηµατιστηρίου (για την Ευρώπη το Χρηµατιστήριο του Αµστερνταµ) στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από τον προµηθευτή!

Για τη χώρα µας κοµβική στιγµή νοµίζω ήταν η εισαγωγή του target model. Μπορείς να µας εξηγήσεις ποιοι κανόνες του ελληνικού target model ανεβάζουν τις τιµές ρεύµατος που πληρώνουν τα νοικοκυριά και πώς το κάνουν;

Στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού µοντέλου αγοράς, γνωστού και ως «µοντέλου στόχου» (target model), που άρχισε να οικοδοµείται το 2016 επί ΣΥΡΙΖΑ, οικοδοµήθηκε το σηµερινό µοντέλο της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Η αγορά αυτή συντίθεται από τέσσερις διακριτές αγορές: την αγορά προθεσµιακών προϊόντων ηλεκτρικής ενέργειας, την αγορά επόµενης ηµέρας, την ενδοηµερήσια αγορά και την αγορά εξισορρόπησης. Η λειτουργία των τριών πρώτων αγορών συγκροτεί αυτό που ονοµάζεται «Ελληνικό Χρηµατιστήριο Ενέργειας», ενώ η «αγορά εξισορρόπησης» είναι αποκλειστική αρµοδιότητα του Α∆ΜΗΕ.

Πώς λειτουργεί το Χρηµατιστήριο Ενέργειας; Η τιµή εκκαθάρισης της ηλεκτρικής ενέργειας στο Ελληνικό Χρηµατιστήριο Ενέργειας γίνεται µε βάση την υψηλότερη τιµή της κάθε ώρας (οριακές τιµές), ανεξαρτήτως του µείγµατος των πηγών παραγωγής ενέργειας. Αυτό σηµαίνει ότι η τιµή του ακριβότερου καυσίµου (στην προκειµένη περίπτωση του φυσικού αερίου) καθορίζει συνολικά την τιµή του ρεύµατος, παρότι στο µείγµα παραγωγής περιλαµβάνονται και άλλες πηγές (όπως οι ΑΠΕ, ο λιγνίτης ή τα υδροηλεκτρικά) που καµία σχέση δεν έχουν µε το φυσικό αέριο ούτε η τιµή τους επηρεάζεται από την αύξησή του! Το ρεύµα τιµολογείται σαν να παραγόταν όλο από φυσικό αέριο, αν και η συµµετοχή του στην παραγωγή δεν ξεπερνά το 35-40%.

Αυτό σηµαίνει ότι οι τέσσερις µεγάλοι προµηθευτές (∆ΕΗ, Μυτιληναίος, Elpedison, Ηρων) έχουν υπερκέρδη, αφού πουλάνε όλη την ενέργεια είτε από λιγνίτη είτε από ΑΠΕ στην ακριβότερη τιµή, που σήµερα είναι αυτή του φυσικού αερίου στο Χρηµατιστήριο του Αµστερνταµ. Με βάση τα παραπάνω, ο πρώην πρόεδρος της ΡΑΕ κ. Κάπρος παραδέχτηκε τον Ιανουάριο –πολύ πριν από την τελευταία εκτόξευση της τιµής του φυσικού αερίου– ότι η τιµή των ΑΠΕ ήταν υπερτιµολογηµένη κατά 145%!

Στα παραπάνω πρέπει να συνυπολογίσουµε το κερδοσκοπικό όργιο της «αγοράς εξισορρόπησης». Εκεί οι προµηθευτές καταθέτουν σε πραγµατικό χρόνο προσφορές για την κάλυψη των «κενών» που µπορεί να έχουν προκύψει στο σύστηµα (εξισορρόπηση). Οσο αυξάνεται η χρήση των ΑΠΕ τόσο η ανάγκη για εφεδρείες πολλαπλασιάζεται (π.χ. προσωρινές ελλείψεις, ανάγκες ευστάθειας του συστήµατος κ.λπ.). Η τιµή της µεγαβατώρας στην «αγορά εξισορρόπησης» όµως µε βάση την ισχύουσα νοµοθεσία επιτρέπεται να εκτινάσσεται έως τις 4.240 ευρώ (συνήθως είναι 3.000 ευρώ). Ετσι µπορεί ένας ιδιώτης παραγωγός να δώσει µια ακριβή τιµή στο Χρηµατιστήριο Ενέργειας και να µην µπει στο σύστηµα την επόµενη ηµέρα, υπολογίζοντας ότι αν υπάρξει κάποια ανάγκη, θα µπορέσει να πουλήσει το ρεύµα στην «αγορά εξισορρόπησης» σε δεκαπλάσια τιµή από την τιµή της ηµέρας και σε εικοσαπλάσια από το κόστος παραγωγής !

Αν και οι τιµές χονδρικής της ενέργειας έχουν ανέβει πολύ σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, το 2021 τα ελληνικά οικιακά τιµολόγια κατέγραψαν αύξηση 80% ενώ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες οι αυξήσεις ήταν µονοψήφιες. Γιατί;

Η εκτίναξη της τιµής του ρεύµατος αφορά όλη την Ευρώπη: οι λαοί σε όλες τις χώρες πληρώνουν την ιδιωτικοποίηση/απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας! Οµως εδώ πράγµατι η κυβέρνηση των «αρίστων της συµφοράς» έχει δώσει ρέστα. Η Ελλάδα είναι η µόνη χώρα στην οποία το 100% του ρεύµατος περνά µέσω του Χρηµατιστηρίου Ενέργειας. ∆εύτερη είναι η Ελβετία µε 38%, ενώ η κοιτίδα του νεοφιλελευθερισµού, το Ηνωµένο Βασίλειο, έχει µόλις 13%! Κάπου ανάµεσα κινείται η Γερµανία. Σε αυτές τις χώρες το υπόλοιπο ποσοστό ενέργειας καλύπτεται µε µακροχρόνια συµβόλαια, που επηρεάζονται λιγότερο από τις ηµερήσιες διακυµάνσεις των τιµών. Μέχρι και άνθρωποι της αγοράς ενέργειας λένε ότι στο Χρηµατιστήριο Ενέργειας καλό είναι να µην εντάσσεται πάνω από το 15% του παρεχόµενου ρεύµατος. Αλλά οι Χατζηδάκης, Σκρέκας, Μητσοτάκης επέλεξαν να… µεγαλουργήσουν και σε αυτό τον τοµέα, στέλνοντας βέβαια σε όλους εµάς τον λογαριασµό!

Λέγεται και υπάρχουν στοιχεία ότι οι σηµερινές εκρηκτικές αυξήσεις οφείλονται σε µεγάλο βαθµό στο ότι η κυβέρνηση της Ν∆ προχώρησε σε πρόωρη απολιγνιτοποίηση, εξαρτώντας πλήρως την ηλεκτροπαραγωγή της χώρας από το πανάκριβο λόγω της συγκυρίας φυσικό αέριο.

Αυτό είναι άλλη µια πονεµένη ιστορία. Καταρχάς οι κυβερνήσεις της Ν∆ δεσµεύτηκαν ότι θα κλείσουν πλήρως τις λιγνιτικές µονάδες µέχρι το 2023, όταν η ίδια η Γερµανία έθετε το αντίστοιχο όριο στο 2038! Αυτό σήµανε τη βίαιη αντικατάσταση του λιγνίτη από το πολύ πιο ακριβό εισαγόµενο φυσικό αέριο. Η κυβέρνηση χρησιµοποίησε ως επιχείρηµα ότι λόγω του χρηµατιστηρίου ρύπων το κόστος παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη είχε πολλαπλασιαστεί και η ∆ΕΗ έµπαινε µέσα. Εδώ όµως υπάρχουν κάποια σοβαρά ζητήµατα που κρύβουν η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της.

Τι είναι το χρηµατιστήριο ρύπων και γιατί έπρεπε να υπάρχει; Η ΕΕ στο όνοµα της πράσινης µετάβασης οικοδόµησε ένα σύστηµα δικαιωµάτων εκποµπών ρύπων, µε βάση το οποίο µοίρασε «δικαιώµατα ρύπων» σε χώρες και εταιρείες και έστησε ένα «χρηµατιστήριο ρύπων». Στο πλαίσιο αυτό η ΕΕ φρόντισε να απονείµει δωρεάν δικαιώµατα ρύπων σε όλες τις ηλεκτροβόρες βιοµηχανίες ώστε να διαφυλάξει την ανταγωνιστικότητά τους και φόρτωσε το κόστος των ρύπων στις εταιρείες παραγωγής ενέργειας, που το µεταβιβάζουν άµεσα στον καταναλωτή.

Η χρηµατιστηριακή τιµή αυτού του ανύπαρκτου προϊόντος (του δικαιώµατος να ρυπαίνεις) εκτινάχτηκε στα 70 ευρώ/τόνο τον Νοέµβρη του 2021 από 18 ευρώ/τόνο τον Ιούνιο του 2018! Αντί να παίρνουν µέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, φορτώνουν στις πλάτες των λαών ένα «τέλος ρύπανσης» στους λογαριασµούς του ρεύµατος. Υπάρχει όµως και κάτι επιπλέον. Κατά την περίοδο 2012-14, όταν στηνόταν όλη αυτή η ιστορία, η Ελλάδα δεν ζήτησε να κατανεµηθούν για τις δικές της βιοµηχανίες παραγωγής ενέργειας (δηλαδή τη ∆ΕΗ) δωρεάν δικαιώµατα ρύπων, όπως έκαναν λ.χ. η Πολωνία, η Σλοβενία και άλλες λιγνιτοπαραγωγές χώρες στο πλαίσιο της µεταβατικής περιόδου. Ηταν τόση η µανία τους να διαλύσουν τη ∆ΕΗ που της φόρτωσαν κόστη ρύπων που µπορούσαν να είχαν αποφύγει. Την πορεία αυτή δεν ανέτρεψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι όροι της απολιγνιτοποίησης είναι λοιπόν καταστροφικοί.

Τι λύσεις υπάρχουν;

Για να βγούµε από αυτό το αδιέξοδο πρέπει να συγκρουστούµε µε αυτούς που το δηµιουργούν και να σπάσουµε αυγά εδώ και τώρα. Καταρχάς, όλα τα αγαθά που είναι απαραίτητα για τη διαβίωση (τρόφιµα, ρεύµα, νερό) πρέπει να αποδεσµευτούν από οποιαδήποτε φορολογική επιβάρυνση. Σήµερα στη βενζίνη τα ¾ της τιµής που πληρώνει ο καταναλωτής είναι οι φόροι!

∆εύτερον, να σταµατήσει αµέσως η τρέλα της διαπραγµάτευσης των βασικών αυτών αγαθών στα διάφορα χρηµατιστήρια και να επιβληθεί πλαφόν στις τιµές. ∆εν µπορεί η τιµή στο αλεύρι να εξαρτάται από το χρηµατιστήριο ούτε να µπαίνει πλαφόν στο ποσοστό κέρδους του εµπόρου, όπως νοµοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση, αντί να µπει πλαφόν στις τιµές που πληρώνει ο καταναλωτής.

Τρίτον, η ∆ΕΗ και όλες οι επιχειρήσεις ενέργειας πρέπει να περάσουν στο κράτος, χωρίς αποζηµίωση, µε εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Η ενέργεια όπως και η υγεία, η εκπαίδευση, το νερό είναι ζωτικά κοινωνικά αγαθά, πρέπει να ανήκουν εξ ολοκλήρου στο δηµόσιο και να βρίσκονται εκτός της σφαίρας οποιασδήποτε αγοράς. Για να υλοποιηθούν αυτά απαιτείται µια πολιτική ρήξης µε τα γεράκια των Βρυξελλών και τις κυβερνήσεις που στηρίζουν την πολιτική τους, µια πορεία ρήξης και αποδέσµευσης από την ΕΕ και τις επιταγές της. ∆ύσκολες καταστάσεις, δύσκολες αποφάσεις. Αλλιώς θα πούµε το ψωµί ψωµάκι.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ

 «κλείσε την tv κι αν θες να δεις survivor και νομάδες πραγματικούς: κοίτα γύρω σου (κοντά σου είναι) τους μετανάστες και τα παιδιά τους να σωθούν απ’ τις κατεστραμμένες βάρκες στον ωκεανό στη μέση του πουθενά… σπάει όμως το πρόγραμμά σας με το ΟΝΕΙΡΟ!».

Τo γκράφιτι αγνώστου καλλιτέχνη στην πλατεία Δημοκρατίας .

Βρισκόμαστε ήδη σε μια Θερμή αρχή όπως πολλοί αποκαλούνε ενός νέου «ψυχρού πολέμου» όπου επικρατούνε η αβεβαιότητα και ο φόβος  μια κρίση γεωπολιτική που τις συνέπειες της κανείς δεν μπορεί να προβλέψει .Ο πόλεμος θα δοκιμάσει τις κλονισμένες οικονομίες της Ευρώπης δεν θα αφήσει κανέναν ανέγγιχτο  η χώρα μας δεν έχει περιθώρια εφησυχασμού το ιστορικό μας παρελθόν πλούσιο σε ιστορία έχει δοκιμάσει τέτοιες τραγικές συνέπειες με την εμφύλια διαμάχη .Άλλωστε το περίφημο «Ανήκομε εις την Δύσιν» του Εθνάρχη μέχρι το «Η Ελλάδα βρίσκεται στην σωστή πλευρά της Ιστορίας» δεν απέχει πολύ μακριά. Εκτός της τραγωδίας ενός ακόμα πολέμου που μοιάζει να ξεφεύγει από τον έλεγχο, ζούμε μια πρωτοφανή περίοδο αυταρχισμού, λογοκρισίας, πόλωσης ,υποκρισίας και προπαγάνδας. Η προπαγάνδα πλασάρεται τόσο έξυπνα στα ΜΜΕ ώστε να σε κάνει να αμφισβητείς ακόμα και  την κρίση σου. Όσοι χρησιμοποιούν όπλα τα χέρια τους είναι βαμμένα με αίμα η αλήθεια όμως είναι το πρώτο θύμα αυτού του πολέμου .

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάϊεν μίλησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε συζήτηση για το ρατσισμό μετά τις διαμαρτυρίες του κινήματος Black Lives Matter μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Εδώ οι δηλώσεις της : «Δεν ξέρω τι είναι να είσαι μαύρος ή μέλος οποιασδήποτε μειονότητας, είτε εθνοτικής, θρησκευτικής, σεξουαλικής στα μέρη που έζησα. Επιτρέψτε μου να είμαι πολύ ξεκάθαρη, στην Ένωσή μας δεν υπάρχει χώρος για ρατσισμό ή οποιοδήποτε είδος διάκρισης, αυτό είναι σίγουρο».

Χορτάσαμε από ανθρωπισμό αλληλεγγύη και ρατσισμό από την ΕΕ  υπερασπίζοντας πάντα το Διεθνές Δίκαιο υπερασπίζοντας δήθεν το συμφέρον των αδυνάτων  αυτό όμως δεν τους κάνει να διεξάγουν πολέμους σε Αφρική Ασία Γιουγκοσλαβία Συρία κ.α. ο κατάλογος είναι ατελείωτος δεν διστάζουν να δολοφονούν πρόσφυγες στα σύνορα ή στην θάλασσα να χτίζουν τείχη και στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν διστάζουν να πραγματοποιούν βίαιες επαναπροωθήσεις παρά  το κόστος σε ανθρώπινες ζωές  από την άλλη ούτε και εμείς  διστάσαμε να στρίψουμε  το κεφάλι μας δεξιά όταν η βιομηχανία αμυντικών συστημάτων και τεχνολογίας θησαύριζε στη φύλαξη  των συνόρων ενώ άνθρωποι πνίγονταν στη Μεσόγειο. Όλα για το καλό μας λοιπόν και την ασφάλεια μας. !!! Να θυμηθούμε τι συνέβη στον Έβρο με ρίψεις πραγματικών πυρών, χημικών αλλά και χρωμάτων για να αναχαιτίσουμε την επιχειρούμενη «υβριδική» εισβολή αλλά και την στάση κομμάτων της παραδοσιακής αριστεράς ,πριν λίγους  μήνες  να θυμηθούμε τα γεγονότα στα σύνορα Λευκορωσίας-Πολωνίας τότε που ο κλόουν Λουκασένκο μίλαγε για «υβριδικό πόλεμο» !

Πρόκειται για μια εντυπωσιακή συσσώρευση ρατσιστικής πολιτικής και εκτελεστικής εξουσίας που διεκπεραιώνεται μακριά από την δημόσια σφαίρα υπό την επιρροή συντεχνιακών συμφερόντων, αλλά και της βιομηχανίας ασφαλείας που θεωρεί την Frontex βασικό συνομιλητή της εντός των θεσμών της ΕΕ για την προώθηση του ιδεολογήματος της ασφάλειας. Ιδεολόγημα που διαρκώς νομιμοποιείται και αυξάνεται επικαλούμενο μια πτυχή της πραγματικότητας που αφορά το θέμα της ασφάλειας, ενώ συστηματικά αγνοεί όλες τις άλλες. Για τους αυτόπτες μάρτυρες της ιστορίας του προσφυγικού στα ευρωπαϊκά σύνορα είναι ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι η ευρωπαϊκή διελκυστίνδα και η αναδημιουργία της αρχιτεκτονικής των συνόρων δεν αφορά τόσο την πραγματικότητα, αλλά ιδεολογικές εμμονές και κυνική επιδίωξη ρατσιστικών πολιτικών στόχων. Ωστόσο, η δημιουργία ενός αδιαπέραστου συστήματος ασφαλείας σε μια περίοδο που η άνοδος της ακροδεξιάς πανευρωπαϊκά επηρεάζει όλο και περισσότερο την κεντρική πολιτική ατζέντα είναι μια ανησυχητική εξέλιξη από μόνη της.

Πάνω από τρία εκατομμύρια υπολογίζονται οι πρόσφυγες από την Ουκρανία που πέρασαν τα Ευρωπαϊκά σύνορα όπου τους παρέχεται προσφυγικό καθεστώς πολύ σωστά άλλωστε  φυσικά από την άλλη όμως αυτοί δεν είναι μαυριδεροί, άπλυτοι, ελεεινοί, λαθρο-εισβολείς εγκληματίες ,Τζιχαντιστές που ήρθαν να αλλοιώσουν τον πολιτισμός μας είναι χριστιανοί και έχουν βαθιές ευρωπαϊκές  ρίζες , δεν μεταφέρουν μαζί τους καμιά υγειονομική βόμβα που θα σκάσει και θα γεμίσουμε μικρόβια και πανούκλα ,τί σύμπτωση άραγε  ξεχάσαμε και την πανδημία τα περιοριστικά μέτρα και τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Το παράδειγμα της Ουκρανίας δείχνει ξεκάθαρα: Η Ευρώπη δεν έχει πρόβλημα να δεχτεί μεγάλο αριθμό μεταναστών και προσφύγων, ούτε υπάρχουν εξ ορισμού εχθροί και φίλοι ανάμεσα στους μετανάστες/πρόσφυγες. Η Ευρώπη όποιους θέλει τους  μετατρέπει σε εχθρούς της.

Χορτάσαμε λοιπόν αλληλεγγύη ανθρωπιά ψευτιές αλλά και ρατσισμό ,η πολιτική της ΕΕ είναι αυτή που γεννάει πολέμους δυστυχία και ρατσισμό. Δεν μπορούμε παρά να είμαστε  δίπλα σε όλους τους πρόσφυγες αδιακρίτως,  δυναμώνοντας  τον κοινό αγώνα ανεξάρτητα από φυλή, εθνικότητα, γλώσσα και θρησκεία. Η φετινή Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού βρίσκει τους λαούς όλου του κόσμου εκτεθειμένους στον κίνδυνο της πανδημίας , της κρίσης και του πολέμου.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσουμε τον κοινό αγώνα ανεξάρτητα από φυλή, εθνικότητα, γλώσσα και θρησκεία για να μην πληρώσουμε με το αίμα μας τις ορέξεις τους θυσιάζοντας τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας για να υπηρετούνται τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για την κοινωνική ειρήνη σε όλους τους λαούς τον αφοπλισμό  και το σταμάτημα των πολέμων .Σε αυτό το κλίμα θεωρούμε λογικό να μην  διαλέγουμε πλευρές και θύματα, όταν εμείς είμαστε τα θύματα.

 

 

Σύννεφα πολέμου στην Ουκρανία με τη ''σκιά'' τους στην Θράκη του Γ. Μουρμούρη

«Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι / (Άννα, μην κλαις) / Θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη». 

Ογδόντα έξι χρόνια έχουν περάσει απ’ όταν ο Μπέρτολντ Μπρεχτ έγραφε τους στίχους αυτούς. Και όμως, παρακολουθώντας την Τρίτη τη συζήτηση στην ελληνική Βουλή για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 7 δισ. ευρώ, οι στίχοι του Μπρεχτ έρχονταν αυθόρμητα στο μυαλό. Δεν είναι μόνο η κυνική αντίφαση ανάμεσα στην ομολογία του υπουργού Άμυνας για το «δυσβάσταχτο» κόστος των εξοπλισμών, από τη μία, και την απειλή του πρωθυπουργού ότι «δεν θα επιστρέψουμε στα ελλείμματα και τη διεθνή αναξιοπιστία» –όταν πρόκειται για μέτρα προστασίας από την φτώχεια– από την άλλη. Είναι η μεγάλη εικόνα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, όπου τα διαβόητα «τύμπανα του πολέμου» ηχούν για μία ακόμη φορά, κάτι παραπάνω από δύο δεκαετίες μετά τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας.

Στην Ουκρανία του εθνικισμού και της πολεμικής κινητοποίησης η φτώχεια θερίζει, την ίδια ώρα που, σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ, βαθύπλουτοι ολιγάρχες εγκαταλείπουν τη χώρα με πτήσεις τσάρτερ. Στη Ρωσία πριν λίγους μήνες ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανήγαγε τη φτώχεια σε υπ’ αριθμόν ένα «εχθρό της χώρας» (sic). Πρόκειται για τον ίδιο Πούτιν των Ρώσων ολιγαρχών, της πολεμικής βιομηχανίας, της πολυετούς, αιματηρής και πολυδάπανης επέμβασης στη Συρία υπέρ των δυνάμεων του Μπασάρ αλ Άσαντ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των πανίσχυρων πολυεθνικών και των μεγαλεπήβολων βλέψεων για παγκόσμιο ρόλο, πάνω από 35 εκατομμύρια άνθρωποι καλούνται αυτόν τον χειμώνα να επιλέξουν ανάμεσα στο να τραφούν ή να ζεστάνουν τα σπίτια τους, σύμφωνα με το Euronews. Στις ΗΠΑ, 50 εκατομμύρια άνθρωποι στις αρχές του 2021 δεν μπορούσαν να καλύψουν βασικές βιοτικές ανάγκες.
Σε αυτό το φόντο, οι διάφοροι «στρατοί ξεκινούν», για να θυμηθούμε τον Μπρεχτ, ενώ ζητούμενο της εποχής παραμένει τα εκατομμύρια των φτωχών να ακολουθήσουν «άλλες σημαίες». Τώρα. Όχι «σαν γυρίσουν ξανά».

«Χορός» δισεκατομμυρίων, για οπλικά συστήματα. δημοσιονομική πειθαρχία για μέτρα στήριξης

«Η ενίσχυση και η επαύξηση της συνολικής δυνατότητας των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας ασφαλώς έχει πολύ μεγάλο, δυσβάσταχτο σε δύσκολους καιρούς, οικονομικό κόστος. Έχει όμως ανυπολόγιστο εθνικό όφελος». «Να είμαι όμως σαφής. Ποτέ δεν θα επιτρέψω επιπόλαιες κινήσεις που θα γυρίσουν τη χώρα πίσω, που θα ανάγκαζαν τη χώρα να επιβάλει φόρους. Δεν θα επιστρέψουμε στα ελλείμματα και τη διεθνή αναξιοπιστία. Κάθε μέτρο [στήριξης] στο εξής θα έχει το μέτρο της λογικής και του κοινού συμφέροντος».

Δύο δηλώσεις: Η πρώτη του υπουργού Άμυνας, Νίκου Παναγιωτόπουλου. Η δεύτερη του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη. Και οι δύο κατά τη συνεδρίαση της Τρίτης στη Βουλή για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, ύψους 7 δισ. ευρώ. Δύο μέτρα και δύο σταθμά: «Χορός» δισεκατομμυρίων, όταν πρόκειται για οπλικά συστήματα. «ξαφνική» υπενθύμιση της «ανάγκης» τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας, όταν πρόκειται για μέτρα στήριξης από το σαρωτικό κύμα ακρίβειας. Πρόκειται για την ίδια συνεδρίαση κατά την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης απεφάνθη ότι «κάθε πολιτική διαφωνία σταματά εκεί που ξεκινά το συμφέρον της πατρίδας», κάτι που βεβαίως σημαίνει ότι όποιος έχει τη δυνατότητα να ορίσει το «συμφέρον της πατρίδας», μπορεί να θέσει και τα όρια του δημόσιου διαλόγου και της «ανεκτής» πολιτικής διαφωνίας. «Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης», έλεγε ο Καρλ Σμιτ.

Η συζήτηση στη Βουλή ολοκληρώθηκε με υπερψήφιση του νέου εξοπλιστικού προγράμματος-«μαμούθ» από τη Νέα Δημοκρατία, την Ελληνική Λύση και το ΚΙΝΑΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δήλωσε «παρών» επί της αρχής, υπερψήφισε φρεγάτες και τορπίλες, ενώ καταψήφισε τα έξι επιπλέον Rafale (ας σημειωθεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει παλιότερα υπέρ της αγοράς των πρώτων 18). Καταψήφισαν το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25, ψηφίζοντας ωστόσο υπέρ και δηλώνοντας «παρών», αντίστοιχα, για την αγορά των τορπιλών. Η διαρκής αναπαραγωγή των περί μονομερούς τουρκικής προκλητικότητας έχει και τις πρακτικές της απολήξεις…

Την ώρα που η ελληνική Βουλή ψήφιζε υπέρ της νέας αγοράς οπλικών συστημάτων, στην ανατολική Ευρώπη τα σύννεφα του πολέμου πύκνωναν ανησυχητικά, καλύπτοντας τον ορίζοντα, όxι μόνο στις στέπες της ανατολικής Ουκρανίας αλλά και στις σιωπηλές βαλκανικές πεδιάδες του Έβρου. Εδώ και μήνες το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης έχει μετατραπεί στον βασικό κόμβο για την μεταφορά αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων, μέσω Βουλγαρίας και Ρουμανίας, προς την Ουκρανία. Στις 3 Δεκεμβρίου 2021 ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ επισκεπτόταν το λιμάνι της εβρίτικης πρωτεύουσας στο πλαίσιο της άσκησης Atlantic Resolve 2021, χαρακτηρίζοντάς το ως τη «βασική πύλη προς τα Δυτικά Βαλκάνια και της περιοχή της Μαύρης Θάλασσας». «Ο συνεχώς αυξανόμενος όγκος στρατιωτικής δραστηριότητας εδώ στο λιμάνι υπογραμμίζει τον διευρυνόμενο στρατηγικό ρόλο και τη σημασία της Αλεξανδρούπολης για την Ελλάδα, για τις Ηνωμένες Πολιτείες και για την περιοχή», δήλωνε ο Πάιατ.

Και ενώ στα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ οι δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη προβάλλονταν με διθυραμβικούς τίτλους και αντιτουρκικές αιχμές, όταν δεν χάνονταν στον βάλτο της ειδησεογραφίας των reality και της εγκληματοθηρίας, οι αναφορές Πάιατ και ευρύτερα η κινητικότητα στο μεγάλο λιμάνι της δυτικής Θράκης δεν περνούσαν απαρατήρητα στη Μόσχα. «Ναι, θίξαμε το θέμα των νέων βημάτων που έγιναν στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις για την ενίσχυση του καθεστώτος του λιμένος της Αλεξανδρούπολης για τους σκοπούς του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ναι, φυσικά, διαβάσαμε σε ποιες κατευθύνσεις θα χρησιμοποιήσουν αυτό το λιμάνι οι Αμερικανοί», δήλωνε με σαφήνεια στις 14 Ιανουαρίου ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, αναφερόμενος σε συνομιλία που είχε με τον Έλληνα ομόλογό του Νίκο Δένδια. Πιο σαφής και κυνικός, ο Ρώσος πρέσβης στην Ελλάδα, Αντρέι Μάσλοφ, δήλωνε στις 10 Φεβρουαρίου στο ρωσικό δίκτυο RIA Novosti: «Σε ό,τι αφορά την “ανησυχία”, για την οποία ρωτάτε, πρέπει να την αισθάνονται ακριβώς οι ίδιες οι χώρες, οι οποίες παραχωρούν έδαφός τους για χρήση του ως διαμετακομιστικό σταθμό με σκοπό τη μεταφορά προσωπικού, εξοπλισμού και τεχνικών μέσων στη ΝΑ Ευρώπη, προς τα σύνορα με τη Ρωσία. Παλαιότερα οι χώρες της περιοχής πιο υπεύθυνα και ψύχραιμα αξιολογούσαν τις εν δυνάμει συνέπειες για τις ίδιες από παρόμοια βήματα».

Το μήνυμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφές. Η ασφυκτική πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα των ΗΠΑ ενέχει τον κίνδυνο της άμεσης εμπλοκής της χώρας σε ενδεχόμενη ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων. Είναι ο δεύτερος «λογαριασμός» που ενδέχεται να κληθούν να πληρώσουν εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα για τη «στρατηγική αναβάθμιση» του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου, μετά τα πολλά δισεκατομμύρια των αλλεπάλληλων εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Βεβαίως, από την Αθήνα διαμηνύεται σε όλους τους τόνους ότι η σύσφιξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ και η επέκταση των αμερικανικών βάσεων δεν αφορά τη Ρωσία, αλλά την Τουρκία. Άλλωστε, παρά την αδιαμφισβήτητη ένταξή της στο δυτικό στρατόπεδο, για μια σειρά από λόγους η Ελλάδα προσπαθεί να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με τη Μόσχα. Η χώρα μας εξαρτάται σε ποσοστό σχεδόν 50% από τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου, ενώ μόλις στις 4 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε νέα τετραετής συμφωνία της ΔΕΠΑ Εμπορίας με την Gazprom. Στις 30 Νοεμβρίου 2021 υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που αφορούσε μια σειρά τομείς, από τον τουρισμό και την ενέργεια μέχρι τις μεταφορές και την τεχνολογία. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που αναγνωρίζουν το ρωσικό εμβόλιο SputnikV. Όπως το έθεσε στις 14 Ιανουαρίου ο Σεργκέι Λαβρόφ, «βλέπουμε ότι η Ελλάδα δεν θέλει να ακολουθήσει την οδό της επιδείνωσης των αντιρωσικών κυρώσεων, η Ελλάδα καταρχήν δεν αισθάνεται ικανοποίηση από όσα τώρα συμβαίνουν μεταξύ Δύσης και Ρωσικής Ομοσπονδίας». Όταν όμως οι διεθνείς σχέσεις περνούν από τη διπλωματία στο στρατιωτικό «δια ταύτα», οι διακηρύξεις καλών προθέσεων δεν αρκούν. Έρχεται η ώρα «να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις». Και στην Αθήνα μάλλον (προσ)εύχονται να μην έχει φτάσει αυτή η ώρα.

Ο ανταγωνισμός με την Τουρκία και η προσκόλληση στις ΗΠΑ

Για να γίνει κατανοητή η εντυπωσιακή προσκόλληση της Ελλάδας στις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία, αυτή πρέπει να ειδωθεί υπό το πρίσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Μπορεί να γράφεται και να λέγεται ευρέως ότι η Τουρκία εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα, ωστόσο το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Στα μέσα του 2012, με την ελληνική κοινωνία να χειμάζεται από το άρτι επιβληθέν βάρβαρο δεύτερο μνημόνιο, παρουσιάστηκε το σχέδιο του Eastmed για έναν βαθύ, μακρύ και πανάκριβο αγωγό που θα μετέφερε φυσικό αέριο προς την Ευρώπη από τα προσφάτως ανακαλυφθέντα τότε κοιτάσματα του Ισραήλ και αργότερα της Αιγύπτου και της Κύπρου.

Για την Ελλάδα επρόκειτο για ένα γεωπολιτικό «υπερόπλο»: Θα μετέτρεπε τη χώρα σε ενεργειακό κόμβο, θα συνένωνε με υλικό τρόπο τις κατά την ελληνική οπτική ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου με αυτή του Ισραήλ, θα κύκλωνε νοτίως την Τουρκία περιορίζοντας de facto την έξοδό της προς τη Μεσόγειο και το Σουέζ. Η υλοποίηση του πανάκριβου αγωγού όμως απαιτούσε ισχυρή οικονομική, διπλωματική και στρατιωτική στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ. Η «ανάγκη» ενεργειακής διαφοροποίησης της γηραιάς ηπείρου από τη Ρωσία, επιδίωξη που ευθυγραμμιζόταν με τα αμερικανικά συμφέροντα, αποτέλεσε τη συγκολλητική ουσία των ελληνικών βλέψεων με αυτές των ΗΠΑ και της ΕΕ. Έτσι στήθηκαν τα διάφορα περιφερειακά σχήματα συνεργασίας της Ελλάδας και της Κύπρου με το «κράτος τρομοκράτη» του Ισραήλ και τη δικτατορία της Αιγύπτου, υπό αμερικανική πατρωνία, που «μεσουράνησαν» επί ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι κλιμακώθηκαν και παγιώθηκαν οι αλλεπάλληλες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο. Και όσο περισσότερο η Τουρκία έθετε τους δικούς της επιθετικούς στόχους που θα επιβεβαίωναν τον ρόλο της ως περιφερειακή δύναμη, τόσο περισσότερο μεγάλωνε η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ, με την ελπίδα η γειτονική χώρα να «πέσει σε δυσμένεια» από την πέραν του ατλαντικού υπερδύναμη, επιτρέποντας την επίλυση των εκκρεμοτήτων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο υπό την ελληνική οπτική.

Μόνο που ο κόσμος πια δεν έχει καμία σχέση με τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, όταν η αμερικανική «νέα τάξη» έθετε μόνη της τους όρους και τα κράτη καλούνταν να αποφασίσουν αν θα είναι «φίλοι οι εχθροί». Σήμερα το «όνειρο» του EastMed κείται στον βυθό της ανατολικής Μεσογείου, ενώ η ένταση στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας έχει λάβει πια μια δική της επικίνδυνη δυναμική. ο κίνδυνος το πλέγμα σχέσεων που έστησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις για να εξυπηρετήσουν τον περιφερειακό ανταγωνισμό με την Τουρκία να μετατραπεί σε θηλιά στον πλανητικό ανταγωνισμό ΗΠΑ-
Ρωσίας ή/και Κίνας, είναι πιο ορατός από ποτέ.

 

 

Η αντιδημοκρατική ακροδεξιά με το φερετζέ της ελευθερίας

 

 Γράφει ο Δημήτρης Γρηγορόπουλος      https://prin.gr/2022/01/akrodexioi-feretzes-eleutherias  

Το τελευταίο διάστημα η ακροδεξιά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη εμφανίζεται ως υπερασπιστής των… δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Πόσο απατηλό είναι αυτό, ποια είναι η μήτρα και η πορεία του φασισμού και τι εκφράζει η παρέμβαση της νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς.

 Ο φασισμός και η ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις είναι η πιο αντιδραστική πολιτική έκφραση του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Είναι η τρομοκρατική δικτατορία του κεφαλαίου, όταν καταλαμβάνει και διαχειρίζεται την εξουσία, αλλά και γενικότερα, όταν είναι εκτός εξουσίας ή όταν διαχειρίζεται την κυβερνητική εξουσία, χωρίς ανοιχτή δικτατορία, όπως συμβαίνει στα σύγχρονα αστικά κράτη. Αποτελεί τον πιο πιστό, δυναμικό και ακραίο εκφραστή του κεφαλαίου στο σύνολό του και όχι μόνον της πιο αντιδραστικής μερίδας του, όπως πρέσβευε η Τρίτη Διεθνής.

Αυτός ο ταξικός χαρακτήρας της ακροδεξιάς ισχύει από το 1919, όταν η σύγχρονη ακροδεξιά, με τη μορφή του φασισμού, εμφανίστηκε στην Ιταλία, όπου και κατέλαβε την εξουσία το 1922, για να εξαπλωθεί στη Γερμανία, όπου το 1933 εγκαθιδρύθηκε το ναζιστικό καθεστώς, αλλά και σε μία σειρά χωρών στην Ευρώπη, με αρκετές ιδιομορφίες, (Αυστρία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ισπανία, Πορτογαλία),συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, όπου το 1936 εγκαθιδρύθηκε το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά, με την υποστήριξη μάλιστα των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων.

Μετά την ήττα του φασισμού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ευρώπη επιβίωσαν δύο δικτατορίες, του Φράνκο στην Ισπανία και του Σαλαζάρ στην Πορτογαλία, στις οποίες προστέθηκε και το καθεστώς της Χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα της 21ης Απριλίου του 1967 και το βραχύβιο καθεστώς του Σαμψών στην Κύπρο το 1974 μετά την ανατροπή του Μακάριου.

Μεταπολεμικά επιβίωσαν ή εμφανίστηκαν φασιστικές οργανώσεις στην Ευρώπη, χωρίς ισχυρή όμως πολιτική παρέμβαση, με εξαίρεση την Ιταλία, όπου η φασιστική Δεξιά καθοδηγούμενη από την CIA και το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε σειρά πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων, τις οποίες προσπάθησε να αποδώσει στην Αριστερά, ώστε να καλλιεργηθεί το έδαφος για την επιβολή δικτατορικού καθεστώτος. Το 1986 ιδρύθηκε και το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής, που στις εκλογές του 2012 πραγματοποίησε αξιοσημείωτη άνοδο (6,97%). Ωστόσο, οι νεοφασιστικές και νεοναζιστικές ομάδες, που χρησιμοποιούν ανοιχτά τη βία ως μέσο πολιτικής δράσης έχουν αποδυναμωθεί και διατηρούνται από το σύστημα ως ύστατη εφεδρεία σε συνθήκες επικίνδυνης όξυνσης της ταξικής πάλης.

Μετά το πέρασμα στη νεοφιλελεύθερη διαχείριση από τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 η αποθέωση της αγοράς και ο αντίστοιχος σε αυτήν ευρύτερος αυταρχισμός του κράτους (ολοκληρωτικός κοινοβουλευτισμός), σε συνδυασμό με την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» αλλά και την καθίζηση του επαναστατικού κινήματος, ευνόησαν την ανάδυση μιας ακροδεξιάς πολιτικής, που δομικά είναι αναγκαία για το καπιταλιστικό σύστημα και αποτελεί αμάλγαμα ακραίου νεοφιλελευθερισμού και στοιχείων νεοφασιστικής ρητορικής και πρακτικής. Σ΄ αυτόν τον εσμό χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι είναι ο Tραμπ, η Λεπέν, ο Σαλβίνι, ο Φάρατζ, ο Κουρτς, ο Όρμπαν, ο Λουκασένκο, το γερμανικό AFD κά, αλλά και ισχυρές ακροδεξιές πτέρυγες που ενδημούν στα δεξιά και κεντροδεξιά κόμματα. Ειδοποιός διαφορά της σύγχρονης ακροδεξιάς απ’ τον ιστορικό φασισμό αποτελεί η παραίτηση της κυβερνώσας ακροδεξιάς απ’ την ανοιχτή δικτατορία και τα πραξικοπήματα, χωρίς να τα απορρίπτει ολοκληρωτικά, όπως αποδεικνύουν εγχειρήματα τύπου κατάληψης του Καπιτωλίου από οπαδούς του Tραμπ, τα υπεραυταρχικά μέτρα με πρόσχημα την κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», αλλά και η πρόβλεψη στα αστικά συντάγματα επιβολής της δικτατορίας (κατάσταση πολιορκίας)…

Αναδύθηκε μια πολιτική τάση αμάλγαμα ακραίου νεοφιλελευθερισμού και στοιχείων νεοφασιστικής ρητορικής και πρακτικής

Η νεοφιλελεύθερη κοινοβουλευτική ακροδεξιά έχει έναντι του ιστορικού φασισμού ένα μεγάλο μειονέκτημα και ένα πλεονέκτημα. Η σύγχρονη νεοφιλελεύθερη διαχείριση είναι ασύμβατη με την κεϋνσιανή διαχείριση και το έμβλημα της, το κράτος πρόνοιας. Απεναντίας, στη ναζιστική Γερμανία κυρίως και λιγότερο στη φασιστική Ιταλία οικοδομήθηκε κράτος με αρκετά στοιχεία κοινωνικής πρόνοιας σε αρμονική συνύπαρξη βέβαια με την ενίσχυση του μεγάλου ιδίως κεφαλαίου, με στόχο την ενσωμάτωση του λαού στη βάρβαρη και απάνθρωπη αυταρχική και φιλοπόλεμη πολιτική του ναζισμού και του φασισμού.

Η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά επιχειρεί να αναπληρώσει την εγγενή αδυναμία της να προστατεύσει στοιχειωδώς την κοινωνία, όπως δραματικά αποδεικνύεται στη σοβούσα πανδημία, με λαϊκίστικη παροχολογία και διανομή ψιχίων, αφενός, και με την υπερπροβολή της, αφετέρου, ως υπέρμαχου της ελευθερίας και των δικαιωμάτων. Αλλά η σύγχρονη νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά, ως πολιτική οργάνωση και ειδικά ως κυβέρνηση υιοθετεί και επιβάλλει, λόγω των παλαιοφασιστικών καταβολών της και της εγγενούς ανελευθερίας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, μιαν άκρως αυταρχική πολιτική, την οποία με τα «μαγικά» της επιχειρεί να εμφανίζει ως προστατευτική της δημοκρατίας, βαφτίζοντας, κατά τη γνωστή ρήση, το κρέας ψάρι. Και όταν δεν εφαρμόζει σε όλο του το μεγαλείο τον αυταρχισμό, αυτό οφείλεται στη λαϊκή αντίσταση και πάλη. Αυτό συνέβη στην αχρήστευση αντιδραστικότατων νομοθετημάτων της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως η απαγόρευση των διαδηλώσεων και η καθιέρωση της εγκατάστασης αστυνομικής δύναμης στα πανεπιστήμια.

Επί παραδείγματι, απ’ το μακρύ κατάλογο του νεοφιλελεύθερου και ακροδεξιού αυταρχισμού μπορεί να αναφέρει κανείς χαρακτηριστικές περιπτώσεις: Η σκληρή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη «προστατεύει» τα δικαιώματα υγείας των Ελλήνων τοποθετώντας εκατοντάδες διασωληνωμένους εκτός των ΜΕΘ, στερώντας τους έτσι τη δυνατότητα σωτηρίας. Παράλληλα, «προστατεύει», όπως αναφέρθηκε, στα πανεπιστήμια τις δημοκρατικές ελευθερίες από καταληψίες και μικροπωλητές παραβιάζοντας με νόμο το πανεπιστημιακό άσυλο. «Προστατεύει» το δικαίωμα της ελεύθερης κίνησης πολιτών, παραβιάζοντας το συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών για διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Ο εθνικισμός, από την άλλη, εξωραΐζεται με το δικαίωμα προστασίας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός λαού, ενώ η ξενοφοβία και ο αντιμεταναστευτικός οίστρος με πρόσχημα την προστασία του πληθυσμού οδηγούν σε κλειστά κέντρα εγκλεισμού των προσφύγων και μεταναστών και στην απροθυμία ισότιμης ενσωμάτωσης τους στην ελληνική κοινωνία. Για να δικαιολογηθεί η ισλαμοφοβία, γίνεται αντιπαράθεση του Κορανίου με τις επιθετικές και μειωτικές για τις γυναίκες αναφορές του, με τον λόγο αγάπης της Καινής Διαθήκης, ενώ αποσιωπώνται οι αυταρχικές και απάνθρωπες αναφορές του άλλου θεόπνευστου βιβλίου (Παλαιά Διαθήκη), όπως η εξόντωση των πρωτότοκων υιών των Αιγυπτίων, αλλά και οι βαρβαρότητες της Ιερής Εξέτασης, ο βίαιος εκχριστιανισμός των κατακτημένων λαών, κ.ά.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ

 

Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας έφερε πανευρωπαϊκό ρεκόρ στους απλήρωτους λογαριασμούς. Ξεκάθαρα πλέον η στρατηγική του κεφαλαίου για την «απελευθέρωση» και την πράσινη  Ενέργεια οδηγεί σε αυξήσεις τιμών λόγω αύξησης των τιμών του φυσικού αερίου ,αύξηση κόστος από το εμπόριο ρύπων και αύξηση των πράσινων φόρων στην Ενέργεια που επιβάλλονται με στόχο να καταστήσουν «συμφέρουσες» τις ΑΠΕ.

Γράφει ο Καράμαλης Δημήτρης

Η παγκόσμια ενεργειακή κρίση, δύναται να προκαλέσει ένα νέο σοκ, για ακόμα μια φορά στην παγκόσμια οικονομία και στις κυβερνήσεις. Μια καταιγίδα ενεργειακής κρίσης ετοιμάζεται να εκτινάξει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς με αυξήσεις  στο ρεύμα και στο φυσικό αέριο. Τα νούμερα ασφαλώς και τρομάζουν η μέση τιμή του φυσικού αερίου για το 2022 θα διαμορφωθεί στα 70 ευρώ ανά μεγαβατώρα - έναντι 20 ευρώ πέρυσι - οι απώλειες για το ΑΕΠ μπορεί να ξεπεράσουν ακόμη και τα 4 δισ. Ευρώ. Τα επίπεδα τιμών του φυσικού αερίου  έχουν εκτιναχθεί στα ύψη (180 ευρώ η μεγαβατώρα ) από 17 ευρώ αρχές του έτους …!

Εκατομμύρια ευρωπαϊκά νοικοκυριά λαμβάνουν ειδοποιήσεις διακοπής της παροχής ενέργειας, από τις εταιρείες, σύμφωνα με τον Συνασπισμό Δικαιώματος στην Ενέργεια (Right to Energy Coalition).Ενώ σε αδυναμία  επαρκούς θέρμανσης της κατοικίας τους τελεί το 18,2% του πληθυσμού σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η αναλογία αυτή στην Ελλάδα φτάνει στο 34,4% και είναι από τις υψηλότερες πανευρωπαϊκά. Περίπου 31 εκατομμύρια Ευρωπαίοι διαβιούν σε καθεστώς ενεργειακής φτώχειας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που επικαλείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην έκθεσή της για την Κατάσταση της ΕΕ για το 2021. Ενώ η παγκόσμια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου  και 4 % το 2022, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής ανάκαμψης.

Τον μήνα Ιανουάριο η Ελλάδα εμφανίζεται να είναι, μια από τις πιο ακριβές αγορές χονδρικής στην ηλεκτρική ενέργεια. η μέση τιμή του ρεύματος για τη χώρα μας διαμορφώνεται στα 213 ευρώ/MWh, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τιμή στην Ε.Ε. πίσω μόνο από την Ιταλία (216 ευρώ/MWh).

Πρωταθλητές πανευρωπαϊκά, είμαστε ακόμα και στην  αύξηση χρήσης λιγνίτη κατά 53%, που σε συνδυασμό με το εμπόριο ρύπων και την απόσυρση των λιγνιτικών μονάδων εκτόξευσε παραπέρα το κόστος.

«Δυστυχώς, οι ευάλωτοι θα αναγκαστούν να πληρώσουν το τίμημα για την αστάθεια του ενεργειακού μας συστήματος ορυκτών καυσίμων», δήλωσε στο Euractiv η Μάρθα Μάγιερς από τη ΜΚΟ Friends of the Earth, επισημαίνοντας ότι σε μια από τις πλουσιότερες ηπείρους του κόσμου, ένα στα τέσσερα νοικοκυριά -και περισσότερα φέτος τον χειμώνα- πρέπει να αποφασίσει μεταξύ της θέρμανσης των σπιτιών τους και της κάλυψης των διατροφικών αναγκών.

Η άνοδος της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος έχει σαν  αποτέλεσμα τη αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου (λόγω αύξηση της ζήτησης και ανόδου της παραγωγής).Η αναβολή λειτουργίας του αγωγού Nord Stream που θα τροφοδοτούσε την Ευρώπη  με τις αναγκαίες ποσότητες, ρίχνοντας την τιμή του φυσικού αερίου οδηγεί σε ναυάγιο βλέπεται δεν  συμβαδίζει  με την ευρωπαϊκή πολιτική της λεγόμενης πράσινης μετάβασης .

 Στην χώρα μας  τα τελευταία  χρόνια η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος τριπλασιάστηκε, λόγω αύξησης κατά 9.500% νούμερο απίστευτο του Ειδικού Τέλους Μείωσης Εκπομπών Αερίων Ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) από 0,3 ευρώ /MWH στα 30 ευρώ  ,αύξησης ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο με στόχο, υποτίθεται, την πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου, επίσης σημαντικό ρόλο έπαιξε το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων και  η αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου. Η άνοδος της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τους καταναλωτές προωθείται από τις δημοπρασίες (ΝΟΜΕ) που στέλνουν εκτός Ελλάδας ως εξαγωγές το φθηνό λιγνιτικό ρεύμα, και την υπό εξέλιξη ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής, που θα δώσει στους ιδιώτες τα λιγνιτικά εργοστάσια.

Ολοκληρώνοντας η πράσινη μετάβαση, καθόλα αναγκαία μακροπρόθεσμα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, άμεσα φέρνει ενεργειακή φτώχεια αλλά και αδυναμία όλο και περισσότερων νοικοκυριών να ανταποκριθούν στο κόστος των λογαριασμών του ρεύματος. Τέλος ενδεικτικό στοιχείο της προχειρότητας με τη οποία αντιμετωπίζεται η πράσινη μετάβαση είναι οι αντικρουόμενες αποφάσεις γύρω από την απολιγνιτοποίηση. Η πρόσφατη απόφαση του υπουργού Ενέργειας με στις 27 Δεκεμβρίου 2021, όπως αναρτήθηκε στην Διαύγεια, με την οποία δίνονται επιπλέον ώρες λειτουργίας κάποιων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, (καθ’ υπέρβαση του χρονοδιαγράμματος απόσυρσής τους), αποκαλύπτουν προχειρότητα .

Η έξαρση της ενεργειακής φτώχειας  και οι απλήρωτοι λογαριασμοί ηλεκτρικής ενέργειας

Η ενεργειακή φτώχεια αποτελεί ένα ιδιαίτερα κρίσιμο κοινωνικό θέμα που συνδέεται άμεσα με τον τομέα της ενέργειας. Στις σημερινές συνθήκες της οικονομικής ύφεσης, το φαινόμενο της ενεργειακής φτώχειας γίνεται ολοένα και πιο έντονο, ειδικότερα στα νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η Κομισιόν θεωρεί ότι οι τρέχουσες αυξήσεις τιμών ενέργειας ενδέχεται να είναι προσωρινές αλλά σε κάθε περίπτωση οι τιμές αναμένεται να παραμείνουν υψηλότερες από το μέσο όρο των τελευταίων ετών.

Στη χώρα μας η ενεργειακή φτώχεια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, είναι εξαιρετικά μεγάλη. Ωστόσο, στην πολιτική ατζέντα η αναφορά της σχεδόν απουσιάζει. Προβλέψεις ότι τον Απρίλιο του 2022 θα υπάρξει μείωση των τιμών στα καύσιμα, αποτελούν εκτιμήσεις πιθανώς όχι αυθαίρετες, αλλά με υψηλό ρίσκο. Στην Ελλάδα η τιμή της βενζίνης είναι σταθερά από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης φέτος έχει εκτοξευτεί σε δυσθεώρητα ύψη ενώ ήδη εδώ και χρόνια ήταν υψηλή και δυσβάσταχτη για τα νοικοκυριά. Ήταν άλλωστε και η αιτία της στροφής στο φυσικό αέριο, μόνο που κι εκεί οι μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές συνθήκες της αγοράς και η εξάρτηση από συγκεκριμένες χώρες – παραγωγούς εκτόξευσε φέτος στα ύψη την τιμή.

Οι υψηλοί  λογαριασμοί ηλεκτρικού  ρεύματος, τα  χαμηλά εισοδήματα, η ανεργία  έχουν γονατίσει τις ελληνικές οικογένειες καθώς είναι μερικές από τις αιτίες που στην Ελλάδα του 2022 έχουν δημιουργήσει ένα ηφαίστειο που εκρήγνυται καθημερινά σε βάρος των πιο ανυπεράσπιστων πολιτών , ο φτωχός κόσμος είναι και πάλι  τα  θύματα της ενεργειακής φτώχειας

Η χρονιά που πέρασε καταγράφτηκε ρεκόρ πυρκαγιών σε σπίτια  αποτέλεσμα όλων αυτών ο θάνατος φτωχών ανθρώπων και τα βαριά αναπνευστικά προβλήματα που δημιουργεί μακροπρόθεσμα η καύση βιομάζας και άλλων υλικών επιβαρύνοντας την  ατμόσφαιρα και την κλιματική αλλαγή!

Η Ελλάδα το 2020 βάσει στοιχείων της Eurostat είχε το πανευρωπαϊκό ρεκόρ με το 27,9% των νοικοκυριών να έχουν απλήρωτους λογαριασμούς, ενώ ακολουθούν Σερβία 26,7%, Τουρκία 22,8% και Βουλγαρία 22,2%. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης στη Γερμανία απλήρωτους λογαριασμούς έχει το 3,2% των νοικοκυριών, στη Γαλλία το 5,4%, κοκ.

Ιδιαίτερο σημαντικό στοιχείο είναι η αδυναμία των νοικοκυριών να διατηρήσουν τα σπίτια τους επαρκώς ζεστά. Κι εδώ η Ελλάδα μπορεί να μην κατέχει το θλιβερό αρνητικό ρεκόρ που διατηρεί στους απλήρωτους λογαριασμούς, έχει όμως μια από τις χειρότερες επιδόσεις, με το 16,7% των νοικοκυριών να δηλώνει ότι αδυνατεί να το διατηρήσει επαρκώς ζεστό. Στην ευρωζώνη  το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 8,8%, ενώ στην ΕΕ27 είναι 8,2%. Το ενδεικτικό παράδειγμα της Νορβηγίας ποσοστό 0,8%, ενώ της Ελβετίας με μόλις 0,2% είναι χαρακτηριστικό.

Μαγκάλι μαγκαλάκι μου…

Τα περιστατικά αστικών πυρκαγιών που έρχονται στη δημοσιότητα δείχνουν ότι οι φτωχότεροι εγκαταλείπουν συστήματα θέρμανσης και για λόγους οικονομίας  καταφεύγουν στα πιο πρωτόγονα, σχεδόν μέσα θέρμανσης, όπως τα μαγκάλια.Οι θάνατοι από τις αναθυμιάσεις και τα μαγκάλια οφείλονται στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και στην θεωρία περί  πράσινης μετάβασης που  με όρους κερδοσκοπικούς, μετατρέπει το ηλεκτρικό ρεύμα σε αγαθό πολυτελείας.

Αν και οι πρόσφατες αυξήσεις των τιμών επηρεάζουν τους πάντες, οι ενεργειακά φτωχοί και τα νοικοκυριά χαμηλού και μετρίου-χαμηλού εισοδήματος επηρεάζονται περισσότερο, καθότι δαπανούν σημαντικά υψηλότερα μερίδια των εισοδημάτων τους για ενέργει.

Τα μηνύματα που καταφτάνουν από παντού είναι άκρως ανησυχητικά. Οι διακανονισμοί έχουν αυξηθεί σημαντικά. Το ίδιο και τα νοικοκυριά όπως και οι μικρομεσαίες κυρίως επιχειρήσεις που αρχίζουν να πληρώνουν μέρος του λογαριασμού τους. Η αλήθεια είναι ότι από το 2015 και μετά έχει εφαρμοσθεί ένα ατελείωτο μωσαϊκό μέτρων για τη διευκόλυνση εκείνων των νοικοκυριών που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της ενεργειακής φτώχειας, με επιδόματα ,κοινωνικά τιμολόγια επανασυνδέσεις, διακανονισμοί και άλλα πολλά μέτρα που λειτουργούν ωστόσο σαν σταγόνα στον ωκεανό. Τα δεδομένα στην ενεργειακή αγορά είναι συγκεκριμένα. Μια λύση είναι να μειωθούν οι φόροι που βαρύνουν το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα, η κυβέρνηση πρέπει να αναθεωρήσει κάθε έσοδο και τέλος που εισπράττει από τους λογαριασμούς ενεργειακών τελών.

 Η Ελλάδα της ανάπτυξης και της πράσινης μετάβασης  που υπόσχεται η κυβέρνηση  φέρνει νεκρούς και έχει για «προσάναμμα» ανθρώπινες ζωές. Η «πράσινη» ανάπτυξη που οι κυβερνώντες υπόσχονται στο λαό «χτίζεται» πάνω στα μαγκάλια της φτωχολογιάς. Αυτές οι ανθρώπινες ζωές είναι εκείνων  που παράγουν τον τεράστιο πλούτο. Έναν τεράστιο πλούτο όμως που καρπώνεται μια χούφτα κεφαλαιοκρατών σε ένα σύστημα που αφήνει παιδιά και ηλικιωμένους να υποφέρουν από το κρύο και όταν προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν καίγονται…

Σε μια εποχή που οι μεγαλοστομίες για μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο περισσεύουν και τα γεωτρύπανα σε Δυτική Ελλάδα και Κρητικό υπόσχονται ένα μέλλον πλούσιο από μαύρο χρυσό, η πτώση των εισοδημάτων η ιδιωτικοποίηση της παραγωγής ενέργειας αποδεικνύονται μόνιμη πηγή ενεργειακής φτώχειας και κοινωνικής αναταραχής.

https://energypress.gr/news/g-fintikakis-me-ypoglossia-oi-logariasmoi-reymatos-kai-fysikoy-aerioy-ton-ianoyario

https://www.voria.gr/article/i-energiaki-ftochia-plitti-fetos-perissotero-apo-pote-ta-nikokiria-tis-v-elladas

https://www.tovima.gr/2021/10/01/finance/energeiaki-ftoxeia-diplasia-apo-oti-i-geniki-ftoxeia-stin-ee/  Σύμφωνα με τη μέχρι στιγμής εικόνα των αγορών ηλεκτρισμού της Ε.Ε. η μέση τιμή του ρεύματος για τη χώρα μας διαμορφώνεται στα 213 ευρώ/MWh, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τιμή στην Ε.Ε. πίσω μόνο από την Ιταλία (216 ευρώ/MWh). Μάλιστα η Ελλάδα, μαζί με την Ιταλία και την Ελβετία, είναι οι μόνες χώρες που εμφανίζουν μέση τιμή Ιανουαρίου πάνω από τα 200 ευρώ/MWh.

https://www.capital.gr/epixeiriseis/3609133/stin-ellada-i-deuteri-upsiloteri-timi-reumatos-stin-europi-ton-ianouario

ΜΠΑΖΩΣΤΕ, ΧΤΙΣΤΕ, ΠΑΡΑΝΟΜΗΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ-ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟ

 

Ο αιγιαλός δεν δημιουργείται με σχετική πράξη ή με νόμο της Πολιτείας, αλλά αποτελεί « φυσικό φαινόμενο». Οι παραλίες και οι θάλασσες ανήκουν σε όλον το λαό.

Γράφει ο Καράμαλης Δημήτρης  

Φωτογραφία Πρωτοβουλία υπεράσπισης της παραλίας - αμμουδιάς της Σκάλας Ερεσού - Beach Defense Initiative of Skala Eressos. https://www.facebook.com/groups/525091718678923

                               Μια συζήτηση για την υπόθεση της Σκάλας Ερεσού στη Λέσβο

Ο νόμος 2971/2001 ήταν μόνο η αρχή. Από τότε άνοιξε ο  δρόμος για την τσιμεντοποίηση αιγιαλών και παραλιών. Σήμερα οι νόμοι για το «ξεπούλημα» των παραλιών και των αιγιαλών, έρχονται να υψώσουν νέα τείχη στην πρόσβαση των πολιτών  προς τις ακτές και τις παραλίες. Από τότε λοιπόν, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι  ώσπου σήμερα  τα τσιμέντα έφτασαν πάνω στο γιαλό !!!

Η κυβέρνηση με τον ν. 4685/2020 -(ΦΕΚ Α' 92/07-05-2020) -επισπεύδει τα  σχέδια της για τις θαλάσσιες ακτές και τους αιγιαλούς, παραδίδει ολοκληρωτικά τις παραλίες και τον αιγιαλό στην ιδιωτική κερδοφορία, την απευθείας ανάθεση, την νομιμοποίηση αυθαιρέτων  και επιχειρεί να βαφτίσει τον αιγιαλό, την παραλία και την παρόχθια ζώνη «ιδιωτική περιουσία του δημοσίου» επιχειρώντας  να αλλάξει εκ βάθρων το νομικό καθεστώς που ίσχυε ως σήμερα για τις παραλίες και το οποίο προστάτευε την απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών στην παραλία και τη θάλασσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κείμενο νόμου δεν υπάρχει καμία αναφορά  για τον αιγιαλό και έτσι το "κοινόχρηστο"  του αιγιαλού και της παραλίας καθίσταται κενό γράμμα.

Τίποτε τελικά  δεν είναι τυχαίο. Γι' αυτήν την κατάσταση φρόντισαν συνειδητά  όλες, μα όλες, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι δημοτικές και περιφερειακές  αρχές και οι ονομαζόμενες  «κρατικές» επιχειρήσεις όπως τα ΕΤΑ ΑΕ και «ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ» και το ΤΑΙΠΕΔ  που ξεπουλούν και εκχωρούν τις δημόσιες ακτές και τις παραλίες στα ιδιωτικά συμφέροντα. Το «ενδιαφέρον» των παρατάξεων  και κομμάτων για τη δημόσια περιουσία είναι υποκριτικό και ψεύτικο αφού έστρωσαν το δρόμο και έβαλαν πλάτη στη συνέχιση της καταστροφής φτιάχνοντας νόμους  για να ικανοποιούν τους φίλους και κολλητούς για τα ψηφουλάκια  πετώντας  «ψίχουλα και ξεροκόμματα» στις ξεπουλημένες δημοτικές και περιφερειακές αρχές.

Μακριά λοιπόν από κάθε «αρπαχτή» και κάθε κερδοσκοπική δραστηριότητα-η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο. Καιρός να αντιταχτούμε μαζικά σ' αυτήν την πολιτική που μετατρέπει το περιβάλλον σε εμπόρευμα, αλλά και στερεί  από το λαό το δικαίωμά  της ελεύθερης και δωρεάν πρόσβασης στη θάλασσα και τις ακτές.

Όλα τα παραπάνω, αποκαλύπτουν το σατανικό σχέδιο εκποίησης όλου του θαλάσσιου μετώπου, με τους  πολίτες να γίνονται ιθαγενείς στην ίδια τους τη χώρα, να καλούνται να πληρώνουν για την πρόσβαση στη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα τα μεγάλα συμφέροντα αποκτούν φεουδαρχικά δικαιώματα σε όλη την χώρα.  Η πώληση του Ελληνικού στο Λάτση, το ξεπούλημα του Αστέρα Βουλιαγμένης, οι φωτογραφικές ρυθμίσεις, οι παραχωρήσεις όσον αφορά στις ανεμογεννήτριες σε όλα τα ελληνικά βουνά, οι σχετικές αγοραπωλησίες-σκάνδαλα, φανερώνουν το αληθινό πρόσωπο της «ανάπτυξης» και του σάπιου «δήθεν αναπτυξιακού» success story .

 

 

Ανάπτυξη όμως για ποιόν τελικά

Το επίσημο κράτος ασφαλώς  «έχει συνέχεια». Το απέδειξαν οι κυβερνήσεις με το νόμο για τις παραλίες και τον αιγιαλό, χωρίς να θίγονταν τα δικαιώματα που απέκτησαν οι επιχειρηματικοί όμιλοι στον «παλαιό αιγιαλό», δηλαδή στις εκτάσεις που δημιουργήθηκαν με επιχωματώσεις της θάλασσας-κυρίως μέσω συμβάσεων παραχώρησης. Δόθηκε η δυνατότητα απευθείας παραχώρησης αιγιαλού - παραλίας στους δήμους και από αυτούς σε επιχειρηματίες. Επιτράπηκαν πλήθος επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε αιγιαλό, παραλίες, βραχονησίδες, βουνά ολόκληρα που «εξυπηρετούν τη διείσδυση των ΑΠΕ». Επιτράπηκε το συστηματικό ξεπούλημα φυσικού εθνικού πλούτου σε επιχειρηματικούς ομίλους  που τους επέτρεψε «τη χρήση νησίδων, βραχονησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλασσίων εκτάσεων καθώς και του συνεχόμενου αιγιαλού και της παραλίας».

Τα «μέτρα τόνωσης της επιχειρηματικότητας» και «διευκόλυνσης των επενδύσεων»,  που πλασάρονται ως ωφέλιμα και βελτιωτικά, αλλά και η ασύστολη επέκταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας ειδικά σε κλάδους όπως ο τουρισμός, δείχνουν ότι ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει αφού στις περίκλειστες παραλίες των ξενοδοχείων και των άλλων τουριστικών ομίλων η πρόσβαση για το λαό είναι ουσιαστικά είτε απαγορευμένη, είτε πανάκριβη. Ας μην αναφερθούμε δε,  στις άθλιες εργασιακές σχέσεις  στους κλάδους του  Τουρισμού και της  Ενέργειας, όπου η εγκατάσταση των  ΑΠΕ χρυσώνει με κέρδη τους ομίλους, ενώ ταυτόχρονα χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά καταδικάζονται ραγδαία σε ενεργειακή φτώχεια.

Η «Ανάπτυξη» τους  προϋποθέτει την επίθεση διαρκείας στα λαϊκά δικαιώματα και στις σύγχρονες ανάγκες, την υποβάθμιση της ζωής του λαού. Αποκαλύπτει ταυτόχρονα την υποκρισία τους για την προστασία του περιβάλλοντος, που δέχεται νέο πλήγμα από την ολοκληρωτική παράδοση παραλιών και αιγιαλού στους επιχειρηματικούς ομίλους. Καμία λοιπόν αποδοχή  τέτοιων σχεδίων που σημαίνουν τη νομιμοποίηση μιας αντιλαϊκής «κανονικότητας».

Η διέξοδος βρίσκεται στην αντίθετη κατεύθυνση, στην ρήξη και στην ανατροπή

Με επίκεντρο τα κινήματα, τις πρωτοβουλίες πολιτών, τις επιτροπές κατοίκων, τις συνελεύσεις, τα συνδικάτα, τις επιτροπές αγώνα που διεκδικούν ανθρώπινο περιβάλλον και ελεύθερους δημόσιους χώρους,  είναι επιτακτικό να σχηματιστεί  ένα ευρύ μέτωπο  που θα βάλει  φρένο στις ορέξεις των κερδοσκόπων, κόντρα σε όσους θέλουν να μετατρέψουν την παραλία και τον αιγιαλό σε τσιμέντα «για το καλό μας». Η ελπίδα βρίσκεται στους συλλογικούς αγώνες και στην αυτό-οργάνωση .

Από το καλοκαίρι, ένα ολόκληρο χωριό-στην Ερεσό της Λέσβου- στο άκουσμα της τσιμεντοποίησης και του χτισίματος μέρους της πανέμορφης παραλίας έχει αναστατωθεί  πραγματικά: ένας πρωτόγνωρος και εντυπωσιακός αγώνας έχει ξεκινήσει-μια μάχη για  την περιβαλλοντική κληρονομιά του χωριού, της παραλίας ως πηγή ζωής και κοινωνικής ευημερίας. Ένας αγώνας από τα κάτω, με συλλογικές αποφάσεις,  μέσα από συνελεύσεις, δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς αποκλεισμούς και ταλαντεύσεις, μια κίνηση,  πραγματικά ανεξάρτητη και ακομμάτιστη, όπου οι νέοι άνθρωποι πήραν την σκυτάλη και μπόρεσαν  να ενώσουν ένα ολόκληρο χωριό γύρω από τα αιτήματά τους! Σήμερα η καρδιά της Ερεσού  χτυπάει στο μπλόκο των κατοίκων στο Αφεντέλι, στην παραλία της Σκάλας Ερεσού, όπου οι κάτοικοι αντιστέκονται  ενάντια στις ορέξεις και στις επιθυμίες των αρπακτικών για τσιμεντοποίηση της παραλίας! Όλη η περιοχή πρέπει να προστατευτεί από κάθε είδους καταπατήσεις και αυθαίρετες δομήσεις. Η συγκεκριμένη παραλία στην Ερεσό έχει επανειλημμένα πληγεί από τέτοιες καταπατήσεις στο παρελθόν. Παρόμοιοι αγώνες πρέπει να δίνονται για κάθε σπιθαμή, κάθε παραλίας  της επικράτειας.

Ταυτόχρονα όμως, στην Ερεσό είναι επιβεβλημένες προσεκτικές παρεμβάσεις με στόχο την προσέλκυση εγχώριου και εισαγόμενου τουρισμού στην περιοχή μέσω της ανάδειξης της φυσικής ομορφιάς της  παραλίας αλλά και της πλούσιας ιστορίας του τόπου με γνώμονα πρωτίστως, την προστασία του περιβάλλοντος.  Θα πρέπει να στηριχθεί η δημιουργία ενός φιλικού κλίματος για ελεύθερους κατασκηνωτές με  μελετημένες, ελάχιστα επεμβατικές εγκαταστάσεις παροχής ρεύματος και νερού, δημοτικά διαχειριζόμενων τουαλετών, ντους και διαχείρισης απορριμμάτων. Θα πρέπει να ενισχυθεί η οικολογική χρήση της   αγροτικής οδοποιίας τόσο από κατοίκους όσο και από επισκέπτες,  με χάραξη μονοπατιών και περιβαλλοντικών διαδρομών μέσα από το πανέμορφο κάμπο, και τα γύρω βουνά καθώς επίσης να μελετηθούν λύσεις στα πάγια προβλήματα  ύδρευσης, άρδευσης  και βιολογικού- Αυτά είναι πραγματικά έργα  ανάπτυξης και προοπτικής για την ίδια την κοινότητα .

Ο αγώνας για το πέρασμα των παραλιών αποκλειστικά  και μόνο στο δημόσιο, εντάσσεται στον συνολικότερο αγώνα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Εντάσσεται στον αγώνα για την κρατικοποίηση των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας (όπως η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, τα λιμάνια, οι δρόμοι, οι αγροτοδιατροφικές επιχειρήσεις), στον αγώνα για την απαλλοτρίωση όλων των μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων και της εκκλησιαστικής περιουσίας για τη συνεταιριστική τους εκμετάλλευση και διαχείριση από κοινού. Να μην υποταχθούμε αμαχητί στο κέρδος της τουριστικής βιομηχανίας, στην ευτέλεια και την εργασιακή εξόντωση των εργαζομένων του τουριστικού κλάδου, την εμπορευματοποίηση του αιγιαλού, τις καταπατήσεις και την περιβαλλοντική καταστροφή. 

Η ευρύτερη περιοχή της Σκάλας μπορεί να αποτελέσει φυσικό πόλο έλξης  κατοίκων και επισκεπτών πάντα με σεβασμό στον τόπο. Θα μπορούσε ακόμα και να φιλοξενήσει ένα   οικολογικό, μη επεμβατικό θεματικό πάρκο που θα είναι σημείο αντίστασης ενάντια στην εμπορευματοποίηση, την καταστροφή, την εκμετάλλευση και το κέρδος  από τα μαύρα κοράκια που καραδοκούν.

Πρώτο μέλημα των δημοτικών και περιφερειακών Αρχών-εάν πραγματικά νοιάζονται για τον τόπο και θέλουν το συμφέρον του-θα πρέπει να είναι  η προστασία του περιβάλλοντος, της παραλίας και του αιγιαλού, αντί να παρατάσσουν  εμπόδια και να συγκαλύπτουν ιδιωτικά συμφέροντα. Αυτό θα πραγματοποιηθεί παίρνοντας γενναίες, έμπρακτες πρωτοβουλίες ώστε ότι η παραλία  να περάσει σε δημόσια χέρια- και γιατί όχι- ακόμα και στην κοινότητα αντί στον επενδυτικό επιχειρηματικό όμιλο. Θα το αποδείξουν όταν σταθούν δίπλα και όχι απέναντι στο λαό, στη μάχη του με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, την αυθαιρεσία,  τις καταπατήσεις, ενάντια σε κάθε λογική απάνθρωπης καπιταλιστικής ανάπτυξης.  

·        Στήριξη και αλληλεγγύη στον αγώνα της Πρωτοβουλίας-ανεξαρτήτου αποφάσεως του ΣτΕ  για την υπεράσπιση της παραλίας με κριτήριο τις ουσιαστικές ανάγκες  της τοπικής κοινωνίας.

·        Ο αγώνας δεν είναι  μόνο περιβαλλοντικός:  η παραλία της Ερεσού στηρίζει το ζην και το ευ ζην κατοίκων και επισκεπτών, αλλά δίνει και προοπτική στην τοπική κοινότητα ώστε  να αναπτυχθεί με σεβασμό στο περιβάλλον και την ιστορία του τόπου  και να ευημερήσει .

·        Να περάσει άμεσα η παραλία  σε ένα δημόσιο φορέα διαχείρισης ή στην τοπική κοινότητα ή ακόμα και στην Πρωτοβουλία των κατοίκων για την περιφρούρηση και την διαφύλαξή της.

·        Ανάκληση της πράξης προέγκρισης της οικοδομικής άδειας στην περιοχή «Αφεντέλι» μέχρι να βγει η επίσημη απόφαση του ΣτΕ.

·        Κανένα τσιμέντο, μόνιμο χτίσμα  ή  άλλη επιχειρηματική δραστηριότητα  που έχει στόχο την αλλοίωση ή την καταστροφή  της παραλίας  Ερεσού.

·        Για μια μαγευτική  Ερεσό  που πλάι στην  απέραντη γαλήνη της παραλίας  έχει μάθει να μεγαλώνει, να αγωνίζεται και να ονειρεύεται!

·        Προτιμάμε τα αλμυρίκια και τον χωματόδρομο παρά τα τσιμέντα και τα μπετά !!!

 

ΠΗΓΕΣ :  

https://www.taxheaven.gr/law/4685/2020

Για την ιστορία ….Παρ 2 άρθρου 13 του ν. 2971/2001, όπως αυτό τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 31 του ν. 4607/2019  Σκοπός παραχώρησης : Η παραχώρηση του δικαιώματος της απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παράκτιας ζώνης, υδάτινου στοιχείου θάλασσας, λιμνοθάλασσας, μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, γίνεται για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, ιδίως για εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων, ομπρελών, ξαπλωστρών και την λειτουργία αυτοκινούμενου ή ρυμουλκούμενου τροχήλατου αναψυκτηρίου, με την διαδικασία και τους όρους του άρθρου 13 του ν. 2971/2001, όπως ισχύει και της παρούσας.

http://www.opengov.gr/minfin/?p=4634#comments 

http://www.opengov.gr/ypoian/?p=12545

https://www.avgi.gr/oikonomia/323438_bora-sta-idiotika-symferonta-o-aigialos-kai-oi-paralies

https://www.efsyn.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/308169_se-ependytes-paradidontai-paralies-kai-aigialos

https://www.tovima.gr/2019/09/05/society/oi-nees-rythmiseis-tis-kyvernisis-gia-ton-aigialo/

 

ΟΣΕΣ ΚΙ ΑΝ ΚΤΙΣΟΥΝ ΦΥΛΑΚΕΣ

 

                    Φωτογραφία : Dorota Szelezinska    κείμενο: Νικηφόρος Κόρακας 

"Κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά κανένας δεν καίει τις παλάμες του κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού τρώγοντας εφημερίδες εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι."  Warsan Shire- Home

Οι δολοφονικές επαναπροωθήσεις (pushbacks) ευθύνονται για τις  δολοφονίες προσφύγων  και μεταναστών.H πραγματικότητα όμως με τα πολύνεκρα ναυάγια και οι εικόνες πνιγμένων ανθρώπων στις ελληνικές παραλίες χαλάει τα σχέδια τους.

Οι επαναπροωθήσεις  είναι μία απάνθρωπη  μορφή βίας στα σύνορα, που περιλαμβάνει βασανιστήρια και άρνηση δικαιωμάτων που έχει γίνει κεντρικό, αν και άτυπο μέρος των συνοριακών καθεστώτων της ΕΕ. Δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα ελληνικά σύνορα και στην θάλασσα του Αιγαίου  και χιλιάδες ακόμη έχουν τεθεί σε κίνδυνο. Πρόκειται  για  βίαιη, παράνομη τακτική, που έχει γίνει ντε φάκτο πολιτική επιλογή της ΕΕ και των ακροδεξιών και ρατσιστικών κυβερνήσεων για τη διαχείριση της μετανάστευσης στα σύνορα. Η αναγνώριση της Τουρκίας ως ασφαλούς χώρας, συνιστά απόφαση που αγνοεί παντελώς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι πρόσφυγες αυτοί/ές στην Τουρκία. Υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες μην έχουν επαρκή προστασία στην Τουρκία ή και να να εκδιωχθούν προς τις χώρες τους και να αντιμετωπίσουν πάλι θανάσιμους κινδύνους αυτά επικαλείται η  Διευθύντρια του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, Γλυκερία Αράπη , συνεχίζοντας αναφέρει  «Αυτό που επείγει είναι να προστατευθούν τα δικαιώματα των προσφύγων στο άσυλο, να καταργηθεί η κοινή δήλωση EE-Τουρκίας και να γίνουν πράξη οι Επιτροπές Ασύλου μέσα στην Τουρκία, με ευθύνη της ΕΕ και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, κι από εκεί να ταξιδεύουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους. Διαφορετικά, οι ξεριζωμένοι-θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, θα πέφτουν στα νύχια των κυκλωμάτων και θα κάνουν το ταξίδι του τρόμου στο Αιγαίο, με αποτέλεσμα τραγικά ναυάγια». Διαβάστε την συνέντευξη της εδώ : https://www.news247.gr/sunday-edition/dieythyntria-diethnoys-amnistias-ta-pushbacks-tis-elladas-viaia-paranoma

Είναι γεγονός ότι η πληροφόρηση που έχουμε για τις τακτικές που χρησιμοποιεί η Ελλάδα για να "επιλύσει" το προσφυγικό ζήτημα προέρχεται κυρίως από τα ξένα ΜΜΕ. Τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ η λεγόμενη 4^η εξουσία είτε αδιαφορούν σκόπιμα είτε δυσκολεύονται να καταγράψουν την πραγματικότητα όπως αυτή διαμορφώνεται στα χερσαία και στα θαλάσσια σύνορα της χώρας. Ουδείς λόγος φυσικά για ερευνητική δημοσιογραφία και για δήθεν έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Για να είμαστε, επίσης, απολύτως ειλικρινείς πολλοί συμπατριώτες μας δεν δίνουν δεκάρα για τις ζωές των προσφύγων και θεωρούν ότι τα σύνορα πρέπει να προστατευτούν πάση θυσία.

Η κατάσταση της στρατιωτικοποίησης και της ασφαλειοποίησης στην περιοχή του Έβρου και του Βορειοανατολικού Αιγαίου επιδεινώνεται καθημερινά. Η Ελλάδα εγκαθιστά όλο και περισσότερες τεχνολογίες επιτήρησης, παρεμπόδισης και αποτροπής, που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ με εκατομμύρια ευρώ. Αυτό περιλαμβάνει  νέες τεχνολογίες και εξειδικευμένο προσωπικό στον Έβρο και στο Αιγαίο .Αντί να προσφέρουν ένα ασφαλές πέρασμα στους ανθρώπους που αναζητούν καταφύγιο, τα ευρωπαϊκά σύνορα μετατρέπονται σε έδαφος ανθρωποκυνηγητού.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, το 2021 πνίγηκαν 1500 άνθρωποι αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Στο Αιγαίο από τις 21 Δεκέμβρη 2021μέχρι την Παραμονή των Χριστουγέννων πνίγηκαν συνολικά 30 άνθρωποι άλλοι 35 συνεχίζουν να αγνοούνται ενώ 166 διασώθηκαν από το Ελληνικό Λιμενικό  και την Frontex. Στην Μεσόγειο στις 26 Δεκέμβρη 2021 27 άνθρωποι πνίγηκαν έξω από την Λιβύη . «Πρόσφατες αναφορές δείχνουν αύξηση των θανάτων μεταναστών που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη και, ταυτόχρονα, αύξηση της συνεργασίας μεταξύ χωρών της ΕΕ με χώρες εκτός ΕΕ όπως η Λιβύη, η οποία οδήγησε στην αποτυχία πολλών επιχειρήσεων διάσωσης», είπε ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες της Ιταλίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη μετανάστευση, ο Fulvio Vassallo Paleologo, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο.

Η στέρηση πρόσβασης στο δικαίωμα στο άσυλο με την παρεμπόδιση ελεύθερης υποβολής αιτημάτων ασύλου στα σύνορα αποτελεί παραβίαση ανθρώπινων Δικαιωμάτων και οδηγεί σε χιλιάδες δολοφονίες προσφύγων στην προσπάθεια τους να περάσουν τα σύνορα. Η σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1951 για τους Πρόσφυγες (συνθήκη της Γενεύης).  ορίζει ποιος είναι πρόσφυγας, τα δικαιώματα των ατόμων στους οποίους χορηγείται άσυλο, καθώς και τις αρμοδιότητες των εθνών που χορηγούν άσυλο. Προβλέπει, επίσης, το δικαίωμα του πρόσφυγα να προστατεύεται από την αναγκαστική επιστροφή, ή επαναπροώθηση. Η επιδείνωση του νομικού πλαισίου και η αυστηροποίηση των κριτηρίων για απόδοση της ιδιότητας του πρόσφυγα πχ με αφαίρεση μιας σειράς χωρών από το χαρακτηρισμό τους ως εμπόλεμες ή με το χαρακτηρισμό ως ασφαλούς χώρας της Τουρκίας περιορίζουν το δικαίωμα στο άσυλο.

«Σε αυτό το πλαίσιο, οι θάνατοι στη θάλασσα από την αρχή της πανδημίας συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την προσέγγιση της ΕΕ που στοχεύει στο κλείσιμο όλων των θυρών στην Ευρώπη και στην αυξανόμενη εξωτερική ανάθεση του ελέγχου της μετανάστευσης σε χώρες όπως η Λιβύη».

Η Ελληνική κυβέρνηση της Ν.Δ. σε μια  προσπαθεί να αποκρύψει τα αίτια και τις ευθύνες για τις δολοφονίες των απελπισμένων προσφύγων παραδίδει ρεσιτάλ υποκρισίας δια του  υπουργού αντιμεταναστευτικής πολιτικής εντάσσει το προσφυγικό στο εθνικιστικό ανταγωνισμό με την Τουρκία, δηλώνοντας  ότι : «η χώρα μας διασώζει ζωές στο Αιγαίο και καλεί τη Τουρκία να αποτρέψει αυτές τις παράνομες αναχωρήσεις». Οι δηλώσεις για «θύματα αδίστακτων δολοφόνων που αφήνονται να δρουν ανεξέλεγκτα στην Τουρκία» ζητώντας την «καταδίκη των διακινητών, αλλά και όσων επιτρέπουν ή και διευκολύνουν τη δράση τους» μαρτυρούν απανθρωπιά. Επιμελώς αποκρύπτουν  ότι οι πρόσφυγες αναγκάζονται να ακολουθούν επικίνδυνες διαδρομές με την ελπίδα να καταφέρουν να ξεφύγουν και να αποφύγουν τον τρόμο των ελληνικών επαναπροωθήσεων (push backs) και των κλειστών  φυλακών στα νησιά. Η πολιτική των κλειστών συνόρων για τους/τις πρόσφυγες έχουν σκοτώσει χιλιάδες ανθρώπους που προσπάθησαν να ξεφύγουν από επικίνδυνες καταστάσεις στη χώρα καταγωγής του

Σε ανακοίνωση της  η Κ.Ε.Δ.Δ.Α- (Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα, την Αλληλεγγύη) μεταξύ άλλων τονίζει : «… Οι θάνατοι των προσφύγων είναι αποτέλεσμα της ρατσιστικής πολιτικής που ακολουθούν οι κυβερνήσεις και η Ε.Ε. στερώντας τη δυνατότητα υποβολής αιτημάτων ασύλου στα σύνορα και τις πρεσβείες των χωρών της Ε.Ε.. Έχουν μετατρέψει την Ευρώπη σε περίκλειστο φρούριο με φράκτες και κλειστά σύνορα, έχουν αναγορεύσει τους πρόσφυγες σε εχθρούς και βαφτίζουν άμυνα και προστασία των συνόρων την παρεμπόδιση των προσφύγων σε είσοδο στις χώρες της Ευρώπης για να υποβάλλουν αίτημα ασύλου με το μόνο τρόπο που τους απομένει. Η προσφυγιά δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα των πολέμων, των επεμβάσεων, των πολιτικών, φυλετικών και θρησκευτικών διώξεων, της όξυνσης και έκτασης της απόλυτης φτώχειας σε ολόκληρες περιοχές από τις συνέπειες της εκμετάλλευσης και των περιβαλλοντικών καταστροφών από την κλιματική αλλαγή. Είναι η θλιβερή «παράπλευρη απώλεια» των εκμεταλλευτικών ανταγωνιστικών κοινωνιών που ξεριζώνουν χιλιάδες ανθρώπους από τον τόπο τους, αναγκάζοντας τους να αναζητούν ζωή σε άλλους τόπους.  Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αποφασίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στις συνόδους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ και τα ελληνικά υπουργικά συμβούλια που κρίνει ότι εξυπηρετούνται τα «εθνικά» συμφέροντα με τις αποστολές στρατιωτικού υλικού και ενόπλων δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία, το Σαχέλ, το Αφγανιστάν, κ..α.».

Η «δήλωση» Ε.Ε.-Ελλάδας-Τουρκίας, επί ΣΥΡΙΖΑ για συγκράτηση των προσφύγων στην Τουρκία με ανταλλάγματα, δημιουργία φυλακών προσφύγων στα ελληνικά νησιά, επιστροφές προσφύγων στην Τουρκία, περιορισμό του δικαιώματος στο άσυλο, εντείνει και θεσμοποιεί την αντιπροσφυγική-ρατσιστική πολιτική των κυβερνήσεων Ελλάδας και Τουρκίας. Μαζί με ένα σωρό λειτουργικά και γραφειοκρατικά εμπόδια για την είσοδο στις υπηρεσίες του Υπουργείου και την υποβολή αιτημάτων ασύλου που καθιστούν δύσκολη έως αδύνατη την καταγραφή των αιτούντων άσυλο.

Όσες κι αν κτίσουν φυλακές,  όσα συρματοπλέγματα και να υψώσουν, όσο υπάρχουν επεμβάσεις, πόλεμοι, διώξεις, βομβαρδισμοί, τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει τον άνθρωπο να προσπαθεί να γλυτώσει από το θάνατο και να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τον ίδιο και τα παιδιά του. Η δημιουργία κλειστών στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων, που αναπτύχτηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, μονιμοποιήθηκε επί Ν.Δ. και στηρίζεται από το ΚΙΝΑΛ, η γκετοποίηση και η φυλάκιση των προσφύγων, η έλλειψη πρόσβασης και ίσων δικαιωμάτων στην παιδεία, την υγεία, τη μόρφωση και την εργασία, το μόνο που φέρνουν είναι μεγαλύτερη δυστυχία απομόνωση, γκετοποίηση, περιθωριοποίηση των προσφύγων εμποδίζοντας την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία. Και αυτό τελικά επιτυγχάνουν είναι να υποδαυλίζουν το ρατσισμό, το εθνικιστικό μίσος, την φασιστικοποίηση της κοινωνίας, τις φασιστικές συμμορίες και την κατάργηση εργατικών, ασφαλιστικών, δημοκρατικών δικαιωμάτων .

Οι άνθρωποι που αναζητούν ασφάλεια αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες και κρατούνται σε ακατάλληλες συνθήκες σε κέντρα κράτησης και προσφυγικούς καταυλισμούς που μετατρέπονται σε φυλακές. Αυτή η βία και ο ρατσισμός πρέπει να σταματήσουν! Αντί να τους εμποδίζουμε να βρουν ασφαλές καταφύγιο στην, θα πρέπει να υπερασπίσουμε την ανθρωπιά  και τα δικαιώματά τους .Όλοι και όλες όσοι/ες δραπετεύουν από τη βία έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για άσυλο στην Ελλάδα και η υπόθεσή τους να αξιολογηθεί σωστά σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Επικαλούμαστε τον τερματισμό της στρατιωτικοποιημένης επιβολής της ‘’Ευρώπης-Φρούριο’’. Απαιτούμε ένα ασφαλές πέρασμα ανάμεσα στα σύνορα προς την Ευρώπη για ανθρώπους που ξεφεύγουν από τον πόλεμο, το διωγμό, τη φτώχεια.

Επιδιώκουμε αλλαγή των πολιτικών του περιορισμού ,της αυθαίρετης φυλάκισης,  των ρατσιστικών και των αντιμεταναστευτικών λόγων .Παράνομες είναι οι επαναπροωθήσεις και όχι οι άνθρωποι θύματα. Στον αγώνα ενάντια στα κλειστά σύνορα  και στη βία κατά των μεταναστών/προσφύγων! θα  πρέπει να συνεχίσουμε να διεκδικούμε  :

Σεβασμό στο δικαίωμα του ασύλου για όλους τους κατατρεγμένους των πολέμων, των επεμβάσεων, των δολοφονικών διακρίσεων, των διώξεων.

Δυνατότητα υποβολής ασύλου για όλους χωρίς εμπόδια με το κλείσιμο των συνόρων για τους πρόσφυγες.

 Όχι στην ρατσιστική πολιτική της Ε.Ε.. Όχι στην Ευρώπη-φρούριο, φράκτες, εγκληματικές επιχειρήσεις αποτροπής εισόδου, δολοφονικές επαναπροωθήσεις.

Κατάργηση της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας.

Τέρμα στην πολιτική του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και της Ελλάδας για συμμετοχή σε στρατιωτικές-πολεμικές επιχειρήσεις, τη στήριξη από βάσεις, ελληνικές δυνάμεις, εξοπλισμό, τις αποστολές όπλων, στρατού και «ειδικών» σε άλλες χώρες.

Ελευθερίες για τους πρόσφυγες.

Στέγασή τους με αξιοπρεπείς συνθήκες μέσα στις πόλεις και τα χωριά μας, όχι σε γκετοποίηση, περιορισμούς, φυλακίσεις.

Κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης

 Κανένας άνθρωπος χωρίς χαρτιά και δικαίωμα μετακίνησης.

Ίσα δικαιώματα και πρόσβαση στην εργασία, την υγεία, την παιδεία.

 

ΠΗΓΕΣ :

1.https://www.dw.com/el/%CE%BF-

2. https://www.news247.gr/sunday-edition/dieythyntria-diethnoys-amnistias-ta-pushbacks-tis-elladas-viaia-paranoma.9373110.html?fbclid=IwAR1QMxbFeD47WEqplY7Ler7wfI105f2su1PZuOefTVwsbUlzcr2TGTJM

3.https://www.in.gr/2021/12/03/greece/prosfygiko-ellada-paraviazei-tin-xarta-themeliodon-dikaiomaton-apofasi-kolafos-apo-germaniko-dikastirio/