Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

ΒΙΒΛΙΟ '' ΜΙΑ ΑΠΌΦΑΣΗ -ΜΑΧΟΜΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ"

"Γεύση" από το βιβλίο "Μια απόφαση - μάχομαι μέχρι το τέλος" του Τάσου Κατσαρού

Επανακυκλοφόρησε το βιβλίο "Μια απόφαση - μάχομαι  μέχρι το τέλος" του Τάσου Κατσαρού με τη συνδρομή των εκδόσεων "Δαίμων του τυπογραφείου". Το πολύ ενδιαφέρον αυτό βιβλίο είχε κυκλοφορήσει το 2003  και εξαντλήθηκε. Στην νέα έκδοση του ο συγγραφέας συνεχίζοντας την έρευνα του πρόσθεσε και νέα στοιχεία εστιαζόμενος κύρια στην ομάδα «Στενή Αυτοάμυνα» που έδρασε στην Θεσσαλονίκη και ήταν η συνέχεια  της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών (Ο.Π.Λ.Α.),  ομάδας που είχε αναλάβει την ένοπλη υπεράσπιση των λαϊκών αγωνιστών και την τιμωρία των δοσίλογων και παρακρατικών. Το βιβλίο προλογίζουν ο ιστορικός Γ. Χουρμουζιάδης και ο Δημήτρης Κουφοντίνας. (Σύντομα θα δημοσιεύσουμε αυτά τα κείμενα, ενώ θα επιδιώξουμε να πάρουμε συνέντευξη από τον συγγραφέα για τον διαδικτυακό ρ/σ μας).

 Για να δώσουμε μια γεύση στους αναγνώστες μας γ’ αυτό το βιβλίο το οποίο τους το συνιστούμε ανεπιφύλακτα παραθέτουμε αποσπάσματα της απολογίας που έδωσε στους στρατοδίκες μια εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος, το στέλεχος της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης, Ακίνδυνος Αλβανός. (το συνωμοτικό του όνομα ήταν «Γιώργης»).
Ο Α. Αλβανός ήταν 38 ετών, και καταγόταν από την Αγία Παρασκευή Μυτιλήνης. Εργάτης λατομείου, μετέπειτα (το 1945) Νομάρχης Βέροιας. Μέλος του ΚΚΕ από το 1932. Φυλακισμένος στην Ακροναυπλία, δραπέτευσε στα 1943. Τομεάρχης στον Ανατολικό Τομέα, ενώ υπήρξε η «ψυχή» της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης.

Μέσα από την «απολογία» του –που ουσιαστικά ήταν μια καταγγελία του μονορχοφασιστικού καθεστώτος και των ξένων προστατών του- ξεδιπλώνετε όλη η πολιτική κατάσταση της εποχής.

Αποσπάσματα, λοιπόν απ’ την κατάθεση του Ακίνδυνου Αλαβανού: 
 
Πρόεδρος: Κατηγορούμενε, γνωρίζεις την κατηγορία σου. Τι απολογείσαι;

Κατηγορούμενος: «Είμαι από το χωριό Αγία Παρασκευή Μυτιλήνης. Το 1932 οργανώθηκα στο ΚΚΕ γιατί είναι κόμμα της εργατικής τάξης. Είμαι εργάτης και συλλογικά ανήκω σ’ αυτό. Από τότε που οργανώθηκα στο κόμμα, με την καθοδήγησή του, πάλεψα για την εξυπηρέτηση του εργαζόμενου λαού και για ζητήματα του χωριού, κυρίως για τους ακτήμονες. Σαν πρόεδρος του Συνεταιρισμού ακτημόνων, πάλεψα να πάρω τα τσιφλίκια, τα ανταλλάξιμα. Η δουλειά μου αυτή χαρακτηρίστηκε αναρχική και εκτοπίστηκα ένα χρόνο στη Σύκινο. Πάλεψα επίσης ενάντια στους φόρους και τους φοροεισπράκτορες που έρχονται και πανικοβάλουν τον κόσμο. Παλέψαμε για την αναστολή των ενταλμάτων, για να τα πληρώσουν οι αγρότες όταν θα έχουν συγκομιδή.

Η αναστολή πέτυχε, αλλά εγώ φυλακίστηκα επτά μήνες για αντίσταση κατά της αρχής. Οι δυο φυλακίσεις μου δεν προήλθαν από την προσπάθειά μου να ευνοήσω το άτομό μου, αλλά γιατί πάλευα για την καλυτέρευση της ζωής της τάξης που υπηρετεί το συμφέρον του λαού, γιατί έτσι θα βελτίωνα και το ατομικό μου συμφέρον.

Την 4η Αυγούστου περνώ όλα τα βασανιστήρια της Ασφάλειας και κλείνομαι στο κάτεργο της Ακροναυπλίας, στην Ελληνική Βαστίλη. Με έκλεισαν μέσα επ’ άριστον, έως ότου κάνω δήλωση.
Κάθισα επτά χρόνια. Δεν αναγνώρισα την κυβέρνηση. Δεν αποκήρυξα τον κομμουνισμό, γιατί πίστευα και πιστεύω ότι μονάχα μ’ αυτόν θα ζήσει ο λαός την καλυτέρευση της ζωής που περιμένει.
Μέσα στην Ακροναυπλία ήμασταν αρκετοί κομμουνιστές, περίπου χίλιοι. Όμως, απ’ όσους πέρασαν, μόνο εξακόσιοι επιβίωσαν. Οι άλλοι πέθαναν από φυματίωση και άλλες αρρώστιες.

Όταν μας χτύπησε ο Ιταλικός φασισμός, και εισέβαλαν στην πατρίδα μας, ζητήσαμε από την κυβέρνηση να μας βγάλει για να πολεμήσουμε. Κάναμε υπόμνημα όλοι οι φυλακισμένοι γι’ αυτό το σκοπό. Αντί γι’ αυτό, ενίσχυσαν τη φρουρά και μας φύλαγαν ακόμη πιο σίγουρα.

Στο μέτωπο πολέμησαν δυο αδέλφια μου. Ο ένας σκοτώθηκε.

Εδώ πρέπει να τονίσω και το ανοιχτό γράμμα του αρχηγού Νίκου Ζαχαριάδη, που καλούσε τον ελληνικό λαό, τους κομμουνιστές και κάθε σπίτι, να γίνει φρούριο για να διώξουν τον εισβολέα. Και αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει τους κομμουνιστές. Αναγνωρίσαμε την κυβέρνηση, παρόλο που μας είχε μέσα. Θέλαμε να πολεμήσουμε για την πατρίδα. Αυτό το τονίζω, γιατί δείχνει τον πατριωτισμό των κομμουνιστών και για να δείξω ότι δεν ήμασταν όπως θέλουν να μας χαρακτηρίζουν.

 Η φρουρά έρχεται σε επαφή με τους πρώτους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που ήρθαν, με σκοπό να μας παραδίνει έναν-έναν.
Μας φύλαγαν χωροφύλακες, παρά τους βομβαρδισμούς που γίνονταν στο λιμάνι. Οι βομβαρδισμοί ήταν συχνοί επειδή έφευγαν από κει τα Αγγλικά πλοία. Παρέδωσαν στους Γερμανούς δυο χιλιάδες κομμουνιστές στις φυλακές, στα ξερονήσια και στα στρατόπεδα και τον αρχηγό μας, Νίκο Ζαχαριάδη, από την Ασφάλεια. Όταν ήρθαν και άλλα στρατεύματα και οι Ιταλοί οχύρωσαν το μέρος, επειδή ήταν λιμάνι και για να μην κάνουν αποβίβαση οι Εγγλέζοι, διέλυσαν το στρατόπεδο κι εμάς, που ήμασταν μέσα στα οχυρά, μας έστειλαν όλους σε άλλα στρατόπεδα. Μάλιστα έβγαλαν άτομα από τα στρατόπεδα και τα τουφέκισαν, γιατί έγιναν σαμποτάζ από το ΕΑΜ σε ένα εργοστάσιο.

Εμένα μαζί με άλλους μας μετέφεραν στη «Σωτηρία», σε ένα ξεχωριστό μέρος που είχαν κάνει σαν φυλακή και μας φύλαγαν εκεί. Δε βγαίναμε καθόλου. Αυτή η δουλειά γίνεται το 1943. Κάθισα εκεί δυο μήνες και με τη βοήθεια του Εφεδρικού ΕΛΑΣ Αθηνών, δραπετεύσαμε και φύγαμε, καθείς για εκεί που τον καλούσε το καθήκον.
Εγώ μαζί με άλλους, τράβηξα για τη Μακεδονία και ανέβηκα στην ελεύθερη Ελλάδα. Οργάνωσα το νοσοκομείο ανταρτών στο χωριό Αβδέλλες και από κει πέρασα στη Βέροια, στο Γιδά, στη Νάουσα, κλπ.

Εδώ πρέπει να τονίσω πως σ’ αυτή την περίοδο, με την εισβολή των κατακτητών, παρουσιάζεται κατάσταση πανικού και ο λαός δεν ξέρει από ποιον να ζητήσει συμβολή, τι πρέπει να κάνει. Η κυβέρνηση με το βασιλιά και την ακολουθία της, τραβάνε για το Κάιρο. Άλλοι πλουτοκράτες κοιτάνε να γλιτώσουν. Άλλη μερίδα έχει μια παθητικότητα και δίνει μια απογοήτευση στο λαό. Άλλη μερίδα είναι φασιστική, όπως η 5η φάλαγγα που πρόδωσε και το στρατ».

Πρόεδρος: Να περιοριστείς στις κατηγορίες σου. Αυτά δεν ενδιαφέρουν την υπόθεση.

Κατηγορούμενος: Εννοώ τον Τσολάκογλου. Η κατάσταση εξελίσσεται έτσι, ώστε οι κομμουνιστές και τα άλλα μικρά κόμματα, που αποτελούνται από γνήσιους πατριώτες, να δίνουν θάρρος στο λαό, για την επίθεση και την απελευθέρωση του τόπου. Έχουμε ένα σωρό αγώνες να απαριθμήσουμε.

Εδώ, δυστυχώς, όταν ακούσουν ότι κάποιος είναι ΕΑΜίτης, φτάνει για να τον χαρακτηρίσουν δεν ξέρω κι εγώ πως. Και από τους συγκατηγορούμενούς μου, παρατήρησα ότι ντρέπονται και φοβούνται να το πουν. Το ΕΑΜ δεν ήταν κόμμα. Ήταν εθνικός συνασπισμός. Και συγκέντρωνε κόσμο από όλα τα στρώματα του λαού, από τον εργάτη, αγρότη, βιοτέχνη, επιστήμονα, μέχρι τον κληρικό. Και είδαμε στο Εθνικό Συμβούλιο πως αντιπροσωπευόταν.

Εκτός από το ΕΑΜ, υπήρχε και το μαχητικό μέρος του, ο ΕΛΑΣ. Εδώ κατηγορήθηκε ο ΕΛΑΣ ότι δεν πολέμησε, αλλά ότι έριξε μόνο μερικές πιστολιές. Αυτό είναι ντροπή για το κίνημα Εθνικής Αντίστασης της Ελλάδας, που φημίζεται στο εξωτερικό».

Πρόεδρος: Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την κατηγορία σου;

Κατηγορούμενος: Παρέλειψα να απαντήσω στο μάρτυρα Σκουλαρίκη και να του πω ότι η κυβέρνηση, φεύγοντας από δω, είχε δώσει εντολή να κρύψουν τους φακέλους των κομμουνιστών.
Όχι μόνο δεν έγινε αυτό, αλλά επιπλέον τους παρέδωσαν στους Γερμανούς και εδώ έχουν τη φωτογραφία μου στην Ασφάλεια.
Το 1943 έρχομαι στη Μακεδονία. Ο κάμπος του Γιδά ήταν η μόνη περιφέρεια που είχε απ’ όλες τις παρατάξεις. Και όλα τα στρατεύματα των κατακτητών περνούσαν από κει, όταν έπρεπε να κινηθούν στα μετόπισθεν. Δεν είναι μικρό πράγμα ότι η περιφέρεια της Βέροιας βαστά όλη τη Μακεδονία. Και όπως τη βαστά, μπορεί να αντιμετωπίσει όποιον περάσει και όποιον θέλει να τραβήξει παραπέρα. Γι’ αυτό και η περιφέρεια είχε μεγάλη σημασία. Σ’ αυτήν πήγα κι εγώ. Θα σας πω τη δράση μου εκεί.

Στην Κρύα Βρύση ήταν ο Πούλος, ο οποίος εξορμούσε σ’ όλο τον κάμπο και λεηλατούσε τα πάντα.
Ήταν και ο Μιχάλ-Αγάς που έκανε το ίδιο. Ήταν από την άλλη μεριά και ο Κισσά –Μπαζάκ, που έκανε την ίδια δουλειά, όπως η Π.Α.Ο, που διαλύθηκε.

Ειδικότερα για τους κομμουνιστές έχει μιλήσει ο ίδιος ο Τσόρτσιλ. Μίλησε για το ελληνικό μικρό, πατριωτικό κομμουνιστικό κόμμα. Φυσικά, τώρα το αρνούνται. Παρουσιάζουν τα πράγματα όποτε θέλουν έτσι και όποτε θέλουν αλλιώς. Όπως τον ΕΛΑΣ, ο οποίος πήρε συγχαρητήρια από το αρχηγείο της Μέσης Ανατολής και έδωσε ένα σωρό μάχες με τους Γερμανούς. Στο τέλος είπαν ότι έγινε κομματικός αγώνας. Μετά την απελευθέρωση δε θα πούμε για την Εθνική Κυβέρνηση.

Πρόεδρος: Αυτά δε μας ενδιαφέρουν.

Κατηγορούμενος: Ωστόσο πρέπει να ξέρετε ότι φαγώθηκαν όλα τα ψώνια στο Λίβανο και κατέβηκε η αντιπροσωπεία της ΠΕΑ που έκανε το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και τα υπουργεία περιορίστηκαν σε επτά μόνο. Παρ’ όλα αυτά, εμείς, με τον πατριωτισμό μας, που δε θέλαμε να γίνει εμφύλιος πόλεμος, δεχτήκαμε με επτά υπουργεία να γίνει Εθνική Κυβέρνηση, για να περάσουμε ομαλά στην πολιτική ζωή, χωρίς αιματοχυσία. Είναι γνωστά τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Δεν ήμασταν εμείς που τα προκαλέσαμε.

Πρόεδρος: Κάνεις απολογία δική σου ή του ΕΑΜ;

Κατηγορούμενος: Είπατε πολλές περικοκλάδες, γι’ αυτό απαντώ. Η κατηγορία προέρχεται ύστερα από μια κατάσταση που δημιουργήθηκε και θα πρέπει να την αναλύσω.

Πρόεδρος: Δεν χρειάζεται ανάλυση. Τα είπε ο Παπαγεωργίου.

Κατηγορούμενος: Ο Παπαγεωργίου τα είπε για τον εαυτό του. Εγώ δυο λόγια θα πω για το ζήτημα της μεταδεκεμβριανής κατάστασης.

Από τους ΕΛΑΣίτες και τους ΕΑΜίτες είχαμε μέχρι τις εκλογές 1.500 σκοτωμένους, από κρατικά και παρακρατικά όργανα, δέκα επτά χιλιάδες (17.000) φυλακισμένους και κάπου εκατό χιλιάδες σκόρπιους εδώ κι εκεί.
Κι όλα αυτά ενώ η Βάρκιζα έλεγε ότι θα κατέβουμε σε πολιτικό αγώνα και ότι δεν έπρεπε να χτυπιόμαστε εδώ. Αυτό όμως δεν έγινε. Οι κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε άλλο, παρά να κατευθύνουν την κατάσταση πιο αποφασιστικά για να χτυπήσουν την αριστερά. Μέχρι τότε άφηναν τις συμμορίες να δρουν ανενόχλητες. Έγιναν νόθες εκλογές....

Πρόεδρος: Ψήφισε το 5% και απείχε το 95%. Τα ξέρουμε όλα αυτά.

 Κατηγορούμενος: Και από τότε άρχισαν να χρησιμοποιούν καινούργια μέσα και αναρχίες και έφτασαν μέχρι τα στρατοδικεία. Φυσικά υπήρχε και η τρομοκρατία. Τα κρατικά όργανα άρχισαν ξυλοδαρμούς, ακόμα και λυντζάρισμα. Εδώ στη Θεσσαλονίκη, όπως ανέφερε με όλη του την ειλικρίνεια κάποιος συγκατηγορούμενός μου από ένα χωριό, το Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό), κατέβαιναν οι τραμπούκοι και τους έκαναν πολλά. Δε ρώτησες, όμως κύριε πρόεδρε. Τι έκανε σ’ αυτούς η αρχή; Τους τιμώρησε; Από εδώ βγαίνει ότι έπρεπε ο λαός να αμυνθεί απ’ τα εγκληματικά μέτρα που έπαιρναν τα κρατικά και τα παρακρατικά όργανα. Εμείς, επειδή στη Βάρκιζα είχαμε υπογράψει να μην κατέβουμε σε ένοπλο αγώνα, απαγορεύσαμε σε όλους να πιάσουν όπλα. Σαν παράδειγμα σας αναφέρω τον Βελουχιώτη. Τον είχε αποκηρύξει το κόμμα γιατί δε δέχτηκε τη συμφωνία της Βάρκιζας.
Επομένως, ο λαός έπρεπε να υπερασπίσει τον εαυτό του με το μαζικό του όγκο. Έγινε ζήτημα να χτυπηθούν οπωσδήποτε οι τραμπούκοι με τα μέσα αυτά. Έπρεπε να αυτοαμυνθεί ο λαός.

Εδώ στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκε η πλατειά ή Μαζική Λαϊκή Αυτοάμυνα, που είχε δυο σκοπούς. Ο ένας ήταν να διαφωτιστεί ο κόσμος για το πως να αμυνθεί και ο άλλος, να ορμήσουν με ξύλα και με πέτρες να χτυπήσουν τους τραμπούκους. Η οργάνωση δεν είχε στρατό. Κάθε σπίτι, κάθε συνοικία, κάθε τετράγωνο, θα έπρεπε να αμυνθεί. Και αυτή τη δουλειά την ανέλαβα εγώ....

Ο Ακίνδυνος Αλβανός μαζί με 46 συντρόφους του δικάστηκε σε θένατο.

Απ' το βιβλίο του Τάσου Κατσαρού αντιγράφουμε:

Στις 17 Οκτωβρίου 1947, στις 6:40 το πρωί, εκτελέστηκαν πίσω από το Γεντί Κουλέ οι πρώτοι δέκα, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι – ανάμεσά τους ο Αλβανός και ο Παπαγεωργίου.

Ο Αλβανός, με αντάρτικα τραγούδια, εμψύχωνε τους υπόλοιπους. Σε λίγο ακολούθησαν και οι άλλοι. (…) ο επικεφαλής του αποσπάσματος, υπίλαρχος Γκίλας, ο οποίος (…) άρχισε να τους ειρωνεύεται, λέγοντάς τους: «εκεί που θα πάτε, καλή αντάμωση» και διάφορα τέτοια λόγια. Τότε ο Αλβανός αιφνιδιαστικά του επιτίθεται και τον χτυπάει στο μάτι με τις χειροπέδες. Οι εφημερίδες της εποχής ανέφεραν ότι «ατάραχος ο Έλλην Αξιωματικός, χωρίς να δείξει ότι θυμώνει, προχώρησε για να συνεχίσει το έργο του». Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται στο γεγονός ότι τον Αξιωματικό τον πήγαν βιαστικά στο νοσοκομείο γιατί έχασε το μάτι του. Τουλάχιστον αυτό, το βεβαιώνουν άνθρωποι που είδαν αργότερα τον Γκίλα.

Στον τόπο της εκτέλεσης αρνήθηκαν όλοι να κοινωνήσουν, μέσω του Αλβανού, ο οποίος έδιωξε περήφανα τον παπά, λέγοντάς του ότι άφεση αμαρτιών έχουν ανάγκη οι πραγματικοί εγκληματίες του λαού, που μάλιστα τυχαίνει να είναι πολύ «καλοί χριστιανοί», οι τότε συνεργάτες των Γερμανών, οι σημερινοί συνεργάτες των Άγγλων και σίγουρα αυτοί που τραβούν τη σκανδάλη τη στιγμή αυτή, για να απονείμουν δικαιοσύνη «χριστιανικού τύπου». Προέτρεψε, λοιπόν, το παπά να πάει σ’ αυτούς.

ΠΗΓΗ: βαθύ κόκκινο

ΤΑΙΝΙΑ ΑΝΙMAΤΙΟΝ : SCiROCCO υπόθεση κατά των απελάσεων

Σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας ο Αχμέτ ένας Τυνήσιος μετανάστης  απελάθηκε και επέστρεψε στην Ιταλία .Το SCIROCC0 δείχνει το αντίκτυπο των πολιτικών απέλασης εφιστώντας  τις αποτυχημένες πολιτικές της ΕΕ για το μεταναστευτικό.
Το 2016 ο τότε Ιταλός υπουργός Σαλβίνι  υπέγραψε διμερή συμφωνία με την κυβέρνηση της Τυνησίας που αυτό σήμαινε εβδομαδιαίες απελάσεις με πτήσεις τσάρτερ στο αεροδρόμιο HAMMAMED με κόστος πάνω από 100 χιλ ευρώ ανά πτήση.
Σύμφωνα με το δόγμα Σαλβίνι οι απελάσεις καθορίζουν την αποτροπή της μετανάστευσης.
Το 2015 πραγματοποιήθηκαν 2850 χιλ απελάσεις  με ποσοστό 35% να είναι Τυνήσιοι  ενώ το 2ο17 το ποσοστό αυξήθηκε στο 62%


Scirocco: υπόθεση κατά των απέλασεων

ΠΗΓΗ: roarmag.org

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2019

ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ

Εργαζόμενος πνίγηκε σε μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας


Ένας 51χρονος εργαζόμενος πνίγηκε το βράδυ της Πέμπτης 10 Γενάρη 2019 σε ιχθυοκαλλιεργητική μονάδα στο νησί Πεταλάς, απέναντι από το Βαλτί του δήμου Μεσολογγίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εργαζόμενος είχε μεταβεί με βάρκα σε τμήμα της μονάδας για κάποια εργασία και δεν επέστρεψε, με αποτέλεσμα να ανησυχήσουν οι συνάδελφοι του και να τον αναζητήσουν.
Άμεσα κινητοποιήθηκε και το Λιμενικό και ο άτυχος άνδρας λίγο αργότερα βρέθηκε νεκρός σε βραχώδες σημείο του νησιού. 
Επισημαίνεται πως στο σημείο επικρατούν δυσμενείς καιρικές συνθήκες με ισχυρούς ανέμους και έντονο κυματισμό. Τα αίτια του τραγικού περιστατικού ερευνά το Λιμενικό Τμήμα Πλατυγιαλού.
ΠΗΓΗ: 902.gr

Νεκρός από Ισραηλινά πυρά 14χρόνος Παλαιστίνιος


Ένας εκ των τραυματιών από τη χθεσινή επίθεση του ισραηλινού στρατού Ένας εκ των τραυματιών από τη χθεσινή επίθεση του ισραηλινού στρατού

Ένας έφηβος Παλαιστίνιος σκοτώθηκε από πυρά ισραηλινών στρατιωτών χθες Παρασκευή, κατά τη διάρκεια νέας διαδήλωσης κατά μήκος του φράχτη ανάμεσα στη Λωρίδα της Γάζας και το Ισραήλ, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας του θύλακα.
Ο Γιούσεφ Αλ Ντάγια, 14 ετών, χτυπήθηκε στο θώρακα από σφαίρα, ανατολικά της πόλης της Γάζας, διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άσραφ αλ Κούντρα. Άλλοι περίπου τριάντα Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν από τα ισραηλινά πυρά, πρόσθεσε.
Χιλιάδες Παλαιστίνιοι διαδήλωσαν και χθες σε διάφορα σημεία κατά μήκος του τείχους, στα σύνορα, ύψους αρκετών μέτρων, που φρουρείται αυστηρά από ισραηλινούς στρατιώτες.
Οι ισραηλινές δυνάμεις «έκαναν χρήση μέσων αντιμετώπισης ταραχών και άνοιξαν πυρ βάσει των ισχυόντων κανόνων εμπλοκής», δήλωσε μια εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Τουλάχιστον 251 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά από την 30ή Μάρτη, στη μεγάλη πλειονότητά τους κατά μήκος των συνόρων, άλλοι σε πλήγματα αρμάτων μάχης ή αεροσκαφών του Ισραήλ.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019

ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΝ ΓΕΝΑΡΗ ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕΡΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ





Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγύριζε για την αύξηση του κατώτατου μισθού, οι εργοδότες, και μάλιστα πριν την «επίσημη» εφαρμογή του, το Γενάρη του 2019, βρήκαν τους τρόπους… να τη γλιτώσουν, αφού το υπουργείο Εργασίας δε φρόντισε παράλληλα να κατοχυρώσει με νόμο τον κατώτατο μισθό και να αποτρέψει τη μετατροπή των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε ελαστικές.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία του προγράμματος «Εργάνη» του ΥΠΕΚΑΚΑ για το μήνα Ιανουάριο 2019 που δόθηκαν στη δημοσιότητα, προκύπτει, όπως σημειώνει και σε σχετική της ανακοίνωση η ΕΝΥΠΕΚΚ, ότι οι εργοδότες άρχισαν μαζικά να προσφεύγουν είτε σε απολύσεις (ανήλθαν σε 22.333 περισσότερες από τις προσλήψεις) είτε σε μαζικές μετατροπές των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής.
Πίνακας Ι

(σε θέσεις εργασίας)
Ιανουάριος 2019
( 1 )
Ιανουάριος 2018
( 2 )
Διαφορά
(1 – 2)
Ι. Προσλήψεις
157.141
153.876
3.265
II. Αποχωρήσεις
179.474
170.418
9.056
Α. Καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου και λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου
107.061
100.086
6.975
Β. Οικειοθελείς αποχωρήσεις
72.413
70.332
2.081
III. Ισοζύγιο (Ι-II)
-22.333
-16.542
-5.791
Η μετατροπή μάλιστα των συμβάσεων αυξήθηκε για τον μήνα Ιανουάριο 2019 κατά 50% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο 2018, όπως φαίνεται από τον Πίνακα VI της σελίδας 9 του «Εργάνη» και τον συγκριτικό κατωτέρω Πίνακα.
Ιδού ο συγκριτικός Πίνακας
Μήνας
Μετατροπές συμβάσεων εργασίας από πλήρη απασχόληση σε μερική απασχόληση
Μετατροπές συμβάσεων εργασίας από πλήρη απασχόληση σε εκ περιτροπής απασχόληση με συμφωνία εργαζόμενου και εργοδότη
Μετατροπές συμβάσεων εργασίας από πλήρη απασχόληση σε εκ περιτροπής απασχόληση με μονομερή απόφαση του εργοδότη
12ος/ 2018
1.914
704
186
1ος/ 2019
2.796
1.134
1.410
Στον πίνακα VI καταγράφονται οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, που μετατράπηκαν σε μερική και σε εκ περιτροπής απασχόληση (κατόπιν συμφωνίας εργαζόμενου-εργοδότη ή μονομερούς απόφασης του εργοδότη), κατά το μήνα Ιανουάριο 2019.

ΕΔΩ τα πλήρη στοιχεία του «Εργάνη».


Αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων κατά 22.333 θέσεις εργασίας καταγράφηκε τον μήνα Ιανουάριο 2019, σύμφωνα με τα στοιχεία των ροών μισθωτής απασχόλησης του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη». Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 157.141 ενώ οι αποχωρήσεις σε 179.474, από τις οποίες οι 72.413 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 107.061 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου
Ωστόσο, αρνητικό είναι και το γεγονός της επικράτησης –για μια ακόμη φορά- των ελαστικών σχέσεων εργασίας στις νέες συμβάσεις, τόσο κατά το μήνα Ιανουάριο 2019, όσο και για το 13μηνο Ιανουάριος 2018-Ιανουάριος 2019.
Το μήνα Ιανουάριο 2019, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας στις νέες συμβάσεις επικρατούν με ποσοστό 53,24% (μερική απασχόληση 41,44%, εκ περιτροπής εργασία 11,80%).
Το διάστημα Ιανουάριος 2018-Ιανουάριος 2019, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας στις νέες συμβάσεις επικρατούν με ποσοστό 54,32% (μερική απασχόληση 41,60%, εκ περιτροπής εργασία 12,74%).

ΕΔΩ τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΒΙΟΜΗΧAΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ



Βρισκόμαστε στο χείλος μιας τεχνολογικής επανάστασης που θα αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε και έχουμε σχέση μεταξύ τους. Με την κλίμακα, το πεδίο εφαρμογής και την πολυπλοκότητά της, ο μετασχηματισμός θα είναι διαφορετικός από ό, τι έχει βιώσει η ανθρωπότητα πριν.Δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς θα ξεδιπλώσει, αλλά ένα πράγμα είναι σαφές: η απάντηση σε αυτήν πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και ολοκληρωμένη, με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων στην παγκόσμια πολιτεία, από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα έως τον ακαδημαϊκό κόσμο και την κοινωνία των πολιτών.
Η πρώτη βιομηχανική επανάσταση χρησιμοποίησε ενέργεια νερού και ατμού για τη μηχανική παραγωγή. Η δεύτερη χρησιμοποιημένη ηλεκτρική ενέργεια για τη δημιουργία μαζικής παραγωγής. Η τρίτη χρησιμοποιημένη ηλεκτρονική και τεχνολογία πληροφοριών για την αυτοματοποίηση της παραγωγής. Τώρα μια Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση βασίζεται στην Τρίτη, την ψηφιακή επανάσταση που έχει συμβεί από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Χαρακτηρίζεται από μια σύντηξη τεχνολογιών που θολώνουν τις γραμμές μεταξύ της φυσικής, της ψηφιακής και της βιολογικής σφαίρας.
Υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους οι σημερινοί μετασχηματισμοί δεν αντιπροσωπεύουν απλώς μια παράταση της Τρίτης Βιομηχανικής Επανάστασης αλλά μάλλον την άφιξη ενός τέταρτου και ξεχωριστού: ταχύτητα, πεδίο εφαρμογής και συστήματα. Η ταχύτητα των σημερινών ανακαλύψεων δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες βιομηχανικές επαναστάσεις, το τέταρτο εξελίσσεται με εκθετικό και όχι με γραμμικό ρυθμό. Επιπλέον, διακόπτει σχεδόν κάθε βιομηχανία σε κάθε χώρα. Και το εύρος και το βάθος αυτών των αλλαγών δηλώνουν τη μεταμόρφωση ολόκληρων συστημάτων παραγωγής, διαχείρισης και διακυβέρνησης.
Οι δυνατότητες δισεκατομμυρίων ανθρώπων που συνδέονται με κινητές συσκευές, με άνευ προηγουμένου ισχύ επεξεργασίας, χωρητικότητα αποθήκευσης και πρόσβαση στη γνώση, είναι απεριόριστες. Αυτές οι δυνατότητες θα πολλαπλασιαστούν με αναδυόμενες τεχνολογικές ανακαλύψεις σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, το Διαδίκτυο των πραγμάτων, τα αυτόνομα οχήματα, η εκτύπωση 3D, η νανοτεχνολογία, η βιοτεχνολογία, η επιστήμη των υλικών, η αποθήκευση ενέργειας και η κβαντική υπολογιστική.
Ήδη, η τεχνητή νοημοσύνη είναι γύρω μας, από αυτοκαταστροφικά αυτοκίνητα και drones έως εικονικούς βοηθούς και λογισμικό που μεταφράζει ή επενδύει. Έχει σημειωθεί εντυπωσιακή πρόοδος στην ΑΠ τα τελευταία χρόνια, που οφείλεται στην εκθετική αύξηση της υπολογιστικής ισχύος και στη διαθεσιμότητα τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων, από το λογισμικό που χρησιμοποιείται για την ανεύρεση νέων φαρμάκων σε αλγόριθμους που χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη των πολιτιστικών μας συμφερόντων. Οι τεχνολογίες ψηφιακής κατασκευής, εν τω μεταξύ, αλληλεπιδρούν με τον βιολογικό κόσμο σε καθημερινή βάση. Οι μηχανικοί, οι σχεδιαστές και οι αρχιτέκτονες συνδυάζουν τον υπολογιστικό σχεδιασμό, την κατασκευή πρόσθετων υλικών, την τεχνολογία των υλικών και τη συνθετική βιολογία, πρωτοπορώντας μια συμβίωση μεταξύ των μικροοργανισμών, του σώματός μας, των προϊόντων που καταναλώνουμε και ακόμη και των κτιρίων που κατοικούμε.
Προκλήσεις και ευκαιρίες
Όπως και οι επαναστάσεις που προηγήθηκαν, η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τα επίπεδα παγκόσμιου εισοδήματος και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πληθυσμών σε όλο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα, όσοι έχουν κερδίσει το μεγαλύτερο μέρος από αυτό είναι οι καταναλωτές σε θέση να παρέχουν και να έχουν πρόσβαση στον ψηφιακό κόσμο. η τεχνολογία κατέστησε δυνατή τη δημιουργία νέων προϊόντων και υπηρεσιών που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα και την ευχαρίστηση της προσωπικής ζωής μας.Παραγγείλετε μια καμπίνα, κρατήστε μια πτήση, αγοράστε ένα προϊόν, κάντε μια πληρωμή, ακούστε μουσική, παρακολουθήσετε μια ταινία ή παίξτε ένα παιχνίδι - ο καθένας από αυτούς μπορεί τώρα να γίνει απομακρυσμένα.
Στο μέλλον, η τεχνολογική καινοτομία θα οδηγήσει επίσης σε ένα θαύμα της προσφοράς, με μακροπρόθεσμα οφέλη στην αποδοτικότητα και την παραγωγικότητα. Οι δαπάνες μεταφορών και επικοινωνιών θα μειωθούν, η εφοδιαστική και οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού θα καταστούν αποτελεσματικότερες και το κόστος του εμπορίου θα μειωθεί, οι οποίες θα ανοίξουν νέες αγορές και θα τονώσουν την οικονομική ανάπτυξη.
Ταυτόχρονα, όπως επεσήμαναν οι οικονομολόγοι Erik Brynjolfsson και Andrew McAfee, η επανάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ανισότητα, ιδίως στις δυνατότητές της να διαταράσσει τις αγορές εργασίας. Καθώς η αυτοματοποίηση υποκαθιστά το εργατικό δυναμικό σε ολόκληρη την οικονομία, ο καθαρός εκτοπισμός των εργαζομένων με μηχανές μπορεί να επιδεινώσει το χάσμα μεταξύ επιστροφής κεφαλαίου και επιστροφής στην εργασία. Από την άλλη πλευρά, είναι επίσης πιθανό ότι ο εκτοπισμός των εργαζομένων με την τεχνολογία θα οδηγήσει συνολικά σε καθαρή αύξηση σε ασφαλείς και ανταμείβοντας θέσεις εργασίας.
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε σε ποιο σημείο το πιθανό σενάριο θα προκύψει και η ιστορία υποδεικνύει ότι το αποτέλεσμα είναι πιθανό να είναι ένας συνδυασμός των δύο. Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος για ένα πράγμα - ότι στο μέλλον, το ταλέντο, περισσότερο από το κεφάλαιο, θα αποτελέσει τον κρίσιμο παράγοντα παραγωγής. Αυτό θα δημιουργήσει μια αγορά εργασίας που θα διαχωρίζεται ολοένα και περισσότερο στα τμήματα "χαμηλής ειδίκευσης / χαμηλής αμοιβής" και "υψηλού επιπέδου / υψηλής αμοιβής", τα οποία με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε αύξηση των κοινωνικών εντάσεων.
Εκτός από την ύπαρξη βασικής οικονομικής ανησυχίας, η ανισότητα αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη κοινωνική ανησυχία που συνδέεται με την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση. Οι μεγαλύτεροι δικαιούχοι καινοτομίας τείνουν να είναι οι προμηθευτές πνευματικού και φυσικού κεφαλαίου - οι καινοτόμοι, οι μέτοχοι και οι επενδυτές - γεγονός που εξηγεί το αυξανόμενο χάσμα στον πλούτο μεταξύ εκείνων που εξαρτώνται από το κεφάλαιο έναντι της εργασίας. Συνεπώς, η τεχνολογία είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα εισοδήματα έχουν στασιμότητα ή και μειωθεί για την πλειοψηφία του πληθυσμού σε χώρες υψηλού εισοδήματος: η ζήτηση για εργαζόμενους υψηλής ειδίκευσης έχει αυξηθεί, ενώ η ζήτηση για εργαζόμενους με λιγότερη εκπαίδευση και χαμηλότερες δεξιότητες έχει μειωθεί . Το αποτέλεσμα είναι μια αγορά εργασίας με έντονη ζήτηση στα υψηλά και χαμηλά άκρα, αλλά ένα κενό έξω από τη μέση.
Αυτό εξηγεί γιατί τόσοι πολλοί εργαζόμενοι απογοητεύονται και φοβούνται ότι τα δικά τους πραγματικά εισοδήματα και τα δικά τους παιδιά θα συνεχίσουν να παραμένουν στάσιμα. Βοηθά επίσης να εξηγήσει γιατί οι μεσαίες τάξεις σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο μια διαδεδομένη αίσθηση δυσαρέσκειας και αδικίας. Μια νίκη-παίρνει-όλη οικονομία που προσφέρει μόνο περιορισμένη πρόσβαση στη μεσαία τάξη είναι μια συνταγή για δημοκρατική κακουχία και αδιέξοδο.
Η δυσαρέσκεια μπορεί επίσης να τροφοδοτηθεί από τη διάδοση των ψηφιακών τεχνολογιών και τη δυναμική της ανταλλαγής πληροφοριών που χαρακτηρίζεται από τα κοινωνικά μέσα. Περισσότερο από το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί πλέον πλατφόρμες κοινωνικών μέσων για τη σύνδεση, την εκμάθηση και την ανταλλαγή πληροφοριών. Σε έναν ιδανικό κόσμο, αυτές οι αλληλεπιδράσεις θα παρέχουν μια ευκαιρία για διαπολιτισμική κατανόηση και συνοχή. Ωστόσο, μπορούν επίσης να δημιουργήσουν και να μεταδώσουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες ως προς το τι αποτελεί επιτυχία για ένα άτομο ή μια ομάδα, καθώς και να προσφέρουν ευκαιρίες για εξάπλωση ακραίων ιδεών και ιδεολογιών.
Ο αντίκτυπος στις επιχειρήσεις
Ένα βασικό θέμα στις συνομιλίες μου με παγκόσμιους διευθύνοντες συμβούλους και ανώτερα διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων είναι ότι η επιτάχυνση της καινοτομίας και η ταχύτητα των διαταραχών είναι δύσκολο να κατανοηθούν ή να προβλεφθούν και ότι αυτοί οι οδηγοί αποτελούν πηγή συνεχούς έκπληξης, ακόμη και για τους καλύτερους συνδεδεμένους και πιο καλά ενημερωμένους . Πράγματι, σε όλες τις βιομηχανίες, υπάρχουν σαφείς αποδείξεις ότι οι τεχνολογίες που στηρίζουν την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση έχουν σημαντικό αντίκτυπο στις επιχειρήσεις.
Από πλευράς προσφοράς, πολλές βιομηχανίες βλέπουν την εισαγωγή νέων τεχνολογιών που δημιουργούν εντελώς νέους τρόπους εξυπηρέτησης των υφιστάμενων αναγκών και διαταράσσουν σημαντικά τις υφιστάμενες αλυσίδες αξίας της βιομηχανίας. Η αναταραχή απορρέει επίσης από ευέλικτους καινοτόμους ανταγωνιστές οι οποίοι, χάρη στην πρόσβαση σε παγκόσμιες ψηφιακές πλατφόρμες έρευνας, ανάπτυξης, μάρκετινγκ, πωλήσεων και διανομής, μπορούν να αποβάλουν τους εγκατεστημένους φορείς εκμετάλλευσης πιο γρήγορα από ποτέ, βελτιώνοντας την ποιότητα, την ταχύτητα ή την τιμή στην οποία τιμή παραδίδεται.
Σημαντικές αλλαγές στην πλευρά της ζήτησης συμβαίνουν επίσης καθώς η αυξανόμενη διαφάνεια, η εμπλοκή των καταναλωτών και τα νέα πρότυπα καταναλωτικής συμπεριφοράς (που βασίζονται όλο και περισσότερο στην πρόσβαση σε δίκτυα και δεδομένα κινητής τηλεφωνίας) υποχρεώνουν τις επιχειρήσεις να προσαρμόζουν τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζουν, εμπορεύονται και παραδίδουν προϊόντα και υπηρεσίες .
Συνολικά, υπάρχουν τέσσερις κύριες επιπτώσεις που η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση έχει στις επιχειρηματικές προσδοκίες των πελατών, στη βελτίωση των προϊόντων, στη συνεργατική καινοτομία και στις οργανωτικές μορφές. Είτε οι καταναλωτές είτε οι επιχειρήσεις, οι πελάτες βρίσκονται ολοένα και περισσότερο στο επίκεντρο της οικονομίας, το οποίο έχει ως στόχο να βελτιώσει τον τρόπο εξυπηρέτησης των πελατών. Επιπλέον, τα φυσικά προϊόντα και υπηρεσίες μπορούν τώρα να ενισχυθούν με ψηφιακές δυνατότητες που αυξάνουν την αξία τους. Οι νέες τεχνολογίες καθιστούν τα περιουσιακά στοιχεία πιο ανθεκτικά και ανθεκτικά, ενώ τα δεδομένα και οι αναλύσεις μετασχηματίζουν τον τρόπο με τον οποίο διατηρούνται. Ένας κόσμος της εμπειρίας των πελατών, των υπηρεσιών που βασίζονται σε δεδομένα και των επιδόσεων των περιουσιακών στοιχείων μέσω των αναλύσεων, εν τω μεταξύ, απαιτεί νέες μορφές συνεργασίας, ιδιαίτερα δεδομένης της ταχύτητας με την οποία σημειώνονται καινοτομίες και διαταραχές.
Συνολικά, η αδυσώπητη μετάβαση από την απλή ψηφιοποίηση (Τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση) στην καινοτομία που βασίζεται σε συνδυασμούς τεχνολογιών (η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση) αναγκάζει τις επιχειρήσεις να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν. Η κατώτατη γραμμή, ωστόσο, είναι η ίδια: οι ηγέτες επιχειρήσεων και τα ανώτερα στελέχη πρέπει να κατανοήσουν το μεταβαλλόμενο περιβάλλον τους, να αμφισβητήσουν τις υποθέσεις των επιχειρησιακών τους ομάδων και να καινοτομήσουν αδιάκοπα και συνεχώς.
Οι επιπτώσεις στην κυβέρνηση
Καθώς οι φυσικοί, ψηφιακοί και βιολογικοί κόσμοι συνεχίζουν να συγκλίνουν, οι νέες τεχνολογίες και οι πλατφόρμες θα επιτρέψουν όλο και περισσότερο στους πολίτες να συνεργαστούν με τις κυβερνήσεις, να εκφράσουν τις απόψεις τους, να συντονίσουν τις προσπάθειές τους και ακόμη και να παρακάμψουν την εποπτεία των δημόσιων αρχών. Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις θα αποκτήσουν νέες τεχνολογικές εξουσίες για να αυξήσουν τον έλεγχό τους στους πληθυσμούς, με βάση τα συστήματα διασταύρωσης και την ικανότητα ελέγχου των ψηφιακών υποδομών. Εντούτοις, οι κυβερνήσεις θα αντιμετωπίσουν ολοένα και περισσότερο την πίεση να αλλάξουν την τρέχουσα προσέγγισή τους όσον αφορά τη δέσμευση του κοινού και τη χάραξη πολιτικής, καθώς ο κεντρικός ρόλος τους στη μείωση της πολιτικής οφείλεται σε νέες πηγές ανταγωνισμού και στην ανακατανομή και αποκέντρωση της εξουσίας που καθιστούν δυνατή τις νέες τεχνολογίες.
Τελικά, η ικανότητα των κυβερνητικών συστημάτων και των δημόσιων αρχών να προσαρμοστούν θα καθορίσει την επιβίωσή τους. Εάν αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να υιοθετήσουν έναν κόσμο με ενοχλητικές αλλαγές, υποβάλλοντας τις δομές τους στα επίπεδα διαφάνειας και αποτελεσματικότητας που θα τους επιτρέψουν να διατηρήσουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, θα υπομείνουν. Εάν δεν μπορούν να εξελιχθούν, θα αντιμετωπίσουν αυξανόμενο πρόβλημα.
Αυτό θα ισχύει ιδιαίτερα στον τομέα της ρύθμισης. Τα τρέχοντα συστήματα δημόσιας πολιτικής και λήψης αποφάσεων εξελίχθηκαν παράλληλα με τη δεύτερη βιομηχανική επανάσταση, όταν οι φορείς λήψης αποφάσεων είχαν χρόνο να μελετήσουν ένα συγκεκριμένο ζήτημα και να αναπτύξουν την απαραίτητη απάντηση ή το κατάλληλο κανονιστικό πλαίσιο. Η όλη διαδικασία σχεδιάστηκε για να είναι γραμμική και μηχανιστική, ακολουθώντας μια αυστηρή προσέγγιση "από την κορυφή προς την κορυφή".
Αλλά μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι πλέον εφικτή. Δεδομένου του ραγδαίου ρυθμού αλλαγής και των μεγάλων επιπτώσεων της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, οι νομοθέτες και οι ρυθμιστικές αρχές αμφισβητούνται σε πρωτοφανή βαθμό και, ως επί το πλείστον, αποδεικνύονται ανίκανοι να αντιμετωπίσουν.
Πώς μπορούν λοιπόν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον των καταναλωτών και του ευρύτερου κοινού, συνεχίζοντας παράλληλα να υποστηρίζουν την καινοτομία και την τεχνολογική ανάπτυξη; Με την υιοθέτηση της «ευέλικτης» διακυβέρνησης, όπως και ο ιδιωτικός τομέας έχει υιοθετήσει όλο και περισσότερο ευέλικτες αντιδράσεις στην ανάπτυξη λογισμικού και επιχειρηματικές δραστηριότητες γενικότερα. Αυτό σημαίνει ότι οι ρυθμιστές πρέπει να προσαρμόζονται συνεχώς σε ένα νέο, ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον, ανακαλύπτοντας τους εαυτούς τους έτσι ώστε να μπορούν πραγματικά να καταλάβουν τι ρυθμίζουν. Για το σκοπό αυτό, οι κυβερνήσεις και οι ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τις επιχειρήσεις και την κοινωνία των πολιτών.
Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση θα επηρεάσει επίσης βαθιά τη φύση της εθνικής και διεθνούς ασφάλειας, επηρεάζοντας τόσο την πιθανότητα όσο και τη φύση των συγκρούσεων. Η ιστορία του πολέμου και της διεθνούς ασφάλειας είναι η ιστορία της τεχνολογικής καινοτομίας και σήμερα δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι σύγχρονες συγκρούσεις που αφορούν τα κράτη είναι όλο και περισσότερο "υβριδικές" στη φύση, συνδυάζοντας τις παραδοσιακές τεχνικές πεδίου μάχης με στοιχεία που είχαν προηγουμένως συνδεθεί με μη κρατικούς ηθοποιούς. Η διάκριση ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη, τον πολεμιστή και τον μη στρατιωτικό, και ακόμη και τη βία και τη μη βία (σκέφτεστε τον κυβερνο-εχθρό) γίνεται ασυμβίβαστα θολή.
Καθώς αυτή η διαδικασία λαμβάνει χώρα και οι νέες τεχνολογίες, όπως τα αυτόνομα ή βιολογικά όπλα, γίνονται ευκολότερα χρήσιμα, τα άτομα και οι μικρές ομάδες θα ενταχθούν όλο και περισσότερο σε κράτη που είναι ικανά να προκαλέσουν μαζική βλάβη. Αυτή η νέα ευπάθεια θα οδηγήσει σε νέους φόβους.Παράλληλα όμως, οι τεχνολογικές εξελίξεις θα δημιουργήσουν τη δυνατότητα μείωσης της κλίμακας ή του αντίκτυπου της βίας μέσω της ανάπτυξης νέων τρόπων προστασίας, για παράδειγμα, ή μεγαλύτερης ακρίβειας στη στόχευση.
Οι επιπτώσεις στους ανθρώπους
Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, τέλος, θα αλλάξει όχι μόνο αυτό που κάνουμε αλλά και ποιοι είμαστε. Θα επηρεάσει την ταυτότητά μας και όλα τα θέματα που σχετίζονται με αυτήν: την αίσθηση της ιδιωτικής ζωής, τις έννοιες ιδιοκτησίας μας, τα πρότυπα κατανάλωσης, τον χρόνο που αφιερώνουμε στην εργασία και τον ελεύθερο χρόνο και τον τρόπο ανάπτυξης των σταδιοδρομιών μας, και να καλλιεργήσουν σχέσεις. Αλλάζει ήδη την υγεία μας και οδηγεί σε έναν "ποσοτικοποιημένο" εαυτό, και νωρίτερα από ό, τι πιστεύουμε ότι μπορεί να οδηγήσει σε ανθρώπινη αύξηση. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος επειδή δεσμεύεται μόνο από τη φαντασία μας.
Είμαι πολύ ενθουσιώδης και πρόωρος υιοθετώντας την τεχνολογία, αλλά μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η αδυσώπητη ενσωμάτωση της τεχνολογίας στη ζωή μας θα μπορούσε να μειώσει ορισμένες από τις βασικές μας ανθρώπινες ικανότητες, όπως η συμπόνια και η συνεργασία. Η σχέση μας με τα smartphones μας είναι μια υπόθεση. Η συνεχής σύνδεση μπορεί να μας στερήσει ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία της ζωής: το χρόνο να σταματήσουμε, να αντανακλάμε και να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση.
Μία από τις μεγαλύτερες ατομικές προκλήσεις που θέτουν οι νέες τεχνολογίες της πληροφορίας είναι η προστασία της ιδιωτικής ζωής. Γνωρίζουμε ενστικτωδώς γιατί είναι τόσο απαραίτητο, όμως η παρακολούθηση και η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με εμάς είναι ένα κρίσιμο κομμάτι της νέας συνδεσιμότητας. Οι συζητήσεις για θεμελιώδη ζητήματα όπως ο αντίκτυπος στην απώλεια ελέγχου των δεδομένων μας στην εσωτερική ζωή μας θα ενταθούν μόνο τα επόμενα χρόνια. Ομοίως, οι επαναστάσεις που απαντώνται στη βιοτεχνολογία και στην ΑΙ, οι οποίες επαναπροσδιορίζουν το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, ωθώντας τα σημερινά όρια της διάρκειας ζωής, της υγείας, της γνώσης και των δυνατοτήτων, θα μας αναγκάσουν να επαναπροσδιορίσουμε τα ηθικά και δεοντολογικά μας όρια.
Διαμόρφωση του μέλλοντος
Ούτε η τεχνολογία ούτε η διακοπή που έρχεται με αυτήν είναι μια εξωγενής δύναμη πάνω στην οποία οι άνθρωποι δεν έχουν κανέναν έλεγχο. Όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι για την καθοδήγηση της εξέλιξής του, στις αποφάσεις που λαμβάνουμε καθημερινά ως πολίτες, καταναλωτές και επενδυτές. Πρέπει λοιπόν να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία και την εξουσία που έχουμε για να διαμορφώσουμε την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση και να την κατευθύνουμε προς ένα μέλλον που αντανακλά τους κοινούς στόχους και αξίες μας.
Για να γίνει αυτό, όμως, πρέπει να αναπτύξουμε μια συνολική και συνολική άποψη για το πώς επηρεάζει η τεχνολογία τη ζωή μας και να αναμορφώσουμε το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και ανθρώπινο περιβάλλον μας. Ποτέ δεν υπήρξε χρόνος μεγαλύτερης υπόσχεσης, ή μιας μεγαλύτερης δυνητικής απειλής.Ωστόσο, οι σημερινοί υπεύθυνοι για τη λήψη αποφάσεων είναι πολύ συχνά παγιδευμένοι στην παραδοσιακή, γραμμική σκέψη ή απορροφούνται από τις πολλαπλές κρίσεις που απαιτούν την προσοχή τους, να σκεφτούν στρατηγικά τις δυνάμεις της διαταραχής και της καινοτομίας που διαμορφώνουν το μέλλον μας.
Στο τέλος, όλα καταλήγουν σε ανθρώπους και αξίες. Πρέπει να διαμορφώσουμε ένα μέλλον που να λειτουργεί για όλους μας, θέτοντας τους ανθρώπους πρώτα και ενισχύοντας τους. Στην πιο απαισιόδοξη, ανθρωποποιημένη μορφή της, η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση μπορεί πράγματι να έχει τη δυνατότητα να "ρομποτίσει" την ανθρωπότητα και έτσι να μας στερήσει την καρδιά και την ψυχή μας. Αλλά ως συμπλήρωμα στα καλύτερα μέρη της ανθρώπινης φύσης - δημιουργικότητα, ενσυναίσθηση, διαχείριση - μπορεί επίσης να ανυψώσει την ανθρωπότητα σε μια νέα συλλογική και ηθική συνείδηση ​​βασισμένη σε μια κοινή αίσθηση πεπρωμένου.Είναι καθήκον όλων μας να βεβαιωθούμε ότι η τελευταία υπερισχύει.

Συντάκτης: Ο Klaus Schwab είναι ιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ

ΠΗΓΗ: undebted

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2019

ΠΕΜΠΤΗ 21 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΥΣΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΤ ΟΜΟΝΟΙΑΣ

Πέμπτη 21/02 στη 1μμ συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συνέντευξη τύπου μπροστά στο ΑΤ της Ομόνοιας
Χτες έγινε σύσκεψη Αντιρατσιστικών, αντιφασιστικών συλλογικοτήτων και κοινοτήτων μεταναστών και προσφύγων και αποφασίσαμε τη διοργάνωση κινητοποίησης για τη δολοφονία του μετανάστη από την Νιγηρία, που δολοφονήθηκε από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές. Ο ΣΥΠΡΟΜΕ καλεί:

Στις 8 Φλεβάρη, ο Εμπουκά, μετανάστης από την Νιγηρία, σύζυγος και πατεράς δύο παιδιών, μεταφέρθηκε για εξακρίβωση στοιχείων στο ΑΤ Ομόνοιας και λίγες ώρες αργότερα ο άνθρωπος κάτω από αδιευκρίνιστες συνθηκες πέθανε μέσα στο τμήμα.
Η οικογένεια του Εμπουκά, από την πρώτη στιγμή άρχισε να τον αναζητά παντού χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το πρωί της επόμενης ημέρας η γυναίκα του άτυχου μετανάστη πήγε στο ΑΤ της Ομόνοια να ρωτήσει αν η αστυνομία ξέρει κάτι. Οι αστυνομικοί του τμήματος ενώ ήξεραν τι είχε γίνει, δεν έδωσαν καμία πληροφορία, και στο τέλος είπαν στη γυναίκα ότι «αφού περάσουν 24 ώρες ελάτε να κάνετε δήλωση εξεφάνισης».
Την ίδια ημέρα το απόγευμα η αστυνομία του ίδιου τμήματος τηλεφωνικά ενημέρωσε τον δικηγόρο της οικογένειας ότι ο Εμπουκά πέθανε λι ότι η σωρός του έχει μεταφερθεί στο νεκροτομείο. Με λίγα λόγια η αστυνομία παρά τις ανησυχείες της οικογένειας, για παραπάνω από 24 ώρες έκρυψε το θάνατο του Εμπουκά από την οικογένεια του. Το περιστατικό έχει συμβεί μέρες πριν αλλά δεν έγινε καμία δημόσια αναφορά και δεν δόθηκαν εξηγήσεις από την πλευρά της αστυνομίας, μέχρι που οι κοινότητες έμαθαν για το περιστατικό και η είδηση άρχισε να κυκλοφορεί στα social media και στα ΜΜΕ. Ακόμα και τώρα οι «εξηγήσεις» της αστυνομίας δεν δίνουν καμία συγκεκριμένη πληροφορία για το πως και το γιατί πέθανε ένας άνθρωπος που μεταφέρθηκε στο τμήμα για έλεγχο στοιχείων.
Ένας άνθρωπος που βγήκε από το σπίτι του το πρωί και δεν γύρισε ποτέ. Γιατί;
Ο θάνατος ή καλύτερα η δολοφονία του Εμπουκά αποδεικνύει για ακόμα μια φορά, το πόσο βάρβαρη είναι η στάση της ελληνική αστυνομίας καθημερινά απέναντι στους πρόσφυγες, μετανάστες και φτωχούς.
Το ΑΤ της Ομόνοιας έχει μεγάλη ιστορία και η λίστα των θυμάτων και των περιστατικών του είναι ατελείωτη. Τα βασανιστήρια, οι ξυλοδαρμοί, ο εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι καθημερινή πρακτική και φαινόμενα των αστυνομικών τμημάτων και ειδικά εκείνου της Ομόνοιας. Όλη η διαχείριση της υπόθεσης από όλες τις πλευρές θυμίζουν την περίπτωση του Ζακ Κωστόπουλου: αστυνομική βαρβαρότητα και επιχείρηση συγκάλυψης.
Η κυβέρνηση και υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ. έχουν επίσης μεγάλη ευθύνη γιατί συγκάλυψαν την υπόθεση και δεν έχουν κάνει τίποτα για το άβατο του ΑΤ Ομόνοιας.
  • Ζητάμε δικαιοσύνη για τον Εμπουκά.
  • Ζητάμε άμεσα να διαλευκανθούν οι αιτίες και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες πέθανε/ σκοτώθηκε ο Εμπουκά.
  • Ζητάμε άμεσα την πλήρη ιατροδικαστική έκθεση.
  • Ζητάμε να σταματήσουν οι εκφοβισμοί των κοινοτήτων και των εκπροσώπων των προσφύγων και των μεταναστών.
  • Απαιτούμε να σταματήσει η βαρβαρότητα της ελληνικής αστυνομίας εις βάρος των προσφύγων και των μεταναστών. Απαιτούμε να σταματήσουν εδώ και τώρα οι δολοφονίες της αστυνομίας.
Καλούμε αύριο Πέμπτη 21/02 στη 1μμ συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συνέντευξη τύπου μπροστά στο ΑΤ της Ομόνοιας.
Αντιρατσιστικές, αντιφασιστικές συλλογικότητες και κοινότητες μεταναστών και προσφύγων
ΣΥΠΡΟΜΕ -Συντονισμός για το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, συλλογικοτήτων
http://syprome.blogspot.gr/