Μαύρη προπαγάνδα κατά της Κούβας από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με ενα απαράδεκτο κείμενο, που έμοιαζε να έχει γραφτεί για τις σελίδες ακροδεξιάς συντηρητικής φυλλάδας, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ) αναφέρθηκε στην επέτειο των 60 χρόνων από το θρίαμβο της Κουβανικής Επανάστασης. Ένα κείμενο που έσπευσαν να  αναπαραγάγουν αρκετά «παπαγαλάκια» του συστήματος.

Με παραπλανητικό τίτλο «Η Κούβα γιορτάζει την 60η επέτειο της Επανάστασης», το κείμενο του ΑΠΕ αναφέρεται εν συντομία στους εορτασμούς που αναμένονταν να λάβουν χώρα στο νησί, αφιερώνοντας όλο το υπόλοιπο του άρθρου σε αναπαραγωγή αντικομμουνιστικής-αντικουβανικής προπαγάνδας.

Πιό συγκεκριμένα, το ΑΠΕ-ΜΠΕ αναπαράγει δηλώσεις παραγόντων της κουβανικής κοινότητας της Φλόριντα – η οποία αποτελεί τον κύριο θύλακα ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας ενάντια στην Επανάσταση – φτάνοντας στο σημείο να προβάλλει τις απόψεις ατόμων – καταδικασμένων από την κουβανική δικαιοσύνη – για υπονομευτική, αντεπαναστατική δράση.

Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί ο Βλαντιμίρο Ρόκα (τις δηλώσεις του οποίου στο γαλλικό πρακτορείο αναπαράγει το ΑΠΕ) ο οποίος εκφράζει τη βεβαιότητα ότι η επανάσταση «θα σβήσει κάτω από το ίδιο της το βάρος». Οι συντάκτες του ΑΠΕ όχι μόνο δε μπαίνουν στη διαδικασία να ενημερώσουν τους αναγνώστες τους για τα έργα και τις δράσεις του «αντιφρονούντα» Βλαντιμίρο Ρόκα αλλά, επιπλέον, φέρονται να υιοθετούν τις απόψεις του.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μας «ενημερώνει» πως η «καστρική επανάσταση» (sic), ενώ αρχικά ενέπνευσε τα αριστερά κινήματα της Λατινικής Αμερικής, «στη συνέχεια προκάλεσε ανησυχίες και επικρίσεις στη διεθνή κοινότητα για το ζήτημα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των πολιτικών κρατουμένων, που φθάνουν τους εκατό, σύμφωνα με τις οργανώσεις των διαφωνούντων.»

Φυσικά, το ΑΠΕ δεν κάνει καμία αναφορά για το ρόλο και τις αποδεδειγμένες σχέσεις των λεγόμενων «πολιτικών αντιφρονούντων» της Κούβας με κέντρα των ΗΠΑ και τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Όπως επίσης, δεν εξηγεί ότι ο περίφημος «αντιφρονών» Βλαντιμίρο Ρόκα έχει καταδικαστεί σε πενταετή φυλάκιση (1997-2002) για αντεπαναστατική δράση και σχέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις κουβανών εξόριστων στις ΗΠΑ. Το Μάρτη του 2008, ο ίδιος κύριος κατέκρινε την απόφαση της Ε.Ε. να άρει τμήμα των – εμπορικών και οικονομικών- κυρώσεων που είχε επιβάλλει στην Κούβα!

Απ’ ό,τι φαίνεται, στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων λίγο ενδιαφέρονται για την αλήθεια και την αντικειμενικότητα σε ότι αφορά την Κούβα. Εκτός κι’ αν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λειτουργώντας σαν προπαγανδιστικό όργανο της – χωμένης μέχρι τα μπούνια στα αμερικανονατοικά σχέδια – ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ακολουθούν τις απόψεις του… «διαβολικά καλού» συμμάχου Τραμπ…

Ατέχνως

Χιλιάδες ασφαλισμένοι χάνουν την περίθαλψή τους το 2019 βάσει βάρβαρης ρύθμισης της κυβέρνησης

Χιλιάδες ασφαλισμένοι χάνουν την περίθαλψή τους το 2019 αφού αντί για 50 ένσημα για την έκδοση βιβλιαρίου πλέον απαιτούνται 75 ένσημα βάσει της βάρβαρης ρύθμισης  (άρθρο 23 ν. 4529/2018) που ψήφισε πρόσφατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Η κυβέρνηση που υπερηφανεύεται ότι καλύπτει τους ανασφάλιστους (πετώντας το μπαλάκι σε νοσοκομεία και ΕΟΠΥ) δημιουργεί νέους ανασφάλιστους!!! Να σε κάψω Γιάννη, να σε αλείψω λάδι…

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρουσιάζει ως κοινωνική πολιτική την υγειονομική κάλυψη των ανασφάλιστων, τη στιγμή που όχι μόνο δημιουργεί καθημερινά νέους ανασφάλιστους, αλλά πετσοκόβει τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του ΕΟΠΥ και προβλέπει ψίχουλα (της τάξης του ενός εμβολίου του χρόνο για κάθε ανασφάλιστο) για την κάλυψη τους. Και αυτό στο πλαίσιο της ασφυκτικής και επικίνδυνης κατάστασης που έχει διαμορφωθεί για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στο χώρο της Υγείας:

• Οι δαπάνες για τα δημόσια νοσοκομεία μειώνονται το 2019 κατά 65 εκατ. ευρώ, που προστίθενται στις μειώσεις κατά 363 εκατ. ευρώ το 2018.
• Η κρατική χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ παραμένει στα 100 εκατ. ευρώ, τα οποία προορίζονται για την «κάλυψη» των ανασφάλιστων και δεν επαρκούν ούτε για τα φάρμακά τους!
• Αυξήθηκαν οι εισφορές των ασφαλισμένων

«Αποδείξαμε ότι ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων και οι ανισότητες στην Υγεία δεν είναι αποδεκτές (…) Σήμερα οι ανασφάλιστοι στην Ελλάδα, που εξακολουθούν να είναι πάνω από 2 εκατομμύρια, μπορούν πλέον με τη χρήση του ΑΜΚΑ τους να συνταγογραφούνται για τα φάρμακά τους, να πραγματοποιούν εργαστηριακές εξετάσεις στις δημόσιες δομές, να νοσηλεύονται ή να χειρουργούνται στα νοσοκομεία δωρεάν και χωρίς διακρίσεις, να δέχονται εξειδικευμένη και ακριβή φροντίδα χωρίς καμιά χρέωση», υποστήριξε ο Ανδ. Ξανθός. Ποια είναι η αλήθεια; Η δαπάνη για την περίθαλψη των ανασφάλιστων έχει μετατεθεί στους υπόλοιπους εργαζόμενους μέσω του ΕΟΠΥΥ. Οι δωρεάν παροχές ισχύουν μόνο για ένα μικρό μέρος των ανασφάλιστων , με ατομικό εισόδημα έως 2.400 ευρώ το χρόνο. Οι υπόλοιποι πληρώνουν κανονικά συμμετοχή στις δαπάνες ή και εξολοκλήρου, όπως και οι ασφαλισμένοι. Η κάλυψη εξάλλου αφορά μόνο το δημόσιο σύστημα Υγείας, που σημαίνει ότι υποχρεώνονται σε μόνιμη ομηρία από τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό, ακόμα και για μια απλή εξέταση, αφού τα ραντεβού είναι μακροχρόνια, με κίνδυνο για την υγεία τους.

Αυτά όσον αφορά το κάλπικο αφήγημα της κυβέρνησης που έχει αποδειχτεί μέγας αλχημιστής στην προσπάθειά της να κρύψει τη βάρβαρη ταξική φύση των πολιτικών της επιλογών.

Τη νέα ρύθμιση έκανε γνωστή ο εργατολόγος Αλέξης Μητρόπουλος. Παραθέτουμε αυτούσια τη σχετική επιστολή του η οποία συνοδεύεται και με παράθεση της σχετικής εγκυκλίου του ΕΦΚΑ:

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.
Αθήνα 3/1/2019

Χιλιάδες ασφαλισμένοι χάνουν την περίθαλψή τους το 2019!
Απαιτούνται 75 ένσημα (ημέρες ασφάλισης)
αντί για 50 για την έκδοση βιβλιαρίου!

Να καταργηθεί η βάρβαρη ρύθμιση (άρθρο 23 ν. 4529/2018) που ψήφισε πρόσφατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Χιλιάδες ασφαλισμένοι που είχαν την ατυχία να χάσουν την εργασία τους ή δεν βρήκαν εργασία για τουλάχιστον τρεις (3) μήνες το 2018, θα βρεθούν χωρίς νοσοκομειακή και φαρμακευτική κάλυψη, αφού δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν ασφαλιστική ικανότητα και παροχές υγειονομικής περίθαλψης σε είδος, αν δεν έχουν εργαστεί τουλάχιστον 75 ημέρες το προηγούμενο έτος 2018, ενώ για τους αμειβόμενους με εργόσημο απαιτούνται 150 ημέρες ασφαλισης!

Αυτό θα συμβεί επειδή με πρόσφατο νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (άρθρο 23 του ν. 4529/2018, ΦΕΚ Α 56), η βασική προϋπόθεση για την απόκτηση ασφαλιστικής ικανότητας για το 2019, για την έκδοση ή ανανέωση δηλαδή βιβλιαρίου υγείας, απαιτούνται 75 ημέρες ασφάλισης και όχι 50, όπως προβλεπόταν για τα προηγούμενα χρόνια!

Άμεση συνέπεια αυτής της σκληρής και αιφνίδιας ρύθμισης θα είναι από 1-3-2019 (που αρχίζει να εφαρμόζεται η νέα ρύθμιση) πολλοί συμπατριώτες μας που είχαν την ατυχία να μην εξασφαλίσουν 75 ημέρες ασφάλισης το 2018, να βρεθούν εκτός συστήματος περίθαλψης τόσο οι ίδιοι όσο και τα προστατευόμενα μέλη τους.

Λεπτομέρειες αυτής της σκληρής νομοθετικής ρύθμισης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρέχει η υπ’αριθ. 20/2018 (αριθ.πρωτ. 553624/2018) εγκύκλιος του ΕΦΚΑ.
Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση που ψήφισε αυτή την απαράδεκτη και πρωτοφανή σε σκληρότητα ρύθμιση αποκλείοντας χιλιάδες ασφαλισμένους από το δικαίωμα στην υγεία και την περίθαλψη λόγω των μνημονιακών συνθηκών στην αγορά εργασίας, να την καταργήσει άμεσα.

Ιδού η ρύθμιση του ν. 4529/2018

« Άρθρο 23 
Χορήγηση ασφαλιστικής ικανότητας για υγειονομική περίθαλψη

1.α. Στον άμεσα ασφαλισμένο και στα μέλη οικογενείας του χορηγείται ασφαλιστική ικανότητα και παροχές υγειονομικής περίθαλψης σε είδος εφόσον:

αα) Ο μισθωτός έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον εβδομήντα πέντε (75) ημέρες εργασίας κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος ή κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο πριν από την ημερομηνία προσέλευσης ή επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου,

ββ) ο μη μισθωτός έχει συμπληρώσει τουλάχιστον τρεις (3) μήνες ασφάλισης κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος ή κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο πριν από την ημερομηνία προσέλευσης ή επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου και έχουν καταβληθεί οι απαιτούμενες ασφαλιστικές εισφορές σύμφωνα με το ν. 4387/2016 (Α΄ 85).

Για τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων της υποπερίπτωσης αα΄ λαμβάνονται υπόψη και οι ημέρες επιδότησης λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, οι ημέρες επιδότησης λόγω τακτικής ανεργίας, καθώς και οι ημέρες επιδότησης λόγω επίσχεσης εργασίας.

β. Η ασφαλιστική ικανότητα ανανεώνεται από την πρώτη Μαρτίου εκάστου έτους έως την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους με τις ίδιες ως άνω προϋποθέσεις. Ειδικά για τους μη μισθωτούς, η ασφαλιστική ικανότητα ανανεώνεται εφόσον, πλέον των προϋποθέσεων της υποπερίπτωσης ββ΄ της παρούσας παραγράφου, έχουν καταβληθεί οι απαιτητές εισφορές, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο ν. 4387/2016 έως και 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου της ανανέωσης της ασφαλιστικής ικανότητας ημερολογιακού έτους. Αν υπάρχει οφειλή, η ασφαλιστική ικανότητα ανανεώνεται ανά μήνα, εφόσον η οφειλή έχει εξοφληθεί ή ρυθμιστεί και τηρείται η εξόφληση των δόσεων.

γ. Για τους εργαζόμενους σε οικοδομοτεχνικά έργα στις εβδομήντα πέντε (75) ημέρες ασφάλισης συμπεριλαμβάνονται η προσαύξηση 20% και οι ημέρες αδείας.

δ. Για τους εργάτες γης απασχολούμενους σε εργασίες καλυπτόμενες από την ασφάλιση του πρώην ΟΓΑ – αμειβόμενους με εργόσημο παρέχεται ασφαλιστική κάλυψη για υγειονομική περίθαλψη, εφόσον έχουν συμπληρώσει εκατόν πενήντα (150) ημέρες ασφάλισης το προηγούμενο ημερολογιακό έτος ή το τελευταίο δωδεκάμηνο πριν από την ημερομηνία προσέλευσης ή επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου.

ε. Οι μετακλητοί εργάτες γης – πολίτες τρίτων χωρών και οι μετακλητοί αλλοδαποί αλιεργάτες της παρ. 5 του άρθρου 40 του ν. 4387/2016 αποκτούν ασφαλιστική ικανότητα για υγειονομική περίθαλψη από την πρώτη ημέρα εργασίας τους και αυτή διαρκεί για όσο χρονικό διάστημα απασχολούνται σύμφωνα με τη σύμβαση εργασίας τους.

στ. Οι μαθητευόμενοι ή εκπαιδευόμενοι ή καταρτιζόμενοι και οι απασχολούμενοι σε προγράμματα του ΟΑΕΔ δικαιούνται υγειονομικής περίθαλψης σε είδος από την πρώτη ημέρα έναρξης των μαθημάτων, της εκπαίδευσης ή της κατάρτισης ή του προγράμματος. ».

atexnos.gr

Έμφυλη βία: οι γυναίκες που βρήκαν κλειστές πόρτες

Η γυναίκα στην Κέρκυρα που δολοφονήθηκε από τον πατέρα της είχε, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, καταφύγει στον εισαγγελέα για προστασία, αφού ο δολοφόνος της την απειλούσε εδώ και καιρό γιατί δεν του άρεσε η σχέση της με έναν Αφγανό. Είδαμε τι προστασία έλαβε. Η Ελένη, η κοπέλα που δολοφονήθηκε στη Ρόδο από δύο άνδρες πριν λίγες εβδομάδες είχε επίσης καταγγείλει τον βιασμό της στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Αποκάλυψε μάλιστα ότι οι βιαστές της την εκβίαζαν με βίντεο που τράβηξαν κατά τη διάρκεια του βιασμού. Η αστυνομία όχι μόνο δεν έψαξε την υπόθεση αλλά και αποθάρρυνε την κοπέλα από το να υποβάλει επίσημη καταγγελία.

 

Δημήτρης Τσίρκας

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

 

 

Είναι αμέτρητα τα περιστατικά γυναικών που αναζητούν προστασία από τις αρχές επειδή υφίστανται κακοποίηση και απειλές από άνδρες. Τις περισσότερες φορές βρίσκουν κλειστές πόρτες. Είτε δεν γίνονται πιστευτές, είτε συναντούν την απροθυμία των αρχών να κάνουν το παραμικρό. Οι υποθέσεις έμφυλης βίας υποτιμώνται συστηματικά από την αστυνομία με αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να συνεχίζουν να ζουν μέσα στην κακοποίηση και τη διαρκή τρομοκράτηση ή και να δολοφονούνται, όπως στην περίπτωση της Κέρκυρας.

Αυτή η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική από τη στιγμή που όλα τα στοιχεία και οι στατιστικές δείχνουν ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των γυναικών είναι η έμφυλη βία. Έχουμε δηλαδή, ένα σύστημα (Αστυνομία, Δικαιοσύνη), που ενώ είναι επιφορτισμένο να προστατεύει τους πολίτες, υποβαθμίζει συστηματικά τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο μισός πληθυσμός – οι γυναίκες. Και αυτό γιατί οι σεξιστικές αντιλήψεις που κρύβουν, υποτιμούν ή και δικαιολογούν την έμφυλη βία, που αθωώνουν εκ των προτέρων τους δράστες και ενοχοποιούν τα θύματα διαμορφώνουν συνειδητά ή ασυνείδητα τις αντιδράσεις τόσο της Αστυνομίας όσο και της Δικαιοσύνης απέναντι στα περιστατικά έμφυλης βίας.

Πίσω από κάθε φριχτή δολοφονία γυναίκας που γίνεται πρωτοσέλιδο και προκαλεί μεγάλη αλλά πρόσκαιρη αγανάκτηση, κρύβονται χιλιάδες άλλες περιπτώσεις γυναικών που ζουν καθημερινά υπό το καθεστώς της βίας και του φόβου γιατί η κοινωνία και ένα ολόκληρο σύστημα προστασίας και απονομής δικαιοσύνης είναι έτσι (πατριαρχικά) δομημένα ώστε να κάνουν τα στραβά μάτια.

ΛΑΝΤΖΑ: Με νέα Εργοδοτική δολοφονία διανομέα έκλεισε το 2018

ΛΑΝΤΖΑ: Με νέα Εργοδοτική δολοφονία διανομέα έκλεισε το 2018

Ο 27χρονος από τα Χανιά εργαζόταν νυχτερινή βάρδια ως διανομέας για να συντηρήσει την οικογένεια και τα δυο ανήλικα παιδιά του, 2 ετών και 8 μηνών. Περίπου μισή ώρα πριν την αλλαγή του χρόνου ο συνάδελφος ενώ εκτελούσε διανομή έχασε τον έλεγχο του δικύκλου με αποτέλεσμα να βρεθεί σε χωράφι στην περιοχή της Χαλέπας, ο θάνατος ήταν ακαριαίος.

Με τον τραγικότερο τρόπο επιβεβαιώνεται ότι οι συνθήκες που εργάζονται οι διανομείς είναι τουλάχιστον απάνθρωπες ενώ η πίεση που δέχονται από τους εργοδότες για να μεταφέρονται γρήγορα οι παραγγελίες είναι συνήθως η κυριότερη αιτία ατυχημάτων.

Το 2018 ήταν ακόμα μια χρονιά όπου σημειώθηκαν δεκάδες εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες καθώς και εκατοντάδες σοβαροί τραυματισμοί κατά την διάρκεια της εργασίας σε επιχειρήσεις του κλάδου.

Ειδικότερα οι διανομείς κυριολεκτικά παίζουν την ζωή τους καθημερινά κορώνα γράμματα για ένα μεροκάματο πείνας , χωρίς να παρέχονται από τους εργοδότες οχήματα και τα απαραίτητα μέσα ατομικής προστασίας (κράνος, προστατευτικά, γάντια, κτλ).

Παράλληλα η συντριπτική πλειοψηφία εργάζονται ανασφάλιστοι ή στην καλύτερη περίπτωση υποασφαλισμένοι ενώ σε πολλές περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι τολμούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα απειλούνται από τους εργοδότες ή ξυλοκοπούνται από τους μπράβους τους όπως έγινε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη και το Περιστέρι.

Αυτή η απερίγραπτη κατάσταση συνεχίζεται χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός υπουργού εργασίας και καμίας κυβέρνησης καθώς το μοναδικό τους μέλημα είναι να δείχνουν μονίμως ανοχή στις αυθαιρεσίες των ιδιοκτητών καταστημάτων επισιτιστικού ενδιαφέροντος, να κάνουν τα στραβά μάτια στην αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία και να μειώνουν ή να εξαφανίζουν τα πρόστιμα για παραβάσεις του εργατικού δικαίου μέσω αλλεπάλληλων χαριστικών ρυθμίσεων.

Στην πραγματικότητα έχουν αφήσει τον εργαζόμενο έρμαιο στις ορέξεις αδίστακτων εργοδοτών που εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση θησαυρίζοντας από τον ιδρώτα και το αίμα των εργαζομένων του κλάδου.

Η κυβέρνηση αρκείται μόνο σε μικρές νομικές προσθήκες σχετικά με την ασφάλεια των διανομέων ξέροντας όμως πολύ καλά ότι είναι αδύνατο να ελεγχθούν οι χιλιάδες επιχειρήσεις καθώς η ίδια έχει φροντίσει να διαλύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αλλά και να διαμορφώσει ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους παραβάτες εργοδότες . Όλο αυτό το αντεργατικό πλαίσιο αποτελεί την αιχμή της κυβερνητικής πολιτικής γιατί πως αλλιώς θα έρθει η πολυπόθητη”ανάπτυξη”, πώς αλλιώς θα ικανοποιηθεί η ακόρεστη δίψα για κέρδη των μονοπωλίων και των μεγάλων αλυσίδων που σιγά σιγά κυριαρχούν στο κλάδο .

Ο μόνος δρόμος για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση είναι ο δρόμος του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής εκμετάλλευση, ενάντια σε κάθε κυβέρνηση που προωθεί την σύγχρονη δουλεία για να ικανοποιήσει το μεγάλο κεφάλαιο, ενάντια στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενισχύουν το αντεργατικό οπλοστάσιο. Η συσπείρωση όλων των εργαζομένων στα ταξικά συνδικάτα και η συλλογική πάλη μέσα από αυτά, απέναντι στους υποταγμένους της ΓΣΕΕ και της ομοσπονδίας, αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο για να αντιμετωπιστεί αυτή η επίθεση. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να οργανωθούν στα σωματεία που εμφανίζουν πραγματική αγωνιστική δράση , που δεν περιορίζονται μόνο στην προσφυγή στην αστική δικαιοσύνη αλλά δίνουν το παρόν στο δρόμο και στους χώρους δουλειάς.

ΜΑΖΙΚΟΣ – ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Πηγή: lantza.org.grΛΑΝΤΖΑ -Αγωνιστική Συσπείρωση στον Επισιστισμό – Τουρισμό

Τύμπανα πολέμου στην εκπαίδευση

Νομοσχέδιο για νέο σύστημα προσλήψεων

Ανάλυση:

Βαγγελίτσα Δινοπούλου,

Ντίνα Ρέππα

Το νομοσχέδιο για το νέο σύστημα προσλήψεων εκπαιδευτικών ξεπερνά κάθε φαντασία! Τα επιτελεία της ΕΕ είναι απόλυτα ικανοποιημένα. Τέτοιου βάθους σε ποιότητα και εύρος αντιδραστική αναδιάρθρωση, που συμπυκνώνει ανατροπές «μεγατόνων» στο σύνολο της εκπαιδευτικής λειτουργίας, στα εργασιακά, το πανεπιστήμιο, την αξιολόγηση έως και το περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου, δεν θα μπορούσαν εύκολα να απαιτήσουν.

Ανένδοτος αγώνας για απόσυρση και  κατάργηση

Με το σχέδιο νόμου που δημοσιοποίησε μια μέρα αφού έκλεισαν τα σχολεία για διακοπές, η κυβέρνηση δε διάλεξε απλώς το ρόλο μιας διαχειριστικής προσαρμογής-υποταγής στις επιταγές των ΕΕ/ΟΟΣΑ. Επίλεξε να προωθήσει σε όλη τη γραμμή τις πιο ακραιφνείς νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, αναδιαρθρώνοντας αντιδραστικά και σε αυτό το ζήτημα τον ελληνικό καπιταλιστικό σχηματισμό.

Το νομοσχέδιο Γαβρόγλου δεν είναι σύστημα μόνιμων διορισμών γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει καμία κατοχύρωση ότι θα γίνουν έστω οι ελάχιστοι διορισμοί που ανακοινώνονται! Αποτελεί σύστημα προσλήψεων των ελαστικά εργαζόμενων αναπληρωτών και εργασιακό προσοντολόγιο, που αν ισχύσει θα αλλάξει άρδην το δημόσιο σχολείο και θα ακυρώσει κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης! Ατομικός φάκελος προσόντων μονίμων και αναπληρωτών, αξιολογική κατάταξη αυτών, απόλυση και τιμωρία των «ανίκανων», απαξίωση της προσφερθείσας εργασίας και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχίων, ανταγωνισμός και κυνήγι μορίων: αυτό είναι το νέο προσοντολόγιο!

Απέναντι σε αυτή την μεγάλου εύρους αναδιάρθρωση, η απάντηση του εκπαιδευτικού και φοιτητικού κινήματος δεν μπορεί να είναι συμβολική! Το σύνθημα «Ανυποχώρητος αγώνας μέχρι την απόσυρσή/κατάργηση, μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με πτυχίο/προϋπηρεσία» είναι το πολιτικό νεύρο αυτής της μάχης! Οι γενικές συνελεύσεις παντού, η δημιουργία επιτροπών αγώνα και απεργιακών επιτροπών, η πρόταση προς τους εκπαιδευτικούς κλάδους και το φοιτητικό κίνημα ενός απεργιακού και αγωνιστικού σχεδιασμού ανατροπής με απεργίες, καταλήψεις, διαδηλώσεις, είναι η απάντηση στον επιχειρούμενο κυβερνητικό αιφνιδιασμό. Η κλασική κυβερνητική τακτική να ψηφίζει ένα νόμο μέσα σε διακοπές, οφείλει να ακυρωθεί από ένα κίνημα που θα δώσει αγωνιστικό μήνυμα με τις πιο συγκρουσιακές και μαζικές μορφές!

Τερατούργημα ακραιφνούς νεοφιλελεύθερης σύλληψης

Ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ και η κατάργηση της επετηρίδας επί Αρσένη μοιάζει ασθενική αλλαγή μπροστά στα ζητήματα που ανοίγει ο νέος τρόπος πρόσληψης! Επιδιώκει μάλιστα, να ακυρώσει τις μέχρι τώρα κατακτήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος στο ζήτημα των προσλήψεων από το 1998 και μετά, την πολιτική ήττα του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και την επικράτηση μιας ιδιότυπης επετηρίδας, της προϋπηρεσίας! Λίγους μήνες πριν τις βουλευτικές εκλογές, η κυβέρνηση δίνει εξετάσεις στα αστικά επιτελεία ότι είναι ικανή για μεγάλες αντεργατικές τομές, ώστε να επιλεγεί από αυτά ως ο καταλληλότερος κυβερνητικός διαχειριστής. Στο εκπαιδευτικό, φοιτητικό, μαθητικό και εργατικό κίνημα βρίσκεται τώρα η σκυτάλη της ανατροπής αυτών των επιδιώξεων!

Δημιουργεί ένα σύστημα πρόσληψης-κινούμενη άμμος, κατ’ εικόνα και ομοίωση της φιλοσοφίας πρόσληψης στον ιδιωτικό τομέα. Ο ΑΣΕΠ κάθε δύο χρόνια (με βάση τα κριτήρια που θα θέτει ο εκάστοτε υπουργός Παιδείας και που δύναται να τα διαφοροποιεί κάθε διετία) κάνει προκήρυξη κατάταξης και οι αιτούντες εργασία στην εκπαίδευση θα καταθέτουν τα προσόντα που διαθέτουν εκείνη τη χρονική στιγμή και θα κατατάσσονται στους πίνακες. Είναι πια απολύτως φανερό ότι μιλάμε για συνεχώς μεταβαλλόμενα προσόντα που καλείται να έχει ένας εκπαιδευτικός για να διεκδικήσει εργασία, προσαρμοσμένα στις κάθε φορά αστικές επιλογές για τον προσανατολισμό του δημόσιου σχολείου και το μοντέλο του εκπαιδευτικού εργαζόμενου σε αυτό. Η αγορά καθορίζει τις ανάγκες, οι εργαζόμενοι κυνηγούν κάθε φορά τα αντίστοιχα προσόντα που απαιτούνται γι’ αυτές, καταθέτουν βιογραφικά και ο εργοδότης διαλέγει. Ο ΣΕΒ θα είναι πολύ ευχαριστημένος! Οι προτάσεις του εισακούστηκαν!

Τα χρόνια εργασίας των 32.000 σημερινών αναπληρωτών και των χιλιάδων επόμενων, διαγράφονται με μια μονοκονδυλιά σε αυτό το σύστημα που υποβαθμίζει εξαιρετικά την προϋπηρεσία μιας και τη μοριοδοτεί κάτω από το 50% της συνολικής μοριοδότησης και κατ’ ανώτερο τους 120 μήνες! Τα δικαιώματα που απορρέουν από την εργασία απαξιώνονται, χιλιάδες αναπληρωτές που θα υποβαθμιστούν στην νέα κατάταξη απολύονται χωρίς αποζημίωση! Ό,τι ακριβώς απαιτεί η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και οι βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ που αντιμετωπίζουν τα δικαιώματα που απορρέουν από την εργασία ως απεχθές προνόμιο και απαιτούν την κατάργησή τους! Γι’ αυτό προωθούν τις συμβάσεις της μιας ημέρας, τις λευκές συμβάσεις, τον εθελοντισμό! Για να μην έχουν κανένα δικαίωμα όσοι εργάζονται.

Τη θέση που είχε ως τώρα η προϋπηρεσία παίρνει ο ατομικός φάκελος προσόντων σε ένα σκληρό ταξικό προσοντολόγιο και σύστημα ατομικής αξιολόγησης για προσλήψεις ελαστικά εργαζόμενων (αναπληρωτών) και μονίμων (αν, όσους και όποτε γίνουν) όπου το πτυχίο μετατρέπεται απλώς στο πρώτο αλλά όχι σε επαρκές σκαλοπάτι για τη διεκδίκηση εργασίας, κάτι σαν το απολυτήριο λυκείου που το χρειάζεσαι για να δώσεις πανελλαδικές αλλά από μόνο του δεν σου εξασφαλίζει τίποτα. Το πτυχίο παύει να εξασφαλίζει επαγγελματικό δικαίωμα μια και ένα άκαμπτο σύστημα μοριοδότησης μεταπανεπιστημιακών τίτλων αλλάζει το χάρτη των επαγγελματικών δικαιωμάτων! Δύο μεταπτυχιακά, διδακτορικά, δεύτερο πτυχίο, σεμινάρια 300 ωρών, ξένες γλώσσες, πιστοποίηση στις νέες τεχνολογίες καθώς και μοριοδότηση του βαθμού του πτυχίου αλλάζουν το τοπίο και των πανεπιστημιακών σπουδών! Οι δημόσιες και σχετικά δωρεάν πανεπιστημιακές σπουδές χάνουν την αξία τους στη διεκδίκηση μιας θέσης στο δημόσιο σχολείο, την οποία αντικαθιστούν σπουδές με πληρωμή! Κανένα από τα μοριοδοτούμενα προσόντα κατάταξης στους νέους πίνακες δεν δίνεται δωρεάν! Την ίδια στιγμή εισάγεται το πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας ως αναγκαία προϋπόθεση για την παρουσία στους νέους πίνακες. Οι υποψήφιοι «χτίζουν» την κατάταξή τους στους πίνακες, φτιάχνοντας τον ατομικό τους φάκελο, κυνηγώντας για όλη τους τη ζωή τα προσόντα που κάθε δυο χρόνια θα απαιτούνται, αγωνιζόμενοι να ξεπεράσουν τους άλλους συνυποψήφιους! Προσόντα που η «αξία» τους τίθεται σε διαρκή αμφισβήτηση, καθώς με βάση το χαρακτηρισμό των πανεπιστημίων σε υψηλής ή χαμηλής ζήτησης, που προωθείται με το νομοσχέδιο για το «Νέο Λύκειο», η αξιολόγησή τους θα ακολουθεί τόσο τους αποφοίτους όσο και τα πτυχία που προσφέρουν. Η Α. Διαμαντοπούλου με τον 3848/2010 έχει την τιμητική της στο νέο σύστημα!

Τριάντα χρόνια μετά την κατάργηση του επιθεωρητισμού, τέσσερα χρόνια μετά τη μεγάλη κι επιτυχημένη μάχη του εκπαιδευτικού κινήματος, το 2013-14, ενάντια στην αξιολόγηση, η πρώτη ατομική τιμωρητική αξιολόγηση απειλεί να εγκαθιδρυθεί στην εκπαίδευση με αυτό το σύστημα πρόσληψης. Διαβάζοντας το προσοντολόγιο, αναγνωρίζει κανείς εύκολα τα κριτήρια αξιολόγησης της επιστημονικής και επαγγελματικής ανάπτυξης του ΠΔ152 του 2013! Ο κατέχων πτυχίο είναι απλώς επαρκής ενώ για να κριθείς εξαιρετικός χρειάζεται να κατέχεις πλήθος τίτλων! Η ατομική αξιολόγηση που εισάγει το νέο σύστημα πρόσληψης είναι εξαιρετικά σκληρή μια και τα προσόντα που μοριοδοτεί είναι πολύ περισσότερα από του ΠΔ152 του 2013, ενώ κατηγοριοποιεί τους εκπαιδευτικούς κατατάσσοντας τους σε σειρά πρόσληψης με βάση αυτά και είναι τιμωρητική γιατί χιλιάδες σημερινοί εκπαιδευτικοί με πολλά χρόνια δουλειάς στο δημόσιο σχολείο θα δουν τη θέση κατάταξής τους να υποβιβάζεται γιατί ο ατομικός τους φάκελος προσόντων δεν ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις και πολλοί από αυτούς θα απολυθούν εξ’ εξαιτίας αυτού! Ο Μητσοτάκης και ο Αρβανιτόπουλος θα τρίβουν τα χέρια τους!

Είναι προφανές ότι το νέο σύστημα αποτελεί και το εργασιακό προσοντολόγιο όλου του εκπαιδευτικού προσωπικού. Όταν τα προσόντα που μοριοδοτεί είναι περισσότερα από τα προσόντα που απαιτούνται για όλα τα στελέχη εκπαίδευσης, από τους διευθυντές των σχολικών μονάδων ως τους περιφερειακούς διευθυντές, αποτελεί πολιτική αφέλεια για όποιον θεωρεί ότι θα εξαιρεθεί το μόνιμο προσωπικό! Όταν το 20% του κλάδου των εκπαιδευτικών (οι αναπληρωτές) καθώς και το σύνολο των ανέργων/αδιόριστων πτυχιούχων θα έχει αξιολογηθεί και καταταχθεί με βάση τα παραπάνω, είναι θέμα χρόνου η κατάταξη και των μονίμων. Άλλωστε, το σχολείο-χυλός όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων απαιτεί διαρκή κινητικότητα, ευελιξία στα προσόντα, άμεση προσαρμοστικότητα στις κάθε φορά απαιτήσεις που ορίζουν οι αλλαγές στην κατεύθυνση των σπουδών, χωρίς κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό! Το σύστημα προσόντων κάνει πολύ καλά τη δουλειά του. Οι αδιόριστοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα για να διεκδικήσουν μια θέση εργασίας σε μια εποχή τεράστιας νεανικής ανεργίας και υποαπασχόλησης! Οι μόνιμοι έπονται!

Το εκπαιδευτικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πρωτοφανή επίθεση σε όλη τη γραμμή, αντίστοιχη με τον νόμο 2525/97 και την κατάργηση της επετηρίδας, του άρθρου 16 με την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, του 3848/2010 της Διαμαντοπούλου και της αξιολόγησης του 2013-14 του Αρβανιτόπουλου και του Μητσοτάκη!

Αντίστοιχη θα είναι και η απάντηση του μαχόμενου εκπαιδευτικού και φοιτητικού κινήματος! Το σχέδιο νόμου θα συντριβεί από το τσουνάμι των αγώνων!

Οι δημόσιες και σχετικά δωρεάν πανεπιστημιακές σπουδές χάνουν την αξία τους στη διεκδίκηση μιας θέσης στο δημόσιο σχολείο, την οποία αντικαθιστούν σπουδές με πληρωμή!

Το πανεπιστήμιο αντιμέτωπο με αντιδραστικές προκλήσεις

Με το προσοντολόγιο η κυβέρνηση εμπορευματοποιεί ακόμα περισσότερο τις πανεπιστημιακές σπουδές. Μια μεγάλη μπίζνα ξεκινά με θύματα τους σημερινούς φοιτητές, απόφοιτους, υποψήφιους, που θα δουν το βασικό πτυχίο τους να απαξιώνεται σε μια νύχτα! Οι εξελίξεις αυτές ανοίγουν το δρόμο για μια μεγάλου εύρους αναδιάρθρωση στο περιεχόμενο και τις κατευθύνσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μιας και το βάρος μεταφέρεται από τις βασικές σπουδές στους μεταπτυχιακούς τίτλους!

Σε συνθήκες υποχρηματοδότησης του πανεπιστημίου, ποικίλων σχεδίων για την υποβάθμιση των ΑΕΙ, με συνενώσεις τμημάτων και συρρίκνωσή τους, τα πιστοποιητικά, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, τα σεμινάρια επιμόρφωσης και κάθε είδους νέα μοριοδοτούμενα προσόντα, ανοίγουν νέα πεδία εκμετάλλευσης και κερδοφορίας για τους έμπορους της γνώσης και της εργασίας. Η κυβέρνηση ακυρώνει όλο το άρθρο 16 χωρίς να το καταργεί τυπικά! Οι διαφημίσεις για σεμινάρια και μεταπτυχιακά επί πληρωμή, δια ζώσης αλλά και εξ αποστάσεως, αμφιβόλου επιστημονικής αξίας, έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο ενώ εμφανίζονται ως η σωτηρία των πανεπιστημίων απέναντι στην κρατική υποχρηματοδότηση.

Το πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας ανοίγει ένα νέο γύρο ανταγωνισμού ανάμεσα στα διάφορα πανεπιστημιακά τμήματα που αποδέχονται την υποβάθμιση του βασικού πτυχίου που δίνουν και διαγκωνίζονται για το ποιο τμήμα/τμήματα θα πάρει το χρίσμα της χορήγησης πιστοποιήσεων και τίτλων, επί πληρωμή φυσικά! Ο Γαβρόγλου ρίχνει το δόλωμα για να συμμαχήσει με τμήματα της πανεπιστημιακής διανόησης που βλέπουν συνεχώς τη θέση τους να υποβαθμίζεται.

Μάχη για το σύνολο του εκπαιδευτικού κινήματος

Το υπουργείο Παιδείας δημιούργησε το προσδοκώμενο επαγγελματικό προφίλ του σημερινού εκπαιδευτικού. Κατοχή μεταπτυχιακών, διδακτορικών, δεύτερου πτυχίου, σεμινάρια, ξένες γλώσσες, επάρκεια στις νέες τεχνολογίες, συνεχές κυνήγι απόκτησης τίτλων και επιμορφώσεων, προσαρμοστικότητα στις κυρίαρχες κατευθύνσεις, αποδοχή και κουλτούρα αξιολόγησης, ευελιξία και οικονομική δυνατότητα ώστε να ανταποκριθεί στο κυνήγι προσόντων, στοιχειοθετούν το μοντέλο του καλού εκπαιδευτικού κατά το υπουργείο! Με απλά λόγια, η πλειοψηφία των σημερινών μονίμων θα κρινόταν ως ανεπαρκής. Όχι μόνο γιατί δεν κατέχει τόσους τίτλους, αλλά και γιατί διακατέχεται σε ένα σημαντικό βαθμό από την ασφάλεια που παρέχουν τα συλλογικά δικαιώματα και οι διεκδικήσεις, και όχι του ανταγωνισμού και των ατομικών διαδρομών που απαιτεί το νέο ιδεολογικό προφίλ!

Φορά μυωπικά γυαλιά όποιος θεωρεί ότι οι αιτούντες μια θέση ελαστικά εργαζόμενου στο δημόσιο σχολείο θα πρέπει να κατέχουν πλήθος πιστοποιήσεων, ενώ θα αρκεί ένα βασικό πτυχίο για όσους κατέχουν ήδη τη θέση του μόνιμου! Δε χωρά καμία αμφιβολία, το νομοσχέδιο αποτελεί εργασιακό προσοντολόγιο όλων των εργαζόμενων στην εκπαίδευση. Οι ατομικοί φάκελοι προσόντων οδηγούν σε μισθούς πολλών ταχυτήτων, σε εργασιακά δικαιώματα πολλών ταχυτήτων και κυρίως στην ακύρωση της κοινής αφετηρίας συλλογικών διεκδικήσεων! Όπως στη ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα! Και μόνο γι’ αυτό δεν υπάρχουν περιθώρια ήττας! Η νίκη είναι μονόδρομος!

Κυβερνητική συμμαχία με ΝΔ/ΚΙΝΑΛ και τις παρατάξεις τους στην εκπαίδευση

Σύμμαχοι της κυβέρνησης αποτελούν τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα και κυρίως η ΝΔ, και ΚΙΝΑΛ. Η βασική φιλοσοφία του ν/σχεδίου εμπεριέχεται σε όλες τις αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις που προώθησαν όταν κυβέρνησαν, από τον 3848/10 της Διαμαντοπούλου ως τον Αρβανιτόπουλο και τον Λοβέρδο.

Γι’ αυτό και οι αντίστοιχες παρατάξεις τους σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ (με διαφοροποιήσεις) ασκούν πολιτική αντιπαράθεση χαμηλής έντασης, αρνούνται να αναδείξουν τον ασκό του Αιόλου που ανοίγεται για το σύνολο των εκπαιδευτικών αναπληρωτών και μονίμων και να διατάξουν δυνάμεις σε μια γραμμή σύγκρουσης και αντεπίθεσης! Το σχέδιο νόμου βγήκε σε διαβούλευση και δεν υπάρχει ούτε μία ανακοίνωση από τις δύο ομοσπονδίες που να αποκαλύπτει το εύρος της απειλής και να συντάσσει δυνάμεις αντεπίθεσης, όπως θα όφειλε να κάνει ένα στοιχειωδώς αγωνιστικό συνδικάτο!

Η άρνησή των αντίστοιχων παρατάξεων σε ΔΟΕ/ΟΛΜΕ να κάνουν έστω επικοινωνιακή αντιπολίτευση οφείλεται στην υιοθέτηση των αστικών ιδεολογημάτων που υπερασπίζονται οι κομματικοί τους χώροι, της αξιοκρατίας, της αριστείας, του ανταγωνισμού, της αξιολόγησης! Όλα τα παραπάνω οδηγούν στην αποδοχή του προσοντολογίου και της κατηγοριοποίησης και η αντιπαράθεση τους αφορά μόνο το εύρος αυτών. Γι’ αυτό ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΕΡΑ, ΑΕΕΚΕ στο Δ.Σ. της ΔΟΕ, δεν υπερασπίζονται το πτυχίο και την προϋπηρεσία, ως μοναδικές προϋποθέσεις για τις προσλήψεις. Το σύνολο των προτάσεων που καταθέτουν αφήνει να εννοηθεί ότι υπάρχει προσοντολόγιο που μπορεί να κινείται σε θετική κατεύθυνση! Ακόμα χειρότερη εμφανίζεται η κατάσταση στο ΔΣ της ΟΛΜΕ όπου οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ έχουν μετατρέψει το συνδικάτο σε παραμάγαζο αποδοχής των κυβερνητικών θέσεων! Όλοι μαζί έδωσαν τον απαιτούμενο χρόνο στην κυβέρνηση ενώ η απόφασή τους για απεργία την ημέρα της ψήφισης προαναγγέλλει συμβολική διαμαρτυρία και όχι μάχη ανατροπής!

Μεγάλες οι ευθύνες της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ

Βασική επιδίωξη της κυβέρνησης αποτελεί η ακύρωση των μέχρι τώρα κατακτήσεων του εκπαιδευτικού κινήματος στο ζήτημα των προσλήψεων από το 1998 και μετά, που επέφερε την πολιτική ήττα του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και την επικράτηση μιας ιδιότυπης επετηρίδας, της προϋπηρεσίας.

Απ’ αυτή την άποψη, σοβαρό μερίδιο ευθύνης έχει η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ που επιτίθεται στο αίτημα «διορισμοί με βάση πτυχίο και προϋπηρεσία», ισχυριζόμενη ότι όποιος αναφέρεται στην προϋπηρεσία βάζει κριτήρια αποκλεισμού και απολύσεων και υπονομεύει το αίτημα για μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών. Αφήνει έτσι στο απυρόβλητο τον πυρήνα της γραμμής της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που είναι η απαξίωση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την εργασία και η ανακύκλωση της ανεργίας, «πετάει την μπάλα στην εξέδρα», αρνείται να συγκρουστεί με την σοβαρότερη πλευρά της αναδιάρθρωσης που θέλει να αντικαταστήσει τα δικαιώματα από την εργασία με τα δικαιώματα του αέναου κυνηγητού «των καλύτερων προσόντων». Αυτό γίνεται ακόμα εντονότερο γιατί τελικά, το σύστημα προσλήψεων ανακοινώθηκε και αφορά κυρίως τις προσλήψεις ελαστικά εργαζόμενων. Η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ υπονομεύει κάθε μαζική κι ενωτική δράση του κινήματος, δημιουργεί τεχνητά αντίπαλα τείχη παντού, επιλέγει να ανακηρύττει ως εχθρό τις δυνάμεις των Παρεμβάσεων ώστε να δικαιολογεί την άρνησή της για κινηματική συμπόρευση, ενώ με απίστευτη ευκολία ψηφίζει μαζί με τις δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ/ΣΥΝΕΚ-ΕΡΑ σχεδόν όλες τις δράσεις. Ακολουθεί την πεπατημένη γραμμή της αυτοανακήρυξης ως της μόνης αγωνιστικής δύναμης που οι μάζες της οφείλουν εκλογική ανταμοιβή ενώ δεν έχει την παραμικρή υλική δυνατότητα ειδικά στην εκπαίδευση να κάνει κίνημα μόνο με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αρνείται να προτείνει και να ψηφίσει απεργίες, υπονομεύοντας έτσι κάθε αγωνιστικό σχεδιασμό ανατροπής! Αυτή η γραμμή είναι γραμμή συντήρησης δυνάμεων αλλά εντελώς αδιέξοδη αν το ερώτημα είναι με ποιο κίνημα θα ανατραπεί η αντιδραστική επίθεση!

ΠΗΓΗ: εφημερίδαΠΡΙΝ

Βραζιλία: Η αρχή μιας σκοτεινής περιόδου

Παναγιώτης Κωνσταντίνου

Έφτασε “η ημέρα που η προοδευτική Βραζιλία φοβόταν”. Με αυτόν τον τίτλο υποδέχτηκε ο Guardian την ορκωμοσία του νέου ακροδεξιού προέδρου της Βραζιλίας Ζαΐρ Μπολσονάρο. Όμως η άνοδός του στην εξουσία σηματοδοτεί κάτι πολύ περισσότερο από μια συντηρητική στροφή. Ένα μίγμα οικονομικών θεωριών της σχολής του Σικάγο, ρατσισμού και ακραίων θέσεων για το νόμο και την τάξη, συνθέτουν το πολιτικό του αφήγημα και η Βραζιλία βρίσκεται στην αρχή μιας σκοτεινής περιόδου με άγνωστη κατάληξη.

Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο βλέπει την Βραζιλία σαν τον “μεγάλο ασθενή” που θα πρέπει “να ακρωτηριαστεί ολόκληρο το σώμα του”. “Θα αλλάξουμε τη Βραζιλία”, τόνισε, όμως πολλοί αναρωτιούνται τι θα έχει μείνει όρθιο μετά την “επέμβαση”.

Στην Οικονομία…

Ενδεικτικό της πολιτικής που επιθυμεί να ακολουθήσει στην οικονομία είναι το γεγονός πως τοποθέτησε στη θέση υπερυπουργού τον Πάουλο Γκουέντες.
Ο σύμβουλος του Μπολσονάρο θα αναλάβει τον συντονισμό των υπουργείων, της χρηματοδότησης και της βιομηχανίας.
Ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής Νόαμ Τσόμσκι, μιλώντας στο Democracy Now, εξηγεί ποιος είναι ο Γκουέντες:
“Πρόκειται για έναν ακραία δεξιό οικονομολόγο της σχολής του Σικάγο. Έχει περάσει χρόνια στη Χιλή του Πινοσέτ και στις συνεντεύξεις του είναι ξεκάθαρος για τα σχέδιά του: Ιδιωτικοποίηση των πάντων, οτιδήποτε μπορεί να σκεφτείτε. Ο λόγος είναι να πληρωθούν τα αρπακτικά των αγορών, που έχουν καταληστεύσει τη χώρα. Αυτή η τακτική θα στερήσει σημαντικούς πόρους για το μέλλον. Είναι ακριβώς ο τύπος του τεχνοκράτη που κατάφερε να οδηγήσει τη Χιλή στην οικονομική καταστροφή μέσα σε λίγα χρόνια. Συχνά λησμονούμε πως όταν οι οικονομολόγοι της σχολής του Σικάγο ανέλαβαν την οικονομία του Πινοσέτ είχαν όλα τα πλεονεκτήματα. Δεν υπήρχε καμιά διαφωνία στη χώρα και για αυτό φρόντισαν τα κελιά των βασανιστηρίων, ενώ είχαν επίσης την υποστήριξη των κορυφαίων του νεοφιλελευθερισμού διεθνώς […]
Όμως μέσα σε περίπου πέντε χρόνια προκάλεσαν μια τεράστια οικονομική καταστροφή και άφησαν μια πικρή κληρονομιά με διαλυμένο συνταξιοδοτικό και εκπαιδευτικό σύστημα. Ο οπαδός αυτών των πολιτικών αναλαμβάνει τώρα και τη βραζιλιάνικη οικονομία. Θα ακολουθήσει ένα πάρτι των κεφαλαίων που επιδιώκουν να λεηλατήσουν τον πλούτο της χώρας ελεύθερα. Και η Βραζιλία έχει τεράστιο πλούτο και πόρους, που όλοι θέλουν να πάρουν στα χέρια τους. Για το μέλλον όμως της Βραζιλίας, αλλά και ευρύτερα της περιοχής, αυτή η περίοδος θα είναι μια καταστροφή.

Στην Kοινωνία…

Ο Μπολσονάρο αναμένεται να προχωρήσει σε μια ακραία συντηρητική στροφή, με πολλούς να φοβούνται πως θα πρόκειται για έναν πόλεμο κατά της ίδιας της Δημοκρατίας και των δικαιωμάτων. Είναι άλλωστε νοσταλγός των πιο “μαύρων” σελίδων της ιστορίας. Όπως έχει σημειώσει το Foreign Policy σε άρθρο του, με φρασεολογία που θυμίζει τους Ναζί, θαυμαστής του Πινοσέτ και άλλων δικτατόρων της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο (όσο πιο σκληρές τόσο καλύτερα), δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα στην αντιπολίτευτση και τους αντιφρονούντες.

Ανταποδίδοντας τη σημαντική υποστήριξη που του προσέφεραν οι ευαγγελιστές για να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, ο Μπολσονάρο διόρισε έναν ευαγγελιστή ιεροκήρυκα, τον Νταμάρες Άλβες, ως επικεφαλής ενός νέου υπουργείου σχετικά με τις γυναίκες, τις οικογένειες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αυτόχθονες κοινότητες της Βραζιλίας. Πρόκειται για ένα προμήνυμα όσων πρόκειται να ακολουθήσουν, αν και κανείς δεν είχε αμφιβολία για τις προθέσεις του ακροδεξιού Προέδρου.
Εξάλλου ο ίδιος έχει στοχοποιήσει ανοιχτά πολλές κοινωνικές ομάδες, από τους ομοφυλόφιλους μέχρι τους αυτόχθονες, τους οποίους και χαρακτηρίζει “παράσιτα”. Έχει επιτεθεί κατά των μαύρων και έχει αμφισβητήσει δικαιώματα γυναικών, έχει επαινέσει τη δικτατορία της Βραζιλίας, έχει μιλήσει υπέρ των βασανιστηρίων και έχει απειλήσει να οδηγήσει στη φυλακή τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Ακόμη τάσσεται υπέρ της απελευθέρωσης των όπλων. Η Βραζιλία είναι ήδη μία από τις πιο βίαιες χώρες στη Λατινική Αμερική, με τον αριθμό των ανθρωποκτονιών ετησίως να ξεπερνά τις 63.000.
Η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί καθώς ο Μπολσονάρο έχει υποσχεθεί το δικαίωμα στην οπλοφορία για όλους τους πολίτες που δεν έχουν ποινικό μητρώο. Ο ακροδεξιός προέδρος έχει επιπλέον υποσχεθεί έναν ανηλεή και αιματηρό πόλεμο κατά των εμπόρων ναρκωτικών. Όμως επί της ουσίας δεν φαίνεται να έχει κάποιο πραγματικό σχέδιο για τη μείωση της εγκληματικότητας.
Η τακτική του περιορίζεται στο σύνθημα: “βία στη βία”. Όπως υπογραμμίζει ο Guardian, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα αποτύχει. Το μόνο που πιθανόν να καταφέρει ο Μπολσονάρο ενθαρρύνοντας την αστυνομία να ανοίγει πυρ εν ψυχρώ είναι να ενισχύσει την αχαλίνωτη βία.

Στις εμφανίσεις του τον τελευταίο μήνα ο Μπολσονάρο μίλησε ακόμη για καταστολή των μεταναστών, “σταυροφορία” εναντίον των “αντιπαραγωγικών” δημοσιογράφων και αριστερών ομάδων που τον αμφισβητούν και απομάκρυνση των αυτόχθονων της Βραζιλίας καθώς όπως υποστηρίζει δεν επιθυμούν πλέον να ενταχθούν στη σύγχρονη κοινωνία και έχουν κολλήσει “στη λίθινη εποχή”. Σημειώνεται πως ο Μπολσονάρο με προεδρικό διάταγμα όρισε το υπουργείο Γεωργίας αρμόδιο για τη γη των αυτόχθονων. Πρόκειται για μια νίκη των επιχειρήσεων του αγροτικού τομέα, καθώς ανοίγει το δρόμο για εμπορική αξιοποίηση των εδαφών των αυτόχθονων που μέχρι σήμερα προστατεύονταν.

Για το Περιβάλλον…

Μια από τις πρώτες του ανακοινώσεις, ακολουθώντας τα βήματα του Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο και θαυμάζει, ήταν πως θα αποσύρει τη Βραζιλία από τη συμφωνία για το κλίμα. Έχει επίσης διορίσει έναν υπουργό Εξωτερικών που πιστεύει πως η κλιματική αλλαγή είναι μια “μαρξιστική συνωμοσία”. Δυστυχώς η Βραζιλία αποτελεί μια μεγάλη περιβαλλοντική πρόκληση λόγω του Αμαζονίου. Ο Μπολσονάρο έχει κάνει σαφές πως επιθυμεί να καταργήσει όλους τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς που προστατεύουν το μεγαλύτερο τροπικό δάσος στον κόσμο, ώστε να καταστήσει ευκολότερες τις καταστροφικές παρεμβάσεις σε αυτό. Ειδικότερα έχει ανακοινώσει την κατασκευή φραγμάτων αλλά και την έγκριση εξορύξεων.

“Θέλει να παραδώσει τη Βραζιλία στα μεγάλα κεφάλαια, μετατρέποντας τη χώρα σε καρικατούρα. Η παράδοση του Αμαζονίου είναι ένα σοβαρό αν όχι ολέθριο λάθος. Θα πρόκειται για μια έμμεση γενοκτονία για τους αυτόχθονες πληθυσμούς, που σύμφωνα με τον Μπολσονάρο δεν αξίζουν ένα τετραγωνικό εκατοστό”, σημειώνει στη συνέντευξή του στο Democracy Now ο Νόαμ Τσόμσκι.

Στην Εξωτερική Πολιτική…

Ριζική θα είναι η στροφή και στην Εξωτερική πολιτική, καθώς η Βραζιλία που εδώ και χρόνια ακολουθούσε έναν ανεξάρτητο δρόμο έχοντας μάλιστα πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία της ομάδας των BRICS, του ισχυρότερου πόλου έναντι της Δύσης, επί Μπολσονάρο αναμένεται να “πέσει” και πάλι στις αγκάλες των ΗΠΑ. Σε αυτό το πλαίσιο ο ακροδεξιός Πρόεδρος αναμένεται να διακόψει καθολικά τις καλές παραδοσιακές σχέσεις με χώρες όπως η Βενεζουέλα, η Κούβα και η Νικαράγουα. Επιπλέον, όπως έχει ανακοινωθεί, η Βραζιλία θα αποσυρθεί από το “Μερκοσούρ”, την εμπορική ένωση των χωρών της Λατινικής Αμερικής, την οποία προώθησε και καθιέρωσε ο Λούλα, ο πρώην σοσιαλιστής πρόεδρος της Βραζιλίας. “Ότι μπορούμε να κάνουμε νόμιμα εναντίον αυτών των χωρών, θα το κάνουμε”, ήταν το μήνυμα που έστειλε ο ίδιος Μπολσονάρο. «οι ΗΠΑ είναι μαζί σας», έγραψε στο Twitter ο Ντόναλντ Τραμπ, λίγο μετά την ορκωμοσία του Μπολσονάρο για να του εκφράσει την υποστήριξή του.

Ημερομηνία εφιάλτης…

Κατά την ορκωμοσία την 1η Ιανουαρίου, ο Μπολσονάρο μίλησε για “αποκατάσταση της τάξης” και “απελευθέρωση της Βραζιλίας από τον σοσιαλισμό και την πολιτική ορθότητα”. Τόνισε πως “δεν θα επιτρέψει στις καταστροφικές ιδεολογίες να διχάσουν τους Βραζιλιάνους” και υποσχέθηκε καλύτερη ζωή.
“Θα ανοικοδομήσουμε ένα μεγάλο έθνος”, είπε, ζητώντας από τον Θεό να τον καθοδηγήσει για να απελευθερώσει τη χώρα από την “ανευθυνότητα, το έγκλημα, τη διαφθορά και την ιδεολογική υποταγή”.
“Η μεγάλη ημέρα έφτασε – 1η Ιανουαρίου”, φώναξε ο Μπολσονάρο στην τελευταία του εμφάνιση. Είναι η ημερομηνία – εφιάλτης για όλους τους προοδευτικούς Βραζιλιάνους, και όχι μόνο.

kinisienergoipolites

Δίκη Κορκονέα: Οι υπηρεσίες στο σύστημα ανταμείβονται αντίστοιχα

Δίκη Κορκονέα: Οι υπηρεσίες στο σύστημα ανταμείβονται αντίστοιχα

Στο Εφετείο Λαμίας, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό η δίκη των αστυνομικών Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο Κορκονέας είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη και εκτίει την ποινή του, στις φυλακές Δομοκού. Ο Σαραλιώτης είχε καταδικαστεί σε δέκα χρόνια και αποφυλακίστηκε το 2011 με όρους - μεταξύ άλλων να διαμένει στη Δράμα, από όπου κατάγεται.

Η δίκη στο Εφετείο Λαμίας ξεκίνησε το 2016 και έως σήμερα έχουν γίνει περισσότερες από 30 συνεδριάσεις και μπόλικες αναβολές με τελευταία στις 6 Δεκέμβρη. Επόμενη συνεδρίαση ορίστηκε για τις 23 Γενάρη.

Από την αρχική καταδίκη τους και αφού πέρασαν κάποια χρόνια και καταλάγιασαν σε ένα βαθμό τα πνεύματα και η ένταση, η υπόθεση πήρε το δρόμο της. Και εννοούμε ότι ξεκίνησε η διαδικασία για την πλήρη αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης. Δικαίως μπορεί να παραλληλίσει κάποιος την υπόθεση αυτή αλλά και την κατεύθυνση που επιδιώκεται να πάρει, με τις δολοφονίες του επίσης 15χρονου μαθητή Μ. Καλτεζά από τον αστυνόμο Μελίστα το ’85 αλλά και του αγωνιστή Ν. Τεμπονέρα από τον ΟΝΝΕΔίτη Καλαμπόκα. Οι ποινές που τους επιβλήθηκαν τότε δεν τηρήθηκαν στο ελάχιστο με τον Μελίστα να δικάζεται χρόνια μετά τη δολοφονία και τελικά να εκτίει ποινή φυλάκισης 10 μηνών, ενώ ο Καλαμπόκας μετά από διαδοχικές δίκες και συνεχείς βελτιώσεις στην καταδίκη του αποφυλακίστηκε ύστερα από 7 χρόνια, αντί για ισόβια όπως προέβλεπε η αρχική απόφαση. Αλλά και ο Σαραλιώτης απ’ την πρώτη στιγμή έπεσε «στα μαλακά». Μεταφέρθηκε αρχικά σε αγροτικές φυλακές και μέσα σε 4 χρόνια αποφυλακίστηκε επικαλούμενος οικογενειακούς λόγους υγείας.

Όλες αυτές οι δολοφονίες είναι προϊόντα της κρατικής καταστολής και του παρακράτους και είχαν και έχουν τον εξής στόχο: Να δείξουν σε όποιον αντιστέκεται και αντιδρά ποιος έχει το πάνω χέρι. Να δείξουν πως όποιος αντιστέκεται και διεκδικεί μπορεί και να δολοφονείται. Δεν είναι τυχαία η περίοδος που συνέβησαν αυτές οι δολοφονίες. Ήταν σε περιόδους ανόδου του κινήματος και στόχευαν να το καταστείλουν σπέρνοντας τον τρόμο. Και ο καλύτερος τρόπος για να πετύχει αυτό δεν είναι μόνο αυτή καθ’ αυτή η δολοφονία αλλά και η επακόλουθη αθώωση των δραστών μόλις περάσει λίγος καιρός. Αυτό ακριβώς δρομολογείται και με τον Κορκονέα όπου η γραμμή υπεράσπισης επιδιώκει να σπάσει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, έχοντας ως βασικό επιχείρημα ότι ο Γρηγορόπουλος δεν ήταν απλώς ένας 15χρονος αλλά ένας επικίνδυνος αντιεξουσιαστής που απείλησε την αστυνομία και έτσι ο δολοφόνος δικαιολογημένα υπό το καθεστώς φόβου τον εκτέλεσε. Η βαρβαρότητα και ο κυνισμός του συστήματος αλλά και οι ιδεολογικές αξίες, με τις οποίες είναι εμποτισμένοι οι μηχανισμοί καταστολής αναδεικνύονται και στο πρόσωπο του Κορκονέα που αμετανόητος ακόμα και σήμερα δηλώνει: «είμαι αθώος, 8 χρόνια ταλαιπωρούμαι απ’ αυτή την ιστορία και γι’ αυτό δεν ζητώ από κανένα 15χρονο συγγνώμη»!

Το σύστημα έχει δείξει ξεκάθαρα τις διαθέσεις του. Το προχώρημα της αντιλαϊκής επίθεσης στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας απ’ τη μια και η ταυτόχρονη ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής απ’ την άλλη συναπαρτίζουν την πολιτική του. Αυτές οι κατευθύνσεις προωθούνται παράλληλα ώστε ο λαός και η νεολαία να μη στρέφονται στη συλλογική διεκδίκηση και τον αγώνα. Αυτό φανερώνουν και η ποινικοποίηση των αγώνων, η απαγόρευση των απεργιών, η βιομηχανία διώξεων που στήθηκε στις Σκουριές, η -επί της ουσίας- κατάργηση του Ασύλου, τα χημικά και το ξύλο απ’ τα ΜΑΤ, οι συλλήψεις αγωνιστών και διαδηλωτών, οι αύρες στις πρόσφατες πορείες στο κέντρο της Αθήνας, η φυλάκιση της καθαρίστριας με το πλαστό απολυτήριο. Αυτά είναι μόνο λίγα απ’ την καθημερινή τρομοκρατία που βιώνει ο λαός και η νεολαία σήμερα. Και όταν αυτά δεν επαρκούν για να κάμψουν την αγωνιστική διάθεση, προβαίνουν σε δολοφονίες αγωνιστών όπως αυτές που προαναφέρθηκαν απ’ τον κρατικό μηχανισμό είτε απ’ τις μαύρες εφεδρείες που έχει, όπως αυτή του Π. Φύσσα απ’ το χρυσαυγίτη Ρουπακιά ή την πιο πρόσφατη δολοφονία του Αλβανού εργάτη στη Λευκίμμη.

Η δικαιοσύνη κάθε άλλο παρά ανεξάρτητη είναι απ’ την πολιτική του συστήματος. Αυτό αποδεικνύεται συνεχώς απ’ τις βαρύτατες ποινές που επισύρει στους αγωνιστές ενώ αθωώνει όλους αυτούς τους δολοφόνους που θρέφει και χρησιμοποιεί. Έτσι πετυχαίνει δύο πράγματα. Αφενός να καταστείλει το νεολαιίστικο και λαϊκό κίνημα και απ’ την άλλη να ενισχύει την αποθράσυνση των μηχανισμών καταστολής, διαβεβαιώνοντάς τους διαχρονικά ότι θα πέφτουν «στα μαλακά».

Στον αντίποδα αυτής της πολιτικής πρέπει να βαδίσουν ο λαός και η νεολαία. Η ανάδειξη της φασιστικοποίησης και της τρομοκρατίας ως συστατικό μέρος του συστήματος και όχι ως μεμονωμένο περιστατικό, παραστράτημα κάποιου «τρελού» ή ως αντιδημοκρατική παρεκτροπή, είναι βασικός όρος συγκρότησης των μαζών ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Είναι ουσιαστικό να γίνει πλατιά αντιληπτό ότι η βία και η τρομοκρατία θα συνεχίσουν όσο ο λαός οργανώνεται και διεκδικεί. Ότι ο εχθρός δεν είναι απλά ο μπάτσος αλλά όλο το σύστημα της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Πρέπει να αναδειχθεί ότι η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη και δεν μας λείπουν οι καλοί δικηγόροι αλλά η πολιτική συγκρότηση του κινήματος αλληλεγγύης που μπορεί να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό, όταν είναι συγκροτημένο, τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Ή όπως λέει και το σύνθημα: «Οι δολοφονίες δεν είναι μια στιγμή, είναι του συστήματος η πολιτική»!

ΠΗΓΗ: Προλεταριακή σημαία